verbergen voor kinderen
Beeld: Pexels

De champignons in de pastasaus. Dat je eventjes een wijntje dronk bij de overbuurvrouw, toen ze zo lief en vooral heel diep lagen te slapen. Die afgrijselijke joggingbroek die je zoon al maanden niet wil uittrekken, en die niet geheel per ongeluk op miraculeuze wijze kwijtraakte in de was. Sommige dingen hoeven je kinderen niet te weten. Jorinde weet er nog wel een paar.

  1. Het appje van de schoolmoeder die vraagt of haar zoon kan komen spelen. Op zondag. Terwijl jij met de gordijnen dicht nog ongedoucht aan je vierde cappuccino hangt, de kinderen muisstil in onesies met de Lego spelen en je van plan was dit vooral de rest van de dag zo voort te zetten. Appje? Goh, géén idee. Al de hele dag niet op mijn telefoon gekeken.
     
  2. Het appje dat jij juist níet stuurde, maar toch veinst omdat je simpelweg geen puf hebt voor de discussie met je kind. Terwijl het best plausibel is dat je na dagelijkse speeldates soms gewoon een dagje niks wilt. Jezelf serieus weleens afvraagt of je nou twee kinderen hebt, of eigenlijk vier. ‘Nog niks gehoord, schat. Die hebben vást ook plannen, of een luie zondag. O kijk eens, Spiderman op Netflix!’
     
  3. Het laatste noedelsoepje op woensdagmiddag. Waarop je je al de hele dag verheugde en dat zoon nu wil eten. ‘Soep? Nee, die is op. Foetsie. Echt. Ik denk dat jij de laatste vorige week hebt gegeten. Moest jij trouwens nu niet naar tennis?’
     
  4. Dat je die zak chips die zij niet mochten, straks ook nog helemaal in je eentje opeet - zodra ze liggen te slapen.
     
  5. ‘Natúúrlijk zag ik die geweldige salto (die je zojuist voor de vijfentwintigste keer deed en die ik dagelijks vijfentwintig keer moet filmen maar dat eigenlijk maar eens in de zoveel tijd doe omdat ik ondertussen gewoon chat met een vriendin), hij staat erop hoor!’
     
  6. Dat het trampolinepark wél gewoon nog een paar uur open is.
     
  7. ‘O, heb je toch nog een noedelsoep gevonden? Die lust je niet hoor, die is súper pittig.’
     
  8. Jouw aversie tegen die ene leerkracht. Waar hij nog minimaal een jaar mee door één deur moet. Arm kind.
     
  9. En tegen dat ene vriendje. Wat je natuurlijk nooit zult uitspreken omdat ze zelf hun keuzes moeten maken in vriendschappen. Maar wat soms maakt dat je die speelmiddagen tandenknarsend uitzit.
     
  10. Dat er heel soms dan geen thee in je theebeker zit.
     
  11. Dat je zeker weet dat ‘ie je straks vergeet te herinneren aan zijn vraag of jullie nog één laatste potje Stratego spelen. En jij daarom steevast zegt op alles waar je geen zin in hebt: ‘Help me dat zo even herinneren, schat!’
     
  12. En dat je eigenlijk helemaal geen speciale krachten hebt, wat ze gewoon nog steeds geloven, ook al zijn ze 9 en 11. Maar ja, wat wil je, als hun hoofdpijn, verdriet en slaaploosheid er toch elke keer weer door verdwijnen. Ze geloven het maar lekker tot ze tachtig zijn.
     
  13. De knutselwerkjes in de kliko, die je snel nog even bedekt met een paar oude kranten. (Maar de mooiste exemplaren hangen dan wel weer te pronken in de hal of zijn ingebonden in mappen – je bent gelukkig ook weer niet compléét ontaard.)
     
  14. Je zorgen over hun schoolkeuze. Posities in de klas. De toekomst in het algemeen. O gód, laat ze in vredesnaam voor altijd dolgelukkig blijven.
     
  15. Dat je wakker ligt van hoeveel je van ze houdt, en dat je dat, ook al ben je nu hun grootste liefde, nooit de rest van je leven in dezelfde mate zult terugkrijgen. En uiteindelijk gewoon een verplichting wordt op de eerste zondag van de maand. Dus nu alvast plant hoe je beste vriendinnen wordt met hun toekomstige partners. Trouwens, van die kangoeroewoningen in de Achterhoek worden steeds hipper!
     
  16. Dat ik het ook gewoon weleens niet weet. Wat ik dan wel weer toegeef, maar niet op de momenten dat zijn hart breekt. Of de pijn niet stopt. En dan wens dat ik die speciale krachten wél bezat.
     
  17. En dat er niet alleen champignons, maar ook nog spinazie door de pasta zat. Wat ze nooit zullen weten, omdat de saus door de tomatenblokjes zo mooi roze ‘met kruiden’ kleurt.

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

BN'er-moeders op Instagram

Van stedentrips tot klussen: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Prachtige foto


Het gouden uurtje meepakken


Wandelen met papa

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Trots aan de wandel met papa 💙 #inlove #dadandson #otis @jonkarthaus #perfectsaturday

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Ah, daar is de make up

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Oooow ok.... daar is mijn Make Up! #trendsetter #wenkies

Een bericht gedeeld door Nicolette Kluijver (@nicolettekluijver_) op



Lees ook
Dit plaatsten BN'er-moeders deze week op Instagram >

 


Aan het klussen

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Klussen klussen klussen💪🏻🙌🏻 #familiehuis #verbouwen

Een bericht gedeeld door Marly Van der Velden (@marlyvd) op


Nieuw familielid

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Verliefd! 🖤🐾🖤 @luckysmit1

Een bericht gedeeld door Nicolette van Dam (@nicolettevandam1) op


Genieten in New York

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Onwijs aan het genieten in NY! The big 🍏 Samen met m’n lieve zus @jettekevanlexmond

Een bericht gedeeld door Lieke van Lexmond (@liekevanlexmond) op


En softijs in Tokio

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Softijs in Japan is niet gewoon🍦Zoals met alles in dit land masteren ze alles tot in perfectie. De baguette is hier beter dan in Frankrijk, de pizza beter in Italië en de vis bij de supermarkt verser dan bij onze viswinkel. Dit ijsje is van rauwe melk gemaakt maar ze hebben ook smaken zoals cheesecake. De smaak en structuur is off the ying yang. Ik heb hier softijs gegeten met 35% vet wat het zou moeten classificeren als slagroom. Het soms bijna stressvol hoeveel goed eten er is. Je kan nooit alles eten🤦🏻‍♀️ Maar ik zal proberen zoveel mogelijk te eten en te laten zien aan je. Binnenkort op @24kitchen_nl 😘 #japan #softserve #cheesecake #milk #tokyo #icecream

Een bericht gedeeld door Miljuschka (@miljuschka) op

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

column-malu
Beeld: Marco Kolanus

De kinderarts van het consultatiebureau vindt dat Mack qua spierkracht achterloopt ten opzichte van andere baby’s, maar als ze ons vervolgens naar de fysio doorverwijst, blijkt er niets met ‘m aan de hand…

Ik schrik me kapot als we op het consultatiebureau een brief vol ingewikkelde Latijnse benamingen in onze handen gedrukt krijgen. “Extra oefeningen heeft-ie echt nodig hoor”, zegt de arts. “Dat nekje wiebelt mij te veel. En trouwens, vanuit liggende positie neemt hij z’n hoofd nog niet mee en dat zou hij wel al moeten kunnen.” Mijn vraag of dit niet te maken heeft met het feit dat Mack met 37 weken geboren is, wuift ze vluchtig weg.

 

Goed, fysio. ‘Kan vast geen kwaad’, denk ik maar zodra we weglopen.

 

'Te lage spierspanning'

Eenmaal thuis kom ik er na wat speurwerk achter dat de niet-te-ontcijferen termen in de verwijsbrief zoveel betekenen als ‘slappe baby’ en ‘te lage spierspanning’. En toegegeven: ik hoef nog net niet aan de zuurstof. Mankeert hij nu iets ernstigs? Moeten we hem dagelijks uitputten met lastige oefeningen? En wat nu als hij op z’n eerste verjaardag nog niet zelfstandig kan zitten? Gelukkig heb ik een vriend die, ook al zou ons complete appartementencomplex in de hens vliegen, de kalmte bewaart: hij stelt me gerust en maakt een afspraak met een fysiotherapeut in de buurt.

 

Vakantiefoto's op Facebook

Een paar dagen later zitten we met Mack bij Eline. Ze stelt zich voor, vertelt wat ze doet, waar ze vandaan komt (wat ik overigens al lang weet, want een uur eerder bladerde ik nog door haar vakantiefoto’s op Facebook - ik móet immers weten wie er aan de ledematen van m’n kind gaat sjorren…) en legt Mack op de behandeltafel. Na nog geen drie minuten stelt ze ons gerust: “Geen zorgen, ik zie niets geks bij ‘m. Hij doet het prima.”

 

Lees ook
Alles wat je wilt weten over de bezoekjes aan het consultatiebureau >

 

'Geef 'm de tijd'

Hoor ik dit nu goed? Niets geks? Prima? En waar kwam dat ‘slappe baby’- en ‘lage spierspanning’-verhaal dan vandaan? Eline legt uit: “Je moet Mack even de tijd geven om te doen wat je van ‘m vraagt en die tijd hebben ze op het consultatiebureau nu eenmaal niet. Na één keer tillen denken ze misschien dat-ie het niet kan, maar kijk: hij tilt z’n hoofd gewoon op hoor, zonder hulp.”

 

Bezorgd voor niets

Vriend knikt tevreden en ik haal opgelucht adem. En als Eline vervolgens oppert een brief naar het consultatiebureau te sturen met daarin háár bevindingen, kan mijn dag helemaal niet meer stuk. Zie je wel: dagenlang bezorgd voor niets. Maar goed, ook daar ben je moeder voor…

 

Malu Pesulima is webredacteur bij Kek Mama en woont samen met Romano. Zoon Mack is inmiddels bijna vijf maanden oud.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >