Beeld: Getty
Beeld: Getty

De champignons in de pastasaus. Dat je eventjes een wijntje dronk bij de overbuurvrouw, toen ze zo lief en vooral heel diep lagen te slapen. Die afgrijselijke joggingbroek die je zoon al maanden niet wil uittrekken, en die niet geheel per ongeluk op miraculeuze wijze kwijtraakte in de was. Sommige dingen hoeven je kinderen niet te weten. Jorinde weet er nog wel een paar.

  1. Het appje van de schoolmoeder die vraagt of haar zoon kan komen spelen. Op zondag. Terwijl jij met de gordijnen dicht nog ongedoucht aan je vierde cappuccino hangt, de kinderen muisstil in onesies met de Lego spelen en je van plan was dit vooral de rest van de dag zo voort te zetten. Appje? Goh, géén idee. Al de hele dag niet op mijn telefoon gekeken.
     
  2. Het appje dat jij juist níet stuurde, maar toch veinst omdat je simpelweg geen puf hebt voor de discussie met je kind. Terwijl het best plausibel is dat je na dagelijkse speeldates soms gewoon een dagje niks wilt. Jezelf serieus weleens afvraagt of je nou twee kinderen hebt, of eigenlijk vier. ‘Nog niks gehoord, schat. Die hebben vást ook plannen, of een luie zondag. O kijk eens, Spiderman op Netflix!’
     
  3. Het laatste noedelsoepje op woensdagmiddag. Waarop je je al de hele dag verheugde en dat zoon nu wil eten. ‘Soep? Nee, die is op. Foetsie. Echt. Ik denk dat jij de laatste vorige week hebt gegeten. Moest jij trouwens nu niet naar tennis?’
     
  4. Dat je die zak chips die zij niet mochten, straks ook nog helemaal in je eentje opeet - zodra ze liggen te slapen.
     
  5. ‘Natúúrlijk zag ik die geweldige salto (die je zojuist voor de vijfentwintigste keer deed en die ik dagelijks vijfentwintig keer moet filmen maar dat eigenlijk maar eens in de zoveel tijd doe omdat ik ondertussen gewoon chat met een vriendin), hij staat erop hoor!’
     
  6. Dat het trampolinepark wél gewoon nog een paar uur open is.
     
  7. ‘O, heb je toch nog een noedelsoep gevonden? Die lust je niet hoor, die is súper pittig.’
     
  8. Jouw aversie tegen die ene leerkracht. Waar hij nog minimaal een jaar mee door één deur moet. Arm kind.
     
  9. En tegen dat ene vriendje. Wat je natuurlijk nooit zult uitspreken omdat ze zelf hun keuzes moeten maken in vriendschappen. Maar wat soms maakt dat je die speelmiddagen tandenknarsend uitzit.
     
  10. Dat er heel soms dan geen thee in je theebeker zit.
     
  11. Dat je zeker weet dat ‘ie je straks vergeet te herinneren aan zijn vraag of jullie nog één laatste potje Stratego spelen. En jij daarom steevast zegt op alles waar je geen zin in hebt: ‘Help me dat zo even herinneren, schat!’
     
  12. En dat je eigenlijk helemaal geen speciale krachten hebt, wat ze gewoon nog steeds geloven, ook al zijn ze 9 en 11. Maar ja, wat wil je, als hun hoofdpijn, verdriet en slaaploosheid er toch elke keer weer door verdwijnen. Ze geloven het maar lekker tot ze tachtig zijn.
     
  13. De knutselwerkjes in de kliko, die je snel nog even bedekt met een paar oude kranten. (Maar de mooiste exemplaren hangen dan wel weer te pronken in de hal of zijn ingebonden in mappen – je bent gelukkig ook weer niet compléét ontaard.)
     
  14. Je zorgen over hun schoolkeuze. Posities in de klas. De toekomst in het algemeen. O gód, laat ze in vredesnaam voor altijd dolgelukkig blijven.
     
  15. Dat je wakker ligt van hoeveel je van ze houdt, en dat je dat, ook al ben je nu hun grootste liefde, nooit de rest van je leven in dezelfde mate zult terugkrijgen. En uiteindelijk gewoon een verplichting wordt op de eerste zondag van de maand. Dus nu alvast plant hoe je beste vriendinnen wordt met hun toekomstige partners. Trouwens, van die kangoeroewoningen in de Achterhoek worden steeds hipper!
     
  16. Dat ik het ook gewoon weleens niet weet. Wat ik dan wel weer toegeef, maar niet op de momenten dat zijn hart breekt. Of de pijn niet stopt. En dan wens dat ik die speciale krachten wél bezat.
     
  17. En dat er niet alleen champignons, maar ook nog spinazie door de pasta zat. Wat ze nooit zullen weten, omdat de saus door de tomatenblokjes zo mooi roze ‘met kruiden’ kleurt.

 

Jorinde Benner (39) schrijft voor Kek Mama over alles wat ze tegenkomt in haar leven als gescheiden moeder van Lucas (11) en Valentijn (9).

BN'er-moeders op Instagram

Van grote liefdes tot cheesy Disney liedjes en kleurige outfits: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Grote liefde

 

Mijn liefde 💙 #liefde #brandonraylaurenz #babyboy #trotsmama #gelukkig

Een bericht gedeeld door Bobbi Eden (@bobbieden) op

 

Zo wil iedereen toch wakker worden?

 

Om van te smelten

 

Deze twee 🤩 @day_biba_noel

Een bericht gedeeld door MoniQue Noël (@moniquenoell) op

 

Dat gezicht

 

Prachtige foto

 

Voor wie nog twijfelt

 

Prima match

 

Ik heb vandaag mn outfit aangepast op het rode fruit🍓

Een bericht gedeeld door Miljuschka (@miljuschka) op

 

Welterusten

 

Slaap zacht! 💤

Een bericht gedeeld door Nicolette Kluijver (@nicolettekluijver_) op

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

moeder-sportouders-schreeuw-niet.

De dochter van Christine Burke vindt het lastig om contact te leggen, dus was het even spannend toen ze zei dat ze op basketbal wilde. Maar wat bleek: niet de kinderen uit haar team, maar de ouders langs de lijn waren het probleem.

Aan al deze 'overfanatieke' ouders schrijft Christine nu een brief.

 

Schreeuwen

'Ik was verbijsterd toen ik voor het eerst bij een wedstrijd was', vertelt ze. Ze schrok ervan hoe andere ouders de jonge kinderen op het veld kleineren. En toen Christine een andere moeder een opmerking hoorde maken over haar dochter, was ze helemaal van slag. 'Even serieus: zijn jullie vergeten dat jullie als kind ook beginners waren? En door jullie als veroordelende, schreeuwende ouders langs de lijn wordt het voor mijn dochter nóg moeilijker om te leren. Mijn mooie, verlegen, maar dappere dochter moet al die opmerkingen maar aanhoren.'

 

Lees ook
Waarom deze slapende moeder op het voetbalveld 'held' wordt genoemd >

 

'Laat het maar zien'

Christine is van mening dat al dat commentaar juist angst opwekt bij de kinderen. 'Jullie hebben geen idee hoe spannend het misschien voor die kinderen is geweest om het veld op te lopen. Het vereist veel lef om met zoveel publiek te spelen. En als je het zelf zo goed denkt te weten: laat het maar zien dan.'

 

Voetbalcontract

'Natuurlijk, deelnemen aan een team kost tijd, ook als ouders', gaat ze verder. 'Na uren rijden naar de training en kijken naar wedstrijden, wil je je kind zien winnen. En gebeurt dat niet? Dan is dat frustrerend, maar ik wil jullie één ding meegeven: het is geen professionele sport. Ze doen dit voor hun lol dus het is geen enorm 'ding'. En tot een scout de naam van jouw kind niet op een voetbalcontract van veertig miljoen heeft gezet, vraag ik je om je mond te houden als mijn kind niet speelt volgens jouw verwachtingen.'

Bron: Scary Mommy

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >