Je kent het wel: je kind ligt krijsend op de grond van de speeltuin, terwijl jij met een rood hoofd probeert te doen alsof je volledig zen bent. “Kom op, we gaan naar huis”, zeg je vriendelijk. Nog een keer. En nog een keer. Maar je peuter verandert in een plank van protest. Uiteindelijk til je hem, trillend van frustratie, in de kinderwagen, terwijl omstanders hun best doen om niet te kijken. En jij voelt de tranen prikken.
Lees verder onder de advertentie
Die scène overkomt menig ouder en voor dit soort momenten is er een manier om het iets draaglijker te maken: radicale acceptatie.
Wat is radicale acceptatie
Radicale acceptatie is een begrip uit de dialectische gedragstherapie (DGT). “Het betekent dat je volledig erkent en accepteert wat er op dit moment gebeurt, zonder te proberen het te veranderen”, zegt klinisch psycholoog Samantha Glickman.
In mensentaal: je omarmt de situatie, ook al is die vervelend, gênant of luidruchtig. Je peuter schreeuwt in de supermarkt? In plaats van het koste wat kost te willen stoppen, erken je dat het gebeurt. Je blijft rustig (of probeert dat tenminste), laat je kind voelen wat hij voelt en kiest pas daarna hoe je reageert. Het draait om bewustwording: niet meegaan in de emotie van je kind, maar ook niet doen alsof het er niet is.
Lees verder onder de advertentie
Zo waardevol
Peuters zijn wandelende emoties in miniformaat. “Ouders van jonge kinderen krijgen vaak te maken met intense gevoelens terwijl hun kinderen nog leren om die te reguleren,” zegt Glickman. En dat is precies waarom radicale acceptatie hier werkt.
“Wanneer een kind heftig reageert op een grens, zoals weggaan uit het park of geen snoepje krijgen, kan dat zelfs de meest geduldige ouder uit balans brengen. Radicale acceptatie nodigt ouders uit om gevoelens zonder oordeel te erkennen en in het moment te blijven”, legt Glickman legt. Door te stoppen met vechten tegen de situatie (“Waarom gebeurt dit mij nou weer?”), kun je beter reageren. En, bonus: je leert je kind ook omgaan met emoties.
Stel: je kind schreeuwt midden in een restaurant. Je eerste reflex? Wegduwen, sussen, of misschien zelfs boos worden. Maar volgens kinderpsychiater Claire Selinger is dat precies wat je níét moet doen. “Veel conflicten tussen ouders en kinderen ontstaan doordat ouders verwachten dat hun kind zich op een bepaalde manier gedraagt, en het kind dat niet doet.”
Lees verder onder de advertentie
In plaats van te roepen dat je kind moet ophouden, kun je beter denken: oké, dit is wat er nu is. Accepteer dat een driftbui normaal is, hoe gênant het ook voelt. Zucht, adem diep in, en zeg iets als: “Ik zie dat je boos bent. Dat mag. Maar schoppen of schreeuwen doen we niet.” Dat is radicale acceptatie in actie.
Nuance
Radicale acceptatie is níet hetzelfde als alles goedkeuren. Je zegt niet: “Prima, gooi dat bord maar door de lucht.” Het gaat erom dat je de emotie erkent, maar ook duidelijke grenzen stelt. Selinger vergelijkt het met het loslaten van het touw in een touwtrekwedstrijd: minder strijd, meer rust. Het helpt je kind begrijpen dat gevoelens er mogen zijn, maar dat gedrag grenzen heeft.
Lees verder onder de advertentie
Zo oefen je het
Blijf in het moment. Merk op wat je voelt, zonder oordeel.
Gebruik helpende gedachten. “Dit is lastig, maar het gaat voorbij.”
Normaliseer. “Mijn tweejarige doet wat tweejarigen doen.”
Praat rustig. Geen dreigende toon, wel duidelijkheid.
Radicale acceptatie is geen wondermiddel, maar het maakt opvoeden wel een stuk minder stressvol. Soms is het simpelweg: adem in, laat los, en accepteer dat je kind gewoon even mens is, net als jij.
Disclaimer: Kek Mama is geen medisch expert. Bij zorgen over de ontwikkeling of het gedrag van je kind, neem contact op met een arts of specialist.
Wil je trouwens weten wat de 4 lessen zijn voor het opvoeden van gelukkige en succesvolle kinderen volgens een geluksexpert? Je leest het hier.
Sommige moeders plannen weken vooruit, anderen worden op een doodgewone dinsdag ineens eventmanager. Want als een kind besluit dat er een feestje komt, dan komt er een feestje, punt.
Sommige weekenden bestaan uit voetbal langs de lijn en stapels was wegwerken. En soms verandert je woonkamer ineens in een minishowbizzfeestje. Voor de familie Wildeman uit Een huis vol was het er zo een waar ze nog jaren over napraten.
De zon schijnt, de ramen kunnen open en heel Nederland krijgt ineens de drang om kasten uit te mesten, plinten af te soppen en dat ene keukenkastje (je weet welke) eindelijk aan te pakken.
Tussen TikTok-trends over verboden voedingsmiddelen, de ene na de andere health-hype en gadgets die je slaap, stappen en stressniveau tot op de seconde bijhouden, voelt gezond leven soms als een fulltime project. Alsof je altijd net iets beter, schoner of bewuster zou moeten eten. Met zoveel tegenstrijdige informatie online is het best een uitdaging om […]