Sharon Hilgers is moeder én miljonair: ‘Mijn sociale leven is naar de achtergrond verdwenen’

Redactie Kek Mama

27 december, 2025 - 11:00

Leestijd: 8 minuten

En o ja, ze heeft ook nog een gezin.

Per ongeluk miljonair

Sharon Hilgers (36), oprichter van sieraden- en lifestylemerk My Jewellery en moeder van een zoontje van anderhalf: “Als ik vertel dat ik moeder ben én mijn eigen bedrijf run, krijg ik vaak de vraag: hoe doe je dat toch allemaal? En heel eerlijk: soms weet ik het zelf ook niet precies. Het is elke week weer even schakelen.

Ik werk fulltime, maar als ik thuis ben, ben ik er ook echt. Dan gaat alle aandacht naar mijn zoontje. De ochtenden zijn sowieso voor ons samen, en ’s avonds eten we altijd gezellig samen. In het weekend staat hij op één. Daardoor is mijn sociale leven een beetje naar de achtergrond verdwenen – al is dat voor mijn omgeving geen grote verrassing. Ook voordat ik moeder werd stond mijn werk al vaak op de eerste plek.

Doordeweeks zijn mijn ochtenden gelukkig heel ontspannen. Mijn zoontje is anderhalf en gaat nog niet naar school, dus we hebben ’s ochtends alle tijd om samen te knuffelen. Rond acht uur komt de oppas, en dan kan ik nog even rustig mijn make-up doen voor ik naar kantoor ga. We hebben het strak geregeld: twee dagen per week komt er een gastouder bij ons thuis, twee dagen past mijn moeder op en op vrijdag wissel ik af met mijn vriend. Geen haast of ochtendchaos dus, maar een fijne en rustige start van de dag. Die ochtenden zijn voor mij echt goud waard.

Veel moeders worstelen met de balans tussen werk en gezin. Bij mij helpt het denk ik dat ik van tevoren één ding heel duidelijk voor mezelf had besloten: ik blijf werken – ook mét baby. Ik twijfel daar dan ook niet aan, ook niet sinds ik moeder ben geworden. Ik heb nooit gedacht: moet ik het nu anders gaan doen? Mijn werk is een deel van wie ik ben, en daar voel ik me goed bij. Ik weet wat ik doe en waarom ik het doe. Natuurlijk zijn er weken waarin het zoeken is naar balans, maar dat hoort erbij. En ik vind: als je ergens bent – of dat nu op je werk is of met je kind – wees daar dan ook echt. Niet alles hoeft door elkaar te lopen.

Uit de hand gelopen hobby

Toen ik twaalf jaar geleden begon met sieraden maken, was het vooral een uit de hand gelopen hobby. Ik maakte de sieraden gewoon aan de keukentafel, voor vriendinnen. Ik had een webshopje en vond het vooral leuk dat ik iets creatiefs deed. Dat ik er een extra zakcentje mee kon verdienen was mooi meegenomen. Pas later zag ik: hé, dit werkt. Maar ook: dit kost nu wel erg veel tijd, het moet dan toch ook wel meer gaan opleveren. Als we nou een keer iets van marketing gaan doen, dacht ik, krijgen we daar misschien ook meer orders voor terug. Vanuit daar begon de hele commerciële opbouw. Toen de eerste winkel opende, in Den Bosch, had ik zoiets van: oké, nu moet ik het toch wel echt serieus gaan inrichten. Er volgde een kantoor, een team en een tweede winkel, in Utrecht. Die opening herinner ik me nog heel goed. Ik wilde alles zelf doen: ik nam personeel aan, stond te klussen in het pand en zorgde ervoor dat de opening gepusht werd en er genoeg voorraad in de winkel was. Er kwam zóveel op me af. Ik denk dat ik het vooral moeilijk vond om taken uit handen te geven, maar na die opening dacht ik wel: als ik dit bedrijf echt wil laten groeien, moet ik dingen gaan uitbesteden. Ik kan niet alles meer zelf. Dat was best even schakelen, maar ook een opluchting. En omdat ik het wel een keer gedaan had, wist ik beter wat ik bij de volgende winkels nodig had.

My Jewellery is heel organisch gegroeid. Stap voor stap. Inmiddels hebben we 48 winkels en maken we plannen om internationaal uit te breiden. Dat verbaast me nog steeds, hoor. Ik had nooit gedacht dat het zo groot zou worden. Ik was al blij geweest als ik mijn eigen salaris eruit kon halen. Maar als je eenmaal in die flow zit, en ziet wat er allemaal mogelijk is, dan verleg je automatisch je doelen. Steeds weer.

Geen bewijsdrang

Ik begon vrij jong en als jonge, vrouwelijke ondernemer werd ik nog weleens onderschat. Ik weet nog dat ik ooit een winkelpand wilde huren en de verhuurder letterlijk zei: ‘Dat kun je vast niet betalen.’ Ik kreeg niet eens een afspraak. Dan dacht ik altijd: oké, dan niet. En door. Ik heb nooit zo de behoefte gevoeld om mezelf te bewijzen tegenover mensen die me bij voorbaat al niet serieus nemen. Als het niet werkt, of het voelt niet goed, dan laat ik het gaan. Ik stop geen energie in het overtuigen van mensen die me toch al niet zien staan. Een samenwerking moet leuk zijn. Er moet energie in zitten. Ik heb geen zin in negativiteit.

Lees ook

Rubrieken

Selfmade miljonair én moeder Loes Daniels: ‘Bij de twintigwekenecho bleek dat hij slokdarmatresie had’

Sowieso probeer ik zakelijk altijd positief te blijven. Ik ben vrij nuchter en raak niet snel in paniek van een tegenslag. Natuurlijk lig ik ook weleens wakker. Zoals die keer dat ik uit enthousiasme besloot in twee maanden tijd zes sieradenateliers te openen. Er kwam zoveel bij kijken: de verbouwingen, de voorraad, een heel nieuwe operatie… Toen dacht ik wel even: oei, heb ik dit niet te snel gedaan? Uiteindelijk is het goed gekomen, maar het was wel een les. Volgende keer doe ik het iets rustiger aan. Je hoeft niet altijd in de hoogste versnelling te groeien.

Net als vorig jaar stond ik ook dit keer weer in de Quote Top 100 Jonge Selfmade Miljonairs. Superleuk, maar geld is nooit mijn drijfveer geweest. Natuurlijk is geld belangrijk voor een bedrijf – het is de motor waarmee je plannen uitvoert. Ik hou ook echt van commerciële uitdagingen: hoeveel orders halen we uit een campagne? Welke kennis kunnen we intern opbouwen? Maar de beste investering die ik ooit heb gedaan? Dat is zonder twijfel die in mijn team.

Persoonlijk hecht ik weinig waarde aan geld. Dat is natuurlijk makkelijk gezegd – het is er tenslotte, maar het is niet dat ik er nu een hele spending lifestyle op nahoud. In het begin was ik helemaal in de wolken toen ik voor het eerst een mooie tas voor mezelf kon kopen. En daarna dacht ik: ja, wat nu? Moet ik er dan nog een kopen? Ik kan er toch maar één tegelijk dragen. Ik ben best introvert, ook in mijn privéleven. Ik vind het heus leuk om af en toe lekker te winkelen, uit eten te gaan of op vakantie. Maar ik geniet minstens zoveel van gewoon thuis zijn.

Doen wat je leuk vindt

Als moeder wil ik één ding heel duidelijk meegeven aan mijn kind: dankbaarheid. Dat hij blij is met kleine dingen, en dat hij weet dat geluk niet afhangt van spullen. Ik verwen hem liever met aandacht en liefde.

Als ik moeders iets wil meegeven die dromen van financiële vrijheid, is het dit: je hebt echt meer uren in een dag dan je denkt. Als je kind op bed ligt, heb je nog een hele avond voor jezelf. Je kunt kiezen om voor de tv te ploffen, of je kunt die uren gebruiken om iets op te bouwen. En als je iets doet wat je écht leuk vindt, dan geeft het je juist energie in plaats van dat het je kost.

Ik kijk ’s avonds zelden tv. Meestal kruip ik achter mijn laptop en werk ik door. Niet omdat het moet, maar omdat ik er zin in heb. Dan ga ik dingen uitwerken, nieuwe ideeën onderzoeken of gewoon meters maken. En dát is denk ik het geheim: iets doen waar je blij van wordt. Als jij ’s avonds zit te stressen omdat je iets ‘moet’ doen, dan is het misschien niet de juiste keuze. Maar als je met een big smile aan je project werkt, dan is het geen opoffering – dan is het passie. Dus tegen alle moeders die dromen van hun eigen bedrijf of financiële onafhankelijkheid wil ik zeggen: begin gewoon. Je hoeft je baan niet meteen op te zeggen. Bouw iets op in je vrije tijd – al is het maar een uurtje per dag. Scroll een uurtje minder op Insta, zet Netflix eens uit, en gebruik die tijd voor jezelf. Besteed die tijd aan jouw droom. Ik zeg niet dat het makkelijk is, maar het is wel haalbaar. En zet door, ook als het tegenzit. Ook als anderen je niet serieus nemen. Laat je niet uit het veld slaan. Elke tegenslag leert je iets. En ja, het kost tijd, maar je kan meer dan je denkt – echt waar.”

Je las dit artikel eerder in editie 3 2025

Abonneer met cadeau of korting

Ga voor me-time met Kek Mama Magazine!

Ga voor me-time