Beeld: Canva
Voor je het weet is het zover. Gisteren wilde je preteen nog dat je meeging naar elk feestje, vandaag gaat de deur dicht, krijg je een zucht bij elke vraag en een oogrol. Je bent niet meer cool. Welkom in de preteenfase.
Preteens (ongeveer 9 tot 12 jaar) voelen een steeds sterkere drang naar zelfstandigheid. En nee, dat betekent niet dat jij overbodig bent geworden. Integendeel. Onderzoek laat zien dat kinderen juist beter in hun vel zitten als ouders warm en betrokken blijven, maar wel stapje voor stapje ruimte geven.
Hoe herken je dat jouw preteen toe is aan meer autonomie? Dit zijn 7 duidelijke signalen – plus een simpele manier om er vandaag al iets mee te doen.
Je kind wil privacy. Om te chillen, te appen, te denken of gewoon even niemand te zien. Dat is geen afwijzing, maar een gezonde behoefte.
Zo ga je ermee om:
Maak duidelijke maar respectvolle afspraken. Kloppen voor je binnenkomt. Samen bespreken wanneer een dichte deur oké is en wanneer niet. En: eerst erkennen dat ze boos of overprikkeld zijn, pas daarna praten. Rust werkt aanstekelijk.
“Waarom moet dat eigenlijk?” of “Kan het ook anders?” Dit is geen brutaliteit, dit is autonomie in wording.
Zo ga je ermee om:
Geef keuzes waar jij achter kunt staan. Bijvoorbeeld: “Je bent om vijf of half zes thuis. Jij kiest.” De veiligheidsregels staan vast, maar daarbinnen mogen ze meebeslissen. Dat voelt groots voor hen – en scheelt strijd.
Of het nu gaat om huiswerk, een boterham smeren of een mail sturen naar de juf: je preteen wil het alleen doen. Ook als het rommelig gaat.
Zo ga je ermee om:
Geef één taak helemaal uit handen. Leg één keer uit hoe het werkt en stap dan terug. Prijs de inzet, niet het resultaat. Zelf doen = zelfvertrouwen bouwen.
Au. Maar wel normaal. Preteens richten zich steeds meer op leeftijdsgenoten om te ontdekken wie ze zijn.
Zo ga je ermee om:
Help ze plannen maken die ze zelf kunnen uitvoeren. Spreken ze af in de bibliotheek of het park? Laat hen nadenken over wie, waar, hoe laat en hoe ze thuiskomen. Jij checkt, zij regelen.
Socials, games, apps: het hoort bij hun zelfstandigheid. Maar zonder begeleiding is het ook best veel.
Zo ga je ermee om:
Maak samen een schermenplan. Vraag: “Wat helpt jou om niet eindeloos te scrollen?” Laat hen zelf één of twee regels voorstellen, en voeg één gezinsregel toe (zoals telefoons buiten de slaapkamer). Check maandelijks of het nog werkt.
Terugpraten, drammen, boos worden. Het hoort erbij. Ze zoeken waar de randen zitten.
Zo ga je ermee om:
Haal de liefde niet weg als je nee zegt. “Ik hou van je. En dit feest zonder toezicht is geen optie.” Kijk daarna samen naar wat wél kan. Grenzen zijn geen straf, maar bescherming.
Zelf bestellen in een restaurant. Een vraag stellen aan de dokter. Iets zeggen tegen de juf. Spannend, maar een belangrijk teken van groei.
Zo ga je ermee om:
Geef ze het woord. “Jij mag het uitleggen, ik ben erbij.” Bespreek achteraf hoe het ging en wat ze de volgende keer anders willen doen.
Zelfstandigheid betekent niet dat je overal ja op zegt. Het betekent dat je kijkt naar wat eronder zit: gezien willen worden, vertrouwen voelen, oefenen met groot worden. Als jij nabij blijft, helder bent en ruimte geeft waar het kan, weet je preteen: ik mag proberen – en ik kan altijd terug. En dat is misschien wel het mooiste cadeau in deze fase.
Deze 10 simpele gewoontes zorgen voor een hechte band met je kind, volgens een therapeut. Je leest het hier.
Bron: Motherly
Eén dertiger, twee landen, drietalige baby en nog veel meer ambities. Anne-Mieke schrijft in haar columns over haar dilemma’s en ontdekkingen, nu ze net moeder is geworden van haar eerste kindje en tegelijkertijd naar een nieuw land vertrekt.
Droom jij stiekem al van zon, zee en quality time met je gezin, maar voelt het plannen van een familievakantie vooral als veel geregel en keuzestress? Voor Marlot (36) was dat lange tijd herkenbaar, tot ze Eliza was here ontdekte en met haar gezin vakantie vierde op het Griekse Zakynthos. Wij spraken Marlot over haar […]
Met een sleutelbos in de hand en een hoofd vol plannen begint voor de familie Blom een nieuw hoofdstuk. In Een huis vol zien we hoe het gezin zich opmaakt voor een verhuizing die allesbehalve rustig verloopt.
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (12). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
De kinderbijslag is dit jaar opnieuw verhoogd, en dat is goed nieuws voor gezinnen met veel kinderen. Zeker voor de families uit de populaire televisieserie Een Huis Vol.
Roze wolk incoming! Bij de familie Lopez is het zover: baby nummer zeven laat eindelijk van zich horen in Een huis vol.
