Therapeut: kinderen die deze 3 vaardigheden leren, groeien minder vaak op tot angstige volwassenen

basisschool gewoontes Beeld: Canva
Maaike van Eijk
Maaike van Eijk
Leestijd: 3 minuten

Je kind dat ’s avonds ineens begint over doodgaan. Of ’s ochtends buikpijn heeft zonder reden. Angst sluipt vaak onverwacht binnen, bij je kind en bij jou. En hoewel je de wereld niet voor ze kunt verzachten, kun je wel invloed hebben op hoe veilig ze zich erin voelen.

Lees verder onder de advertentie

Volgens therapeut Ingrid Helander groeien kinderen met minder angst op wanneer zij de volgende drie dingen meekrijgen.

1. De angstige gedachten van je kind erkennen

Je kind is niet angstig; je kind heeft soms angstige gedachten. Dat verschil lijkt klein, maar is allesbepalend. In plaats van: “Zij is nou eenmaal een piekeraar”, helpt het om angst te zien als een vorm van pijn. Bij pijn vraag je ook niet: “Waarom heb je pijn?” maar: “Waar voel je het?” Dat werkt bij angst net zo. Door aandacht te geven aan wat er in het lichaam gebeurt leert je kind emoties eerder herkennen en reguleren.

Lees verder onder de advertentie

Vragen die helpen:

  • “Waar voel je de angst?”
  • “Wanneer begon het?”
  • “Wanneer voelde je dit even niet?”

Zo leert je kind dat vechten, vluchten of bevriezen normale reacties zijn van een gezond zenuwstelsel. Zonder schuld. Zonder boosheid.

2. Een rustige getuige zijn

Angst bij je kind kan iets in jou raken. Dat is menselijk. Maar jouw kalmte is goud. Zolang er geen direct gevaar is, hoef je niets te fixen, alleen aanwezig te zijn. Onderzoek laat zien dat kinderen emotioneel sterker worden wanneer ouders rustig blijven tijdens stress. Jouw ontspannen houding laat zien: dit gevoel is heftig, maar niet gevaarlijk.

Lees verder onder de advertentie

Word je zelf onrustig of boos? Merk het op, adem en wees mild voor jezelf. Rustig getuige zijn betekent: je adem vertragen, je eigen lichaam voelen, luisteren zonder meteen oplossingen te geven

3. Zachte, stille geruststelling bieden

Bij angst staat het lichaam op standje alarm. Soms helpt praten, soms juist stilte. Afstemmen is belangrijker dan uitleggen. Wanneer je kind weer iets kalmer wordt, zoek verbinding: oogcontact, een hand, samen bewegen, een grapje. Daarna pas kijk je samen naar een kleine, haalbare stap. Laat je kind voelen dat het invloed heeft, dat vergroot veerkracht. En draag het niet je kind op jou te beschermen. Jij bent de volwassene.

Lees verder onder de advertentie

Alle gevoelens mogen er zijn. Angst ook. En als het te groot wordt, onthoud dit: jouw liefdevolle aanwezigheid is altijd het beginpunt.

Wil je ook weten welke 9 gewoonten van ouders hun kinderen onnodig angstig en gestrest maken? Je leest het hier.

Bron: Ingrid Helander

Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail