Beeld: Canva
Je kind dat ’s avonds ineens begint over doodgaan. Of ’s ochtends buikpijn heeft zonder reden. Angst sluipt vaak onverwacht binnen, bij je kind en bij jou. En hoewel je de wereld niet voor ze kunt verzachten, kun je wel invloed hebben op hoe veilig ze zich erin voelen.
Volgens therapeut Ingrid Helander groeien kinderen met minder angst op wanneer zij de volgende drie dingen meekrijgen.
Je kind is niet angstig; je kind heeft soms angstige gedachten. Dat verschil lijkt klein, maar is allesbepalend. In plaats van: “Zij is nou eenmaal een piekeraar”, helpt het om angst te zien als een vorm van pijn. Bij pijn vraag je ook niet: “Waarom heb je pijn?” maar: “Waar voel je het?” Dat werkt bij angst net zo. Door aandacht te geven aan wat er in het lichaam gebeurt leert je kind emoties eerder herkennen en reguleren.
Vragen die helpen:
Zo leert je kind dat vechten, vluchten of bevriezen normale reacties zijn van een gezond zenuwstelsel. Zonder schuld. Zonder boosheid.
Angst bij je kind kan iets in jou raken. Dat is menselijk. Maar jouw kalmte is goud. Zolang er geen direct gevaar is, hoef je niets te fixen, alleen aanwezig te zijn. Onderzoek laat zien dat kinderen emotioneel sterker worden wanneer ouders rustig blijven tijdens stress. Jouw ontspannen houding laat zien: dit gevoel is heftig, maar niet gevaarlijk.
Word je zelf onrustig of boos? Merk het op, adem en wees mild voor jezelf. Rustig getuige zijn betekent: je adem vertragen, je eigen lichaam voelen, luisteren zonder meteen oplossingen te geven
Bij angst staat het lichaam op standje alarm. Soms helpt praten, soms juist stilte. Afstemmen is belangrijker dan uitleggen. Wanneer je kind weer iets kalmer wordt, zoek verbinding: oogcontact, een hand, samen bewegen, een grapje. Daarna pas kijk je samen naar een kleine, haalbare stap. Laat je kind voelen dat het invloed heeft, dat vergroot veerkracht. En draag het niet je kind op jou te beschermen. Jij bent de volwassene.
Alle gevoelens mogen er zijn. Angst ook. En als het te groot wordt, onthoud dit: jouw liefdevolle aanwezigheid is altijd het beginpunt.
Wil je ook weten welke 9 gewoonten van ouders hun kinderen onnodig angstig en gestrest maken? Je leest het hier.
Bron: Ingrid Helander
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Marije (39) haar dilemma. Haar 12-jarige zoon wil dolgraag op boksen, maar zelf krijgt ze het al benauwd bij het idee van deze sport.
Emigreren naar Amerika, dat is Marjoleins droom. Haar man ziet het echter totaal niet zitten. ‘Het afvoerputje van de wereld’, noemt hij het. Daar wil je je kinderen toch niet groot brengen?
Wil jij het gamegedrag van je kind binnen de perken houden? Dan zijn alleen strenge regels niet genoeg, zo blijkt uit onderzoek.
Ilva Kuijpers (28) is leerkracht van groep 1/2. Iedere maand schrijft ze voor Kek Mama een column over haar belevenissen op de basisschool.
We gingen naar de Efteling. Het was Rosie’s eerste keer. De dag ervoor leek het wel zomer, maar juist die zondag kwam het met bakken uit de lucht en werden we regelmatig getrakteerd op een bliksemschicht. Ach, wat kan ik zeggen? Soms deugt je timing voor geen meter.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Wendy,
