Beeld: Canva
Ouder zijn van een baby, peuter of puber, we weten allemaal dat die fases pittig zijn. Maar ook als je kind volwassen is, blijft het ouderschap een uitdaging. De rol verandert, en dat vraagt soms om een nieuwe aanpak.
Therapeuten delen de zes gewoontes die het verschil kunnen maken tussen afstand en verbinding.
We doen het allemaal: “Weet je wat jij moet doen…?” Maar volwassen kinderen willen meestal geen oplossing, ze willen gewoon gehoord worden. Vraag dus eerst: “Wil je dat ik meedenk, of wil je gewoon even ventileren?” Door te luisteren zonder te sturen, laat je zien dat je hun volwassenheid respecteert. Jij hoeft niet meer de regisseur te zijn, je bent nu de vertrouwenspersoon.
Je kind hoeft niet meer gered te worden. Jij mag geloven dat ze moeilijke dingen zélf aankunnen. In plaats van mee te stressen, kun je er gewoon zijn: luister, toon begrip en help hen hun eigen kracht te zien. Want soms is het grootste cadeau dat je kunt geven: het vertrouwen dat ze het redden, zonder dat jij de boel hoeft op te lossen.
Jezelf (of je kind) de schuld geven van dingen uit het verleden helpt niemand vooruit. Erken wat er misging, bied oprecht je excuses aan en focus op herstel. Een simpele zin als “Ik wil het nu anders doen” opent vaak meer deuren dan eindeloos analyseren wat er fout ging.
Klinkt zakelijk, maar het werkt: vraag gewoon eens hoe jullie band voelt. “Hoe ervaar jij ons contact?” of “Wat zou jij graag anders zien?” Door dat gesprek aan te gaan, laat je zien dat je openstaat voor hun beleving en niet alleen vasthoudt aan hoe jij het ziet.
Als je kind eindelijk iets persoonlijks deelt, spring dan niet meteen in de verdediging. Zinnen als “Dat is niet zo gebeurd” of “Stel je niet aan” doen meer kwaad dan goed. Luister eerst. Soms is het belangrijker om te zeggen: “Ik hoor wat je zegt.” Je hoeft niet altijd gelijk te hebben, alleen aanwezig te zijn.
Misschien willen ze niet dat je onverwacht langskomt, of liever niet over hun relatie of geld praat. Dat is oké. Grenzen betekenen niet dat ze afstand willen, maar dat ze de relatie juist gezonder willen maken.
Dus als ze zeggen: “Mam, wil je even appen voordat je komt?”, zie dat dan als een compliment: ze willen jou erbij, op een manier die voor beiden werkt.
Uiteindelijk draait het om één ding: de band verandert, maar de liefde blijft. Jij bent niet minder belangrijk voor je kind, je rol is gewoon anders. En is net zo mooi.
Wie betaalt er eigenlijk als je uit eten gaat met je volwassen kind? De meningen zijn er flink over verdeeld. We vroegen het onze lezers. Je leest de reacties hier.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Marije (39) haar dilemma. Haar 12-jarige zoon wil dolgraag op boksen, maar zelf krijgt ze het al benauwd bij het idee van deze sport.
Emigreren naar Amerika, dat is Marjoleins droom. Haar man ziet het echter totaal niet zitten. ‘Het afvoerputje van de wereld’, noemt hij het. Daar wil je je kinderen toch niet groot brengen?
Na een pittige periode met ziekenhuisopnames, mentale dips en een kinderwens die even op pauze staat, probeert Amy Rose, bekend van Winter Vok Liefde, vooral weer te vertrouwen op haar eigen lichaam en gevoel. En dat doet ze stap voor stap.
Wil jij het gamegedrag van je kind binnen de perken houden? Dan zijn alleen strenge regels niet genoeg, zo blijkt uit onderzoek.
Ilva Kuijpers (28) is leerkracht van groep 1/2. Iedere maand schrijft ze voor Kek Mama een column over haar belevenissen op de basisschool.
We gingen naar de Efteling. Het was Rosie’s eerste keer. De dag ervoor leek het wel zomer, maar juist die zondag kwam het met bakken uit de lucht en werden we regelmatig getrakteerd op een bliksemschicht. Ach, wat kan ik zeggen? Soms deugt je timing voor geen meter.
