Beeld: Canva
Ouder zijn van een baby, peuter of puber, we weten allemaal dat die fases pittig zijn. Maar ook als je kind volwassen is, blijft het ouderschap een uitdaging. De rol verandert, en dat vraagt soms om een nieuwe aanpak.
Therapeuten delen de zes gewoontes die het verschil kunnen maken tussen afstand en verbinding.
We doen het allemaal: “Weet je wat jij moet doen…?” Maar volwassen kinderen willen meestal geen oplossing, ze willen gewoon gehoord worden. Vraag dus eerst: “Wil je dat ik meedenk, of wil je gewoon even ventileren?” Door te luisteren zonder te sturen, laat je zien dat je hun volwassenheid respecteert. Jij hoeft niet meer de regisseur te zijn, je bent nu de vertrouwenspersoon.
Je kind hoeft niet meer gered te worden. Jij mag geloven dat ze moeilijke dingen zélf aankunnen. In plaats van mee te stressen, kun je er gewoon zijn: luister, toon begrip en help hen hun eigen kracht te zien. Want soms is het grootste cadeau dat je kunt geven: het vertrouwen dat ze het redden, zonder dat jij de boel hoeft op te lossen.
Jezelf (of je kind) de schuld geven van dingen uit het verleden helpt niemand vooruit. Erken wat er misging, bied oprecht je excuses aan en focus op herstel. Een simpele zin als “Ik wil het nu anders doen” opent vaak meer deuren dan eindeloos analyseren wat er fout ging.
Klinkt zakelijk, maar het werkt: vraag gewoon eens hoe jullie band voelt. “Hoe ervaar jij ons contact?” of “Wat zou jij graag anders zien?” Door dat gesprek aan te gaan, laat je zien dat je openstaat voor hun beleving en niet alleen vasthoudt aan hoe jij het ziet.
Als je kind eindelijk iets persoonlijks deelt, spring dan niet meteen in de verdediging. Zinnen als “Dat is niet zo gebeurd” of “Stel je niet aan” doen meer kwaad dan goed. Luister eerst. Soms is het belangrijker om te zeggen: “Ik hoor wat je zegt.” Je hoeft niet altijd gelijk te hebben, alleen aanwezig te zijn.
Misschien willen ze niet dat je onverwacht langskomt, of liever niet over hun relatie of geld praat. Dat is oké. Grenzen betekenen niet dat ze afstand willen, maar dat ze de relatie juist gezonder willen maken.
Dus als ze zeggen: “Mam, wil je even appen voordat je komt?”, zie dat dan als een compliment: ze willen jou erbij, op een manier die voor beiden werkt.
Uiteindelijk draait het om één ding: de band verandert, maar de liefde blijft. Jij bent niet minder belangrijk voor je kind, je rol is gewoon anders. En is net zo mooi.
Wie betaalt er eigenlijk als je uit eten gaat met je volwassen kind? De meningen zijn er flink over verdeeld. We vroegen het onze lezers. Je leest de reacties hier.
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Een bevalling is een ervaring die alles van je vraagt: je lijf, je hoofd en soms ook je gevoel voor realiteit. En toch doen miljoenen vrouwen het, vaak bewuster en sterker dan ze ooit van zichzelf hadden gedacht.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
Van zelf veters strikken tot netjes eten met mes en vork: volgens Supernanny Jo Frost zijn het juist die alledaagse vaardigheden waar steeds meer kinderen moeite mee hebben.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Sophie (42), samen met […]
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.
