Beeld: Canva Pro
Stel je voor: de school belt je op omdat je kleine spruit een volle luier heeft, en jij bent degene die hem moet komen verschonen. Dat is nu de realiteit voor ouders in Blaenau Gwent, Wales. De gemeente heeft een nieuwe regel ingevoerd: leraren verschonen geen luiers of pull-ups meer.
De boodschap is duidelijk: zorg dat je kind zindelijk is voordat het naar school gaat. De gemeente zegt dat de maatregel is ingevoerd omdat scholen steeds meer leerlingen in luiers zien binnenkomen. “Het is de verantwoordelijkheid van ouders om hun kind zindelijk te maken”, aldus een woordvoerder, zoals te lezen in The Guardian. Bij medische uitzonderingen wordt wel een uitzondering gemaakt.
De onderwijsbond NAHT Cymru steunt de regel. Volgens hen is het belangrijk dat kinderen hun eerste mijlpalen halen, zoals zindelijk worden, voordat ze naar school gaan. “Het is belangrijk dat kinderen hun eerste mijlpalen bereiken en klaar zijn om te leren als ze naar school gaan”, aldus Laura Doel, national secretary van de bond. “We hebben een aantal schoolleiders gehad die meldden dat een toenemend aantal kinderen op school niet altijd die belangrijke mijlpalen bereikt voordat ze aankomen, inclusief hun zelfzorgbehoeften.”
Maar niet iedereen ziet het zo zwart-wit. Juliette Rayner, directeur van de kinder-blaas-en-darm-stichting ERIC, wijst erop dat ouders tegenwoordig minder steun krijgen dan vroeger. “Vroeger konden ouders terecht bij consultatiebureaus en andere diensten voor hulp bij zindelijkheid. Maar door bezuinigingen en een veranderde focus bij gezondheidszorg zijn die mogelijkheden steeds beperkter geworden.”
Uit onderzoek van de organisatie Kindred2 bleek eerder dat in Engeland en Wales één op de vier kinderen niet zindelijk is als ze naar school gaan. De helft van de ouders vindt dat ze niet alleen verantwoordelijk zijn voor de zindelijkheidstraining van hun kind. Hoewel sommige ouders dus struggelen met hun kinderen zindelijk krijgen, kan het ook anders. Nienke begon met de zindelijkheidstraining van haar dochter toen ze een jaar was en met vijftien maanden was ze bijna zindelijk. Hoe Nienke dit voor elkaar kreeg? Je leest het hier.
Ook hier in Nederland zijn regels in het leven geroepen, omdat steeds meer kinderen niet-zindelijk op school startten. Tot vijf jaar mag een basisschool een kind weigeren als hij of zij nog niet zindelijk is, aldus Rijksoverheid.
Zindelijkheidstraining is geen wedstrijd, maar deze regels laten zien hoe belangrijk het is om je kind op tijd zindelijk te maken. Twijfel je hoe je het aanpakt of merk je dat het niet lukt? Zoek hulp bij je huisarts of kinderopvang, want je hoeft het echt niet alleen te doen. Zindelijk worden mag dan een mijlpaal zijn, maar elk kind doet het op zijn eigen tempo.
Wat vind jij? Zijn ouders zelf verantwoordelijk voor het zindelijk worden van hun kinderen? Is het terecht dat scholen een kind mogen weigeren, of de ouders verantwoordelijk maken voor het verschonen van een luier, zoals in Wales? Klets mee op onze Facebookpagina.
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Bernike (29) is getrouwd met Ruben (31) en moeder van een dochter (1). In haar columns schrijft ze scherp, geestig en met zelfspot over de realiteit van het jonge ouderschap – waarbij ze oog heeft voor het absurde in het alledaagse.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
De term ‘narcist’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Op sociale media krijgt vrijwel iedereen die egoïstisch, arrogant of manipulatief overkomt al snel dat label opgeplakt.
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.
