Je biologische klok kan behoorlijk luid tikken. Zeker tussen je 30ste en 40ste, een periode die ook wel ‘the panic years’ wordt genoemd. De oplossing voor wie nog niet klaar is om moeder te worden? Het invriezen van eicellen.
Het UMC Utrecht ziet een stijgende vraag en sloot de wachtlijst. Iedereen is nu welkom. Maar opvallend genoeg: de meeste ingevroren eitjes worden nooit opgehaald. Waarom is dat eigenlijk?
Stel je voor: ergens in een koele gang in het UMC Utrecht staan gigantische tanks gevuld met vloeibare stikstof, waar eicellen bij -190 graden worden bewaard. Hier liggen de dromen van duizenden vrouwen – ingevroren voor de toekomst. Waar mannen hun hele leven lang kinderen kunnen verwekken, is dat bij vrouwen namelijk allesbehalve het geval.
Dit zogeheten ‘social freezing’ wordt steeds populairder. In Nederland hebben ruim 2000 vrouwen dit laten doen, en volgens gynaecoloog Sabra Dahhan stijgt de vraag razendsnel. “Vrouwen kopen tijd”, vertelt ze aan AD. Er kunnen vele verschillende redenen zitten achter de beslissing om je eitjes te laten invriezen. Deze behandeling haalt de tijdsdruk van de beslissing af. Sommige vrouwen zijn nog op hun carrière gericht, anderen hebben gezondheidsproblemen of hebben geen relatie.
Het proces is ingrijpend. Je moet twee weken lang hormonen spuiten om de eitjes te laten rijpen. Tussendoor krijg je inwendige echo’s. Om de eicellen te “oogsten” wordt er onder een lichte verdoving een punctie gedaan. En dan hopen dat er genoeg geschikte eitjes over zijn om in te vriezen.
Hier komt het opvallende: slechts 10 procent van de vrouwen die hun eicellen invriezen, haalt ze uiteindelijk op. Waarom? Volgens Sabra Dahhan zijn er veel mogelijke redenen. Misschien worden vrouwen alsnog zwanger. Misschien vinden ze geen partner. Of besluiten ze dat kinderen toch niet in hun leven passen. Om hier duidelijkheid over te krijgen, houdt het UMC met het AMC een enquête onder de vrouwen met geoogste eitjes.
Maar het grote aantal opgeslagen eicellen zorgt wel voor een probleem: ruimtegebrek. De tanks raken vol. Daarom denkt het UMC na over nieuwe beleidsregels, zoals het benaderen van vrouwen die ouder zijn dan 50 en hun eicellen niet meer zelf kunnen gebruiken, omdat in Nederland terugplaatsing dan niet meer mag. Zij krijgen bijvoorbeeld de optie om hun eicellen te doneren aan anderen met een kinderwens.
Bron: AD
Kim wist onlangs niet wat ze meemaakte. Haar schoonzus bleek al langer te weten van het geheim van Kim’s dochter. “Het ging óók over mijn kind.”
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je kent het wel: jij kijkt naar een woonkamer vol rondslingerend speelgoed, was die al drie dagen op een stoel ligt en een aanrecht dat zichzelf blijkbaar ook niet gaat opruimen. Ondertussen loopt hij er doodleuk langs.
