Veel relaties lopen hierop stuk, maar het is volgens experts niet altijd een red flag
Conflicten aangaan en kwetsbaarheid tonen zijn belangrijke vaardigheden in elke relatie. Maar wat gebeurt er als jij jouw deel doet, maar het niet terug krijgt?
Beeld: Getty Images
Voormalig rolstoeltennisster Esther Vergeer (44) kreeg kort na de geboorte van haar dochter een kankerdiagnose, dat vertelt de topsporter in een interview met Vriendin.
In het openhartige interview vertelt Vergeer over haar langgekoesterde kinderwens, het traject van draagmoederschap en de borstkankerdiagnose die kort na de geboorte van haar dochter volgde.
Samen met haar man Marijn droomde Esther van een gezin. Door haar medische voorgeschiedenis bleek een zwangerschap echter geen veilige optie. “Vanwege de afwijking aan de bloedvaten bij mijn ruggenmerg was een zwangerschap risicovol”, legt ze uit. Het stel besloot een adoptietraject te starten, maar na tweeënhalf jaar kwamen ze tot de conclusie dat dit niet de juiste weg voor hen was.
Daarna kozen ze voor draagmoederschap in Canada, waar de wetgeving rondom dit proces goed geregeld is. Ook dit traject verliep allesbehalve vlekkeloos. Hun eerste draagmoeder trok zich na anderhalf jaar terug. “Het was intens, Marijn en ik hebben veel gesprekken gevoerd of we nog een poging zouden doen”, vertelt Esther. Uiteindelijk kwam er toch goed nieuws: in 2019 werd dochter Jinte geboren. “Zij is genetisch helemaal van ons, alleen gedragen door iemand anders.”
Tekst gaat verder onder de Instagrampost
Vier maanden na de geboorte van Jinte veranderde alles opnieuw. Esther kreeg de diagnose borstkanker. “Heb ik niet genoeg op mijn bord gehad?” ging er door haar heen. Al snel besloot ze dat ze zich niet zou laten breken door de ziekte. “Dit ging niet het einde zijn.” Met de mentaliteit die haar ook als topsporter zo ver bracht, begon ze aan haar behandeling. Omringd door een team van artsen, familie en vrienden onderging ze chemotherapie. Dat was zwaar, zeker in combinatie met het prille moederschap. “Eindelijk hadden we samen een kindje, dat nog zo klein was. Maar na een chemo had ik daar geen energie voor, dat tast dan toch een beetje je moederschap aan.”
Wanneer Esther terugkijkt op haar leven, realiseert ze zich hoe bijzonder en intens haar pad is geweest. “Als ik het soms opnoem: een handicap, draagmoeder én borstkanker, zijn dat waanzinnig heftige dingen die ik allemaal in veertig jaar tijd heb meegemaakt.”
Meer topsporters zijn open over hun gezondheid en het moederschap. Schaatskoningin deelde onlangs nog een gezondheidsupdate over haar zoontje. De geboorte van zoon Dirk bracht namelijk niet alleen geluk, maar ook zorgen met zich mee.