We vroegen jullie op Instagram: “Kun je je baby gerust alleen laten slapen in een vakantiehuisje als je dichtbij bent, zoals bij de buren?”
Lees verder onder de advertentie
Velen van jullie reageerden op deze stelling en de meningen liepen sterk uiteen. Je leest een greep uit de reacties hier:
Wat vinden jullie?
V: “Ikzelf krijg meteen een flashback naar Madeleine McCann…” N: “Nou nee, NOOIT!” F: “Mensen denken alleen aan ontvoering, maar er kan ook brand uit breken. Dan zit je bij de buren en wanneer je erachter komt dat er brand is ben je mooi te laat.” J: “Nee… vergeef het mezelf nooit als er dan wat gebeurt.” E: “Met al die moedermaffia is er waarschijnlijk niemand meer die nog ja durft te zeggen ;)” M: “Nee tuurlijk niet wat een vraag dan spoor je niet.” M: “Nee, dan ben ik veel te onrustig. Ik zou alleen in de tuin voor het huisje zitten (met beeld babyfoon)” C: “Bij de buren ja, maar verder nee. Zou thuis ook niet weg gaan terwijl ze liggen te slapen.” L: “Iedereen heeft het over iemand in en uit kunnen, maar ik denk wat als er binnenin een brand begint?” M: “Nooit!!” T: “Iedereen die het over brand heeft! Hoe doen jullie dat thuis dan?! Want als je in de tuin zit heb je dat zelfs niet meteen door.” E: “Er was ooit een wereld waarin dat kon. Ik zou het nu onder geen enkele omstandigheid doen.” A: “Zal wel iedereen over me heen krijgen nu… maar als je bij de buren bent, niemand in en uit kan en je zicht hebt op je huisje… Dan zou ik het wel kunnen doen. Hangt er misschien ook wel vanaf hoe je kinderen zijn en of ze altijd diep slapen en/of snel wakker worden.” D: “Nee ik zou me daar niet prettig bij voelen. Dan komen de buren of naar ons, of we spreken niet af, of kindje leg ik boven bij de buren neer en nemen we weer mee als we naar eigen huisje gaan.” B: “Moeten we Madeleine McCann weer aanhalen? Of zijn we dat allemaal vergeten?!” M: “Nee, de wereld is fucked up.” J: “Ik zie er geen probleem in als je letterlijk in het huisje er naast bent, wij gebruiken dan wel ALTIJD camera.” C: “Nee nooit, zou hooguit in de tuin van het huisje zitten.” L: “Nee! Absoluut niet!” B: “Met babyfoon ja” C: “Absoluut niet!” S: “Ik zou dat alleen doen zolang je babyfoon (geluid en camera) hebt (en je no matter what echt binnen een aantal seconden er kan staan).” H: “Ja maar dan alleen met babyfoon” L: “NEE! Zeker niet. Ik krijg er meteen paniek van, als ik er alleen al aan denk…” M: “Zolang je babyfoon kunt gebruiken of anders telefoon neerleggen in dezelfde ruimte en met andere telefoon (beeld) bellen.” N: “Zullen vast ouders zijn die dat doen, maar ik zou dit zelf nooit doen…” K: “Zeker, met babyfoon.” L: “Hell to the no“ M: “Gewoon vragen of ze bij jou komen zitten.”
Lees verder onder de advertentie
De meningen zijn verdeeld
Kortom: de meningen zijn verdeeld, maar het lijkt erop dat de meeste moeders hun kind niet alleen zouden laten slapen in een vakantiehuisje, ook niet als ze vlakbij zijn. Anderen zouden het wel doen, maar alleen met zicht op het huisje en de babyfoon bij zich.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]