Zeg je zwemles, dan denk je aan gegiechel, gespetter en een tikkeltje spanning. Voor sommige ouders voelt het alsof ze iets missen als ze niet bij die eerste duik kunnen zijn. Anderen geven juist de voorkeur aan afwezigheid, zodat hun kind zich beter kan concentreren op het dobberen.
Lees verder onder de advertentie
Op Instagram schotelden we onze volgers de stelling voor: ouders moeten de mogelijkheid hebben om aanwezig te zijn bij de zwemles van hun kind. De reacties hierop stroomden binnen en liepen behoorlijk uiteen.
Aanwezig tijdens zwemles?
We delen een greep uit de reacties:
P: “En dan ook allemaal massaal mee naar school om bij het kind in de klas te zitten. Serieus, deze mensen hebben ervoor geleerd.” A: “Eens. In deze tijd is ouderlijk toezicht belangrijker dan ooit. We lezen helaas bijna dagelijks in het nieuws over misbruik, zoals laatst nog het schokkende verhaal van een stagiair die meerdere jonge kinderen (4–6 jaar) heeft misbruikt. Als ouder wil je je kind beschermen en dat begint bij aanwezigheid. De kans dat een kind afgeleid raakt is vele malen kleiner dan de schade die het kan oplopen als er iets misgaat. Het gaat tenslotte om hun veiligheid én vertrouwen.” T:“Eens! Maar dan wel op een niet storende manier. Ik ergerde mij kapot aan alle kletsende, bellende en zwaaiende ouders langs de kant. Het is al zo lawaaierig in zo’n bad, en ook een enorme afleiding voor de kinderen. Dus, gewoon je waffel houden en kijken.” K: “Mee eens! Het is een zieke wereld je kan niemand meer vertrouwen…” M: “Logisch lijkt me. Dat een kijkles een hele happening is voor de kinderen die dit niet gewend zijn. Staan opeens 50 ouders, opa’s en oma’s langs de kant.” P: “Oneens, leidt veel te veel af. Bij ons krijgen er meerdere klusjes tegelijk les, dus meerdere zwemleraren aanwezig. En als dit niet het geval is zijn er altijd twee zwemleraren aanwezig.” K: “Mee eens, Nederland pedoland🤮” K: “Hier hebben beide kinderen bij een klein zwembad gezwommen. Max 6 kids per groep en zaten gewoon langs de kant. Veruit de meeste ouders zaten gewoon te kijken of samen te kletsen rustig. Heb een enkele keer meegemaakt dat ouders hun kind afleiden.” M: “Ja 100%, maar dan wel 1 ouder anders word het natuurlijk gekkenwerk qua drukte.” M: “Wie betaalt die bepaalt, dus als ik wil kijken ga ik kijken.” T: “Tussendoor steek ik duimpjes op als ze iets, voor hun, super spannends hebben gedaan en glunderen dan meteen ipv een gespannen gezichtje.”
Lees verder onder de advertentie
Verschillende reacties
De meningen zijn verdeeld. Sommige ouders vinden het heerlijk om mee te kijken en zien de zwemles als een gezellig uitje, terwijl anderen juist zeggen: leuk, maar houd het wel rustig en laat de kinderen vooral zelf hun ding doen. Weer anderen wijzen erop dat het vooral belangrijk is dat kinderen zich veilig voelen, en dat die aanwezigheid soms net dat steuntje in de rug kan zijn. Natuurlijk zijn er ook ouders die juist vinden dat te veel toeschouwers afleiden en dat kinderen beter leren zwemmen zonder een volle tribune. En tot slot zijn er ook die denken: één ouder per keer is genoeg, anders wordt het een drukte van jewelste. Kortom, het blijft zoeken naar de juiste balans tussen betrokkenheid en ruimte geven.
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Een broek, spijkerrok of gewone jurk? Lou (7) bedankt ervoor. Marloes’ dochter weigert gewone kleding aan te trekken. Als het aan haar ligt, vertrekt ze iedere ochtend in een prinsessenjurk naar school.
Een stiekem gefilmde TikTok van moeder Sam (@samninawolf) raakte miljoenen moeders recht in het hart. In de video zie je hoe haar zoon Wolf zijn autistische zus Nina liefdevol helpt en kalmeert – zonder te weten dat iemand kijkt. Dit is nou echte broederliefde.