Beeld: Canva
Pleegkinderen krijgen vaak niet de juiste begeleiding, bescherming en hulp. Daardoor lopen zij grote risico’s. Dat concluderen de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) en Inspectie Justitie en Veiligheid (Inspectie JenV) na verdiepend onderzoek bij jeugdzorg- en pleegzorginstellingen.
Aanleiding voor dit onderzoek was een ingrijpende gebeurtenis in Vlaardingen. Daar werd vorig jaar een tienjarig meisje zwaargewond aangetroffen in haar pleeggezin. Ze werd verwaarloosd en mishandeld door haar pleegouders. Volgens de inspecties ging het om een uitzonderlijke en langdurige samenloop van omstandigheden, maar de situatie maakte wel duidelijk hoe kwetsbaar pleegkinderen kunnen zijn.
De inspecties zien ernstige tekortkomingen in de pleegzorg, jeugdbescherming- en reclassering. Zo is er onvoldoende toezicht op de ontwikkeling en veiligheid van kinderen. Hulpverleners hebben vaak te weinig persoonlijk contact met pleegkinderen, waardoor signalen van onveiligheid te laat worden opgemerkt.
Ook werken instellingen niet goed samen en worden er geen duidelijke afspraken gemaakt. Door het grote personeelstekort en de vele wisselingen van jeugdzorgwerkers en pleegzorgbegeleiders is het contact met pleegkinderen en -ouders beperkt. Soms nemen hulpverleners zelfs taken over waarvoor zij niet bevoegd zijn. Het gevolg is dat niemand het overzicht houdt en kinderen het risico lopen buiten beeld te raken.
Daarnaast komt passende hulp voor kinderen vaak te laat of helemaal niet: sommige kinderen wachten jarenlang en verblijven daardoor te lang op een plek waar zij niet veilig zijn.
Aan de inzet en betrokkenheid van de medewerkers ligt het niet, benadrukken de inspecties. Ze zien dat jeugdzorgwerkers en pleegzorgbegeleiders betrokken zijn, wat ze een stabiele factor maken.
Hoewel er duidelijke richtlijnen en protocollen bestaan, worden die in de praktijk niet altijd goed gevolgd. Bij vijf bezochte pleegzorgaanbieders zagen de inspecties dit terug. Daar zijn ze inmiddels gestart met verbeteringen, zoals betere dossiervoering, het volgen van de ontwikkeling van kinderen en de werkdruk verminderen.
Veel problemen bij jeugdbescherming en -reclassering liggen buiten de invloed van de instellingen zelf. Al jarenlang kampen zij met te weinig personeel, een gebrek aan specialistische zorg en het ontbreken van regie in het jeugdzorgstelsel. Volgens de instanties is stevig leiderschap vanuit bestuurders, gemeenten en de Rijksoverheid noodzakelijk om oplossingen te vinden.
Heb je tips nodig om het snotseizoen door te komen? Je leest het hier.
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Wil je nog een kind, krijg je er twee. Of drie. “En dan was mijn man ook nog veel in het buitenland.”
