De familie van Peppa Pig heeft het afgelopen jaar grote veranderingen doorgemaakt – waaronder de komst van een nieuwe baby – en daar komt nu nóg een verandering bij.
De makers hebben onthuld dat George, het kleine broertje van Peppa, slechthorend is. “We slaan een belangrijk nieuw hoofdstuk in en delen dat onze lieve George slechthorend is”, laat het officiële Instagramaccount van de razend populaire animatieserie weten.
In de nieuwe afleveringen zullen jonge kijkers ontdekken dat George moeite heeft met horen aan één oor. Hij krijgt een gehoorapparaat en leert stap voor stap omgaan met geluiden die voor anderen vanzelfsprekend zijn. Zoals stemmen, muziek of het geluid van de ijscoman in de straat. Wat het extra bijzonder maakt: kijkers krijgen te horen hoe geluid voor George klinkt. Soms zachter, soms vervormd.
Voor deze verhaallijn is samengewerkt met het National Deaf Children’s Society én zijn er gesprekken gevoerd met mensen uit de dovengemeenschap
De makers werken samen met deskundigen om dit op een respectvolle, duidelijke en warme manier te laten zien aan jonge kijkers. Ze willen met deze verhaallijn laten zien dat sommige kinderen de wereld net even anders ervaren. En dat dat helemaal oké is.
Voor veel kinderen zal dit de eerste keer zijn dat ze een karakter op tv zien dat een gehoorbeperking heeft. En dat is groots, want herkenning doet ertoe. Zeker voor kinderen die zelf een gehoorapparaat dragen of moeite hebben met horen, aldus de makers. Tegelijkertijd leren andere kinderen spelenderwijs dat niet iedereen hetzelfde is en dat je daar rekening mee kunt houden.
Ben je benieuwd naar andere kijktips voor jou en je kleintje? Je vindt ze hier.
Bron: Today
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.
