Een avondje uit met je kind, leuk toch? Dat dachten veel ouders in Belfast, Ierland ook. Maar dat zorgde voor flink wat verwarring en boze gezichten.
Ze kochten kaartjes voor wat zij dachten dat een concert was van het populaire KPop Demon Hunters. Maar eenmaal binnen bleek het wat anders te zijn.
Voor de ouders die onder een steen hebben geleefd: KPop is een muziekstijl uit Zuid-Korea, razendpopulair over de hele wereld. Denk aan strakke choreografieën, flitsende outfits en hysterische fans. Maar niet iedereen weet dat. Zoals een hoop ouders in Belfast, dus. Zij dachten namelijk dat ‘K-pop’ hetzelfde was als KPop Demon Hunters: een (fictieve) serie waar veel kinderen nu fan van zijn.
De kinderen (en ouders) verwachtten een show met bekende personages, een verhaallijn en alles erop en eraan. In plaats daarvan kwamen ze terecht bij een live KPopconcert met verschillende artiesten. Oeps.
Volgens ouders die zich lieten horen via de Ierse site LimerickLive was het concert gepromoot als een KPop Demon Hunters concert: “Ze hebben duidelijk geprofiteerd van de hype rond KPop Demon Hunters. Ouders en kinderen verwachten natuurlijk een show die beter aansluit bij het thema!” En tja, als je kind denkt dat het zijn favoriete personages live gaat zien en je krijgt een regulier popconcert, dan is de teleurstelling natuurlijk groot.
Laten we eerlijk zijn: als je zelf niet helemaal thuis bent in de wereld van TikTok-trends, Koreaanse boybands en animatieseries, dan is zo’n misverstand snel gemaakt. Een kleine reminder dus: KPop = Koreaanse popmuziek. Niet per se een specifieke show of serie.
Raak jij bij het horen van KPop Demon Hunters al in de war en wil je liever iets kijken van vroeger? Lees hier over de kinderseries waar je vroeger voor thuis bleef.
Bron: NOS Jeugdjournaal
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.
