Heb jij het gevoel dat je moeder meer verbonden is met je kinderen dan met jou? De kans is groot dat dit niet tussen je oren zit. Onderzoekers hebben namelijk ontdekt dat de band tussen oma’s en kleinkinderen emotioneel tóch een tikkeltje anders in elkaar zit.
Lees verder onder de advertentie
James Rilling, hoogleraar antropologie, psychiatrie en gedragswetenschappen aan de Emory University in Atlanta, was nieuwsgierig naar de evolutionaire rol van grootmoeders en besloot de hersenactiviteit van ongeveer 50 vrouwen met minstens één biologisch kind in de leeftijd van 3 tot 12 jaar te meten. Met behulp van functionele magnetische resonantiebeeldvorming (fMRI) werden de hersenen van de grootmoeders gescand terwijl ze naar foto’s keken van hun kleinkind, de ouders van het kind en foto’s van een kind en een volwassene die geen familie van hen waren.
Lees verder onder de advertentie
Kleinkinderen vs eigen kind
“Toen grootmoeders foto’s van hun kleinkinderen bekeken, activeerden ze met name hersengebieden die betrokken zijn bij emotionele empathie, zoals de insulaire cortex en de secundaire somatosensorische cortex,” zo legt Rilling uit. Bij emotionele empathie moet je denken aan het vermogen om emoties te voelen die een ander voelt.
Toen de grootmoeders de foto’s bekeken van hun eigen kind en diens partner, gebeurde er iets anders. “Bij het bekijken van de foto’s van de ouder van hetzelfde geslacht van het kleinkind, die vaak maar niet altijd het eigen volwassen biologische kind van de grootmoeder was, werden juist hersengebieden geactiveerd die betrokken zijn bij cognitieve empathie, zoals de precuneus.” Cognitieve empathie is dat je op een cognitief niveau begrijpt wat iemand denkt of voel ten waarom. Misschien probeer je je zelfs in hun schoenen te verplaatsen, maar er is minder sprake van een gedeelde emotionele ervaring dan bij emotionele empathie.
‘Grootmoeders voelen pijn en verdriet van kleinkind’
Maar wat betekent dit nu in de praktijk? “De resultaten lijken er op te wijzen dat grootmoeders erop gericht zijn om te voelen wat hun kleinkinderen voelen wanneer ze met hen omgaan”, zo legt Rilling uit. “Als hun kleinkind lacht, voelen ze de vreugde van het kind. En als hun kleinkind huilt, voelen ze de pijn en het verdriet van het kind. In veel samenlevingen zijn grootmoeders ook belangrijke verzorgers van kleinkinderen. En hun betrokkenheid wordt ook vaak in verband gebracht met een verbeterd welzijn van de kleinkinderen.”
Lees verder onder de advertentie
Kortom: koester de speciale band tussen je moeder en kinderen vooral, want je kinderen hebben er enorm veel baat bij! En niet alleen je kinderen, maar ook je moeder: onderzoek wijst uit dat het bevorderlijk is voor haar geheugen.
Sandra dacht dat haar man Frank de perfecte Sinterklaas zou zijn voor het schoolfeest van hun dochter Iris. Hij had immers al vaker voor goedheiligman gespeeld, zonder ooit ontmaskerd te worden. Maar hij had buiten de scherpe blik van zijn eigen dochter gerekend.
Als Nienke met haar vriendinnetje Jasmijn in het bos gaat spelen, verwacht moeder Miranda niets bijzonders. De meisjes bouwen er wel vaker hutten en kunnen zich er uren vermaken. Maar deze keer komen ze wel heel enthousiast thuis. En ze hebben iemand meegenomen.
Tussen de volle wasmanden, werkstress en kinderen die nét niet willen slapen, schiet de romantiek er soms bij in. Maar een sterke relatie draait niet alleen om vlinders in je buik en romantische dates. Het zijn juist de kleine, alledaagse dingen die veel zeggen over jullie toekomst samen.
Als moeder wil je het liefst alle problemen voor je kind oplossen. Van een vergeten gymtas tot ruzie met een vriendje. Toch is het soms juist goed om even níét in te grijpen. Volgens YourTango doen ouders die zelfstandige kinderen opvoeden deze 11 dingen anders.
Deborah (31) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Klaar in de startblokken om de waarheid over Sinterklaas met je kinderen te delen. Tot blijkt dat je kleine het al lang had uitgevogeld of je er zelf tóch niet zo klaar voor was als je dacht.