Influencer Laura Ponticorvo deelt op Instagram openhartig haar verhaal over een van de meest angstaanjagende nachten uit haar leven. In een emotionele video vertelt ze over het moment waarop haar zoontje Cinco (2) een koortsstuip kreeg. “Ik heb in mijn leven nog nooit zoveel paniek gevoeld”, vertelt ze emotioneel. “Ik krijg het niet van mijn netvlies.”
Lees verder onder de advertentie
“Het is eergisternacht gebeurd, maar ik kon er gisteren nog niet over praten”, vertelt Laura. “Ik heb echt even de tijd nodig gehad om te begrijpen wat er precies is gebeurd. Het was de meest horrornacht van mijn leven.”
Vreemd geluid
Het begon allemaal vrij onschuldig. Vrijdagavond kreeg haar dochtertje Giulia (4) koorts, iets wat Laura normaal vindt voor jonge kinderen. De volgende dag was ze alweer beter, maar toen kreeg ook haar zoontje verhoging. Zondag leek hij opgewekt en vrolijk, maar na zijn middagdutje werd hij hangerig. Omdat hij wat warm aanvoelde, besloot Laura die nacht met hem boven te slapen. “We slapen normaal gesproken met z’n vieren op een kamer, maar nu ging ik met hem apart liggen. Hij viel vrij snel in slaap, maar na een paar uur hoorde ik een vreemd geluid. Toen ik hem oppakte, begon hij te schokken en draaiden zijn ogen weg. Ik zag alleen maar oogwit. Ik wist meteen: dit moet een koortsstuip zijn.”
Wat volgde, beschrijft Laura als pure paniek. “Hij reageerde nergens meer op. Ik rende als een kip zonder kop door het huis.” In paniek gaf ze haar partner Ryan hun zoontje. “Hij hing als een slappe pop in mijn armen. Het voelde alsof ik een kinderlijkje vasthield.”
Lees verder onder de advertentie
Samen probeerden ze hem te helpen door zijn gezichtje nat te maken en hem af te koelen, maar niets leek te werken. “Nu weet ik dat je je kind op zijn zij moet leggen”, vertelt ze. “Een koortsstuip ontstaat niet altijd door hoge koorts, maar door een plotselinge stijging van de temperatuur.”
Een moment van opluchting
Gelukkig kwam Cinco weer bij voordat de ambulance arriveerde. De hulpverleners controleerden hem en stelden Laura gerust: alles was in orde. “Als ik had geweten wat dit was en wat ik moest doen, had ik die paniek niet hoeven voelen. We dachten echt dat we ons kindje aan het kwijtraken waren”, vertelt ze met tranen in haar ogen.
Ze deelt haar verhaal niet om medelijden te krijgen, maar om andere ouders te waarschuwen. “Ik adviseer iedereen om je hierin te verdiepen. Zodat je weet wat je moet doen, als het jouw kindje overkomt.”
Die nacht liet ze haar zoon alleen in een luier slapen om zijn lichaam af te laten koelen. De volgende ochtend werd hij weer vrolijk en zonder koorts wakker. “Ik kon alleen maar huilen van geluk. Ik ben zo dankbaar dat het goed is afgelopen.”
Weet jij wat je moet doen als je kind een koortsstuip krijgt? Je lees het hier.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Aukje, die per ongeluk haar twee kinderen heel bruut uit hun Sinterklaasmagie haalde.
Milou heeft een drukke baan, twee pubers en een agenda die eigenlijk altijd overvol is. Toch verwacht haar broer Thijs dat ze wel even op zijn hond past als hij op vakantie gaat. Wanneer ze voor het eerst nee zegt, reageert hij woedend.
Als Angela midden in de nacht wakker schrikt van vreemde geluiden beneden, denkt ze meteen aan een inbreker. Ze maakt haar man Guido wakker en samen besluiten ze voorzichtig te gaan kijken. Maar vlak voordat ze de trap aflopen, gebeurt er iets wat ze totaal niet zien aankomen.
Een gezin met één kind kan helemaal compleet voelen, maar soms blijft er voor Monique Hansler (65) toch een verlangen naar meer. Samen met haar partner Peter kreeg ze zoon Mike (33), maar ze had graag nog een tweede kind gekregen.
Je denkt dat je als moeder inmiddels wel zo’n beetje alles hebt meegemaakt. Van nachtelijke paniekaanvallen tot de meest bizarre situaties waar je kinderen je in weten te slepen. Maar soms gebeurt er iets waardoor je hele gezin compleet op z’n kop staat. En waarbij je achteraf niet weet of je keihard moet lachen, huilen […]