Als het aan demissionair minister Sander Dekker voor Rechtsbescherming ligt, moeten kinderen straks de achternaam van beide ouders kunnen krijgen. Hij heeft hiervoor een wetsvoorstel ingediend.
Nu is het nog zo dat je de achternaam van de (duo)moeder óf vader kan kiezen – niet allebei.
Door het wetsvoorstel wordt het mogelijk om, zo laat het ministerie weten, ‘de verbondenheid met beide ouders tot uitdrukking te brengen’. “Eén op de drie mensen staat positief tegenover de mogelijkheid om kinderen de namen van beide ouders mee te geven”, zegt Dekker. “Die optie willen we ouders geven.” Hiermee doelt Dekker naar een publiekspeiling van het ministerie van Justitie en Veiligheid in 2020. Daaruit blijkt dat 32 procent van de mensen vindt dat het mogelijk moet worden dat ouders hun kinderen de namen van beide ouders meegeven.
Lees ook
Patricia vraagt zich af: ‘Waarom heb ik de achternaam van mijn man aangenomen?’ >
Om extra duidelijkheid te scheppen, laat het ministerie enkele voorbeelden van nieuwe namen zien. Als je samen De Vries en Willems heet, krijg je straks vier opties: je kan je kind De Vries of Willems noemen, of De Vries Willems of Willems de Vries. Als iemand met de gecombineerde naam zoals Willems de Vries kinderen krijgt met iemand die óók een gecombineerde naam heeft, zijn voor die kinderen zelfs tien achternamen mogelijk. Heb je al een dubbele of meervoudige achternaam? Dan wordt deze naam als één enkelvoudige achternaam gezien.
Voordat de dubbele naam mogelijk is, moet de wet nog wel worden goedgekeurd door het parlement.
Bron: RTL Nieuws
Meer Kek Mama? Volg ons op Facebook >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
