Zeven maanden na het verlies van haar dochter Lilly deelt Priscilla Wildeman opnieuw hoe groot de impact van dat verdriet nog altijd is. De realityster blikt terug op de periode waarin ze tijdens haar zwangerschap het ingrijpende nieuws kreeg dat haar kindje niet levensvatbaar zou zijn.
Lees verder onder de advertentie
Bij een foto uit die tijd schrijft Priscilla over de bijzondere en pijnlijke ervaring van een lichaam dat nog helemaal ingesteld is op een baby, terwijl die werkelijkheid er niet meer bestaat.
Een huis vol Wildeman
“Hoe voelt een vrouw zich na een dood kind of een miskraam? Je lijf denkt dat je zwanger bent en nee, er is niets meer. Wel komt de melkproductie op gang, maar er is geen baby aan wie je die kunt geven”, deelt ze. Met haar bericht wil Priscilla aandacht vragen voor het feit dat het verlies van een kind vaak veel verder gaat dan alleen het moment zelf. Niet alleen zij en haar partner moeten leren omgaan met het gemis, ook haar andere kinderen verloren een toekomstbeeld waarin zij een broertje of zusje zouden krijgen.
Dat rouwen tijd kost, merkt Priscilla nog elke dag. Ze kiest ervoor om daar eerlijk over te zijn en niet te doen alsof het verdriet inmiddels voorbij is. “Ik ben er ook nog niet na zeven maanden, ik ben ook eerlijk hierin!” schrijft ze. Door haar verhaal te delen hoopt ze andere ouders die een soortgelijk verlies hebben meegemaakt herkenning te bieden. Volgens haar is het belangrijk dat mensen blijven praten over wat ze voelen en elkaar daarin steunen.
Lees verder onder de advertentie
Kinderwens?
Ook de vraag of er ooit nog een kind bij komt, houdt haar bezig. Priscilla vertelt dat haar gevoel daarin verdeeld is: haar verlangen zegt het ene, terwijl haar twijfels ook aanwezig zijn. Daarbij merkt ze dat opmerkingen van anderen haar soms raken, maar uiteindelijk blijft het haar eigen keuze. “Mijn lijf, mijn leven en mijn kinderen hebben niets te klagen.”
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Na een periode van plannen, schuiven en geduld is het moment daar voor Vinenzo Wildeman: hij staat op het punt om zijn ouderlijk huis te verlaten. Een mijlpaal waar het gezin al een tijd naartoe leefde en die nu eindelijk concreet wordt.
Opvoeden draait niet alleen om regels, grenzen en dagelijkse routines. Vaak zijn het juist de eenvoudige uitspraken van ouders die jarenlang blijven hangen. Zinnen die je vroeger misschien met een zucht aanhoorde, maar die later ineens verrassend veel waarheid blijken te bevatten.
Als moeder ben je jarenlang druk met opvoeden. Luiers verschonen, boterhammen smeren, ruzies sussen, grenzen stellen en ondertussen hopen dat je iets goed doet en je later een hechte band hebt met je kind.