Voor Boer Zoekt Vrouw-bekende Annemiek Koekoek is er opnieuw een bijzondere mijlpaal bereikt: haar gezin is uitgebreid met de geboorte van haar tweede zoon, die eind april ter wereld kwam.
Lees verder onder de advertentie
Het nieuws maakte ze pas later zelf bekend. Hoewel de komst van een baby vaak vooral vreugde met zich meebrengt, verliep de bevalling dit keer niet helemaal zoals gehoopt.
Boer Zoekt Vrouw-Annemiek over bevalling
Annemiek werd bekend door haar deelname aan het elfde seizoen van het programma en liet in december weten dat ze opnieuw zwanger was. Inmiddels is de baby er en vertelt ze dat het thuis goed gaat. In gesprek met RTL Boulevard klinkt ze opgelucht en tevreden over hoe het nu loopt. “Het gaat eigenlijk heel goed”, zegt ze.
Lees verder onder de advertentie
Grote broer
De jongste maakt het goed en ontwikkelt zich voorspoedig, terwijl ook het gezinsleven langzaam zijn nieuwe vorm vindt. Haar oudste zoon lijkt zijn nieuwe rol meteen te hebben omarmd en reageert betrokken op zijn babybroertje. “Die is helemaal de grote broer.”
Toch plaatst ze een kanttekening bij het blije nieuws. Net als bij haar eerste zoon is de bevalling opnieuw via een keizersnede verlopen, iets waar Annemiek vooraf anders op had gehoopt. “Het was weer een keizersnede, dus dat is een beetje jammer”, vertelt ze. “Ik had gehoopt op een natuurlijke bevalling dit keer, maar helaas.”
Lees verder onder de advertentie
Twijfels
Voorlopig blijft ze voorzichtig als het gaat om een mogelijke uitbreiding van het gezin. De wens voor een groter gezin heeft altijd bestaan, maar eerdere ervaringen maken die keuze niet vanzelfsprekend. “Ik zou geen derde kind nemen omdat ik per se een meisje wil, maar ik had vroeger wel echt de droom van een groot gezin. Maar nog een derde keizersnede? Ik weet het niet. Ik ga er nog even over nadenken.”
Lees verder onder de advertentie
Eerder verwelkomden Boer Zoekt Vrouw-stel Jan en Rianne hun zoontje. Benieuwd naar zijn naam? Je leest het hier.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.