Beeld via Instagram: @danizijlstra
Een baby krijgen is voor veel ouders een droom die uitkomt, maar de werkelijkheid na de bevalling kan ook behoorlijk overweldigend zijn. Dat ontdekte ook Dani Zijlstra, bekend van B&B Vol Liefde.
Samen met Joy van Swieten verwelkomde ze dochter Liv, maar de eerste weken als gezin verliepen anders dan ze vooraf had gedacht, zo is te lezen op J/M Ouders.
Dani kijkt met veel liefde terug op de geboorte van haar dochter. De thuisbevalling die ze graag wilde, verliep zoals gehoopt. Toch begon daarna een periode waarin onzekerheid en vermoeidheid de overhand kregen. “De bevalling was echt magisch. Ik wilde heel graag thuis en in bad bevallen en dat is allemaal gelukt. Maar de dagen daarna vond ik heel heftig.”
Vooral de borstvoeding bleek een uitdaging. Liv had moeite met goed drinken aan de borst, waardoor Dani en Joy tijdelijk moesten bijvoeden. Omdat hun dochter klein was geboren en daarna nog wat gewicht verloor, maakte dat Dani onzeker. “Liv hapte niet goed aan de borst, waardoor we tijdelijk kunstvoeding moesten bijgeven. Dat wilden we eigenlijk liever niet, maar het moest. Ze was ook klein geboren en viel daarna nog af. Dan word je als kersverse moeder heel onzeker.”
Daar kwam bij dat het jonge gezin nauwelijks de kans kreeg om rustig aan elkaar te wennen. Omdat de geboorte snel bekend werd, kregen ze veel bezoek. Dani waardeerde de belangstelling, maar merkte dat ze vooral behoefte had aan tijd samen met haar nieuwe gezin. “In die eerste week wil je eigenlijk alleen maar met z’n drieën in een bubbel zitten.”
Ook de kraamhulp bracht niet helemaal de rust waarop Dani had gehoopt. Hoewel ze haar als heel aardig omschrijft, bleken hun manieren van werken behoorlijk verschillend. Dani en Joy houden ervan om hun eigen gevoel te volgen, terwijl de kraamhulp meer gericht was op vaste regels en structuur. Uiteindelijk kozen ze ervoor om iemand anders te vragen.
Na een paar dagen thuis merkte Dani dat ze juist steeds onrustiger werd. Ze vond het spannend om met Liv naar buiten te gaan en maakte zich zorgen over alles wat er kon gebeuren. Joy zag dat ze vastliep en stelde voor om weer iets van hun oude leven op te pakken.
Hoewel Dani eerst twijfelde, besloten ze toch de camper te pakken. Niet veel later vertrok het gezin naar een camping in de buurt. Die stap bleek precies goed. Liv bleek ontspannen mee te gaan en ook Dani kreeg weer meer vertrouwen. “Het ging eigenlijk verrassend goed. Liv was super rustig en volgens mij vond ze het in de camper nog fijner dan thuis.”
Voor Dani en Joy betekent de komst van Liv niet dat hun vrije leven voorbij is. Ze willen hun dochter juist meenemen in hun avonturen. Reizen, buiten zijn en nieuwe plekken ontdekken blijven onderdeel van hun toekomst. “We geloven er echt in dat je een kind gewoon overal mee in de camper naartoe kunt nemen. Natuurlijk moet je rekening houden met haar, maar zij mag ook gewoon lekker met ons meebewegen.”
Het gezin woont in Spanje, waar Dani een andere manier van opvoeden ziet dan in Nederland. Kinderen leven er volgens haar veel meer buiten en gaan vaak gewoon mee in het dagelijks leven van hun ouders. Liv groeit bovendien meertalig op: Nederlands, Engels en Spaans worden onderdeel van haar wereld. Ook familie is dichtbij. Dani’s ouders verhuisden naar Spanje en kunnen straks een rol spelen in het leven van hun kleindochter.
Inmiddels heeft de moeilijke start plaatsgemaakt voor meer vertrouwen. Dani wil vooral dat Liv opgroeit met vrijheid, nieuwsgierigheid en ruimte om zichzelf te ontwikkelen. “Ik hoop gewoon dat Liv lekker vrij opgroeit. Dat ze haar eigen keuzes durft te maken en dat ze lekker veel buiten is.” En ondanks de pittige eerste weken overheerst vooral het gevoel dat alles het waard is geweest. “Je kunt echt uren naar haar kijken. Dat gevoel van onvoorwaardelijke liefde waar iedereen het over heeft, dat herken ik nu helemaal.”
Eerder zoomde ze ook al in op de allereerste week. Je leest er hier nog veel meer over.
Beluister onze nieuwste podcast-aflevering hieronder!
Bron: J/M Ouders
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
