Beeld: Canva
Jij ziet eeuwenoude kunst, romantische pleinen en UNESCO-werelderfgoed. Je kind ziet gladiatoren, boten in plaats van auto’s en een berg die ieder moment kan uitbarsten. Italië door de ogen van een kind blijkt minstens zo leuk. Het goede nieuws: voor deze acht plekken hoef jij je vakantie niet door te brengen naast een ballenbak met een lauwe cappuccino.
Natuurlijk kun je je kinderen uitgebreid vertellen dat het Colosseum bijna tweeduizend jaar oud is en een van de beroemdste bouwwerken uit het Romeinse Rijk. Maar waarschijnlijk scoor je meer punten met: hier vochten vroeger dus écht gladiatoren.
Dat maakt Rome ineens één groot geschiedenisboek waar je doorheen kunt lopen. Van het Colosseum wandel je zo naar het Forum Romanum, waar tempels, triomfbogen en ruïnes genoeg ruimte laten voor sterke verhalen over keizers en oude Romeinen.
Mocht de aandacht daarna toch verslappen: gelato. Italië heeft zijn educatieve systeem uitstekend op orde. Extra fijn met kinderen: in het Colosseum is een Baby Pit Stop met onder andere een plek om baby’s te verschonen en een kleine speelruimte.
“Maar hoe gaan mensen dan naar school?” Grote kans dat dat interessanter is dan jouw verhaal over de Basilica di San Marco. Want bekijk Venetië eens door kinderogen: de straten zijn van water, de bus is een boot en voor je het weet vaar je onder een brug door terwijl er boven je mensen lopen.
Een gondeltocht is prachtig, maar met kinderen hoef je het niet eens zo ingewikkeld te maken. Alleen al de vaporetto pakken is een avontuur. Tel onderweg bruggen, zoek de smalste straatjes en laat ze uitvogelen hoe je in vredesnaam verhuist in een stad zonder verhuiswagen.
Wil je toch een culturele stop maken, dan zijn er in Venetië verschillende musea met activiteiten voor kinderen, onder meer in het Dogepaleis en het glasmuseum op Murano.
Een archeologische opgraving klinkt niet direct als iets waarvoor je kind ’s ochtends vrijwillig zijn schoenen aantrekt. Tot je vertelt wat hier is gebeurd. In het jaar 79 barstte de Vesuvius uit en werd Pompeï bedolven onder vulkanisch materiaal. Daardoor bleef een groot deel van de Romeinse stad bewaard. Dus wandel je er nu over straten waar bijna tweeduizend jaar geleden ook kinderen rondliepen.
Je ziet huizen, badhuizen, theaters en zelfs een amfitheater. Het fijne is dat je niet de hele tijd met je handen op je rug langs vitrines hoeft te schuifelen: je loopt daadwerkelijk door een oude stad. Combineer het eventueel met de Vesuvius in de verte en de geschiedenisles voor dit schooljaar kan alvast worden afgevinkt.
In Sicilië ligt een berg die zelfs de grootste tabletverslaafde even naar buiten kan lokken: de Etna. Een actieve vulkaan, compleet met kraters, lavavelden en zwarte vulkanische grond. In het Parco dell’Etna zijn verschillende wandelroutes door het vulkanische landschap. Welke route geschikt is, hangt af van de leeftijd van je kinderen en de omstandigheden, dus check vooraf goed wat haalbaar is.
Maar het belangrijkste heb je bij vertrek al gewonnen. Want zeg nou zelf: “We gaan vandaag naar een echte vulkaan” klinkt een stuk beter dan “Trek je wandelschoenen aan, we gaan een stukje lopen.” Ondertussen krijg jij een van de spectaculairste landschappen van Sicilië cadeau.
Er zijn vakantiedagen waarop je een kathedraal bezoekt. Er zijn vakantiedagen waarop je naar een museum gaat. Dan is er Napels, waar je je kinderen kunt vertellen dat pizza eten vandaag onderdeel is van de lokale cultuur. Kijk, zo krijgen we ze wel mee.
Napels geldt als dé stad van de pizza en is een uitstekende plek om kinderen kennis te laten maken met Italië via hun maag. Ga voor een klassieke pizza margherita, probeer Napolitaans streetfood of zoek een workshop waar jullie zelf met deeg aan de slag kunnen. Daarna uiteraard een gelato. Niet omdat het moet, maar omdat je de Italiaanse cultuur serieus neemt.
Toscane staat bij volwassenen misschien voor wijngaarden, cipressen en romantische dorpjes. Kinderen kun je ondertussen vertellen dat je naar het land van Pinocchio gaat. In het Toscaanse dorp Collodi ligt het Parco di Pinocchio, gebaseerd op het beroemde verhaal van Carlo Collodi. De schrijver heette eigenlijk Carlo Lorenzini en koos zijn pseudoniem naar het dorp.
Verwacht geen pretpark vol achtbanen en krijsende mascottes. Het is eerder een sprookjesachtige wereld met kunst, architectuur en verwijzingen naar het verhaal. In de buurt liggen bovendien de historische tuin van Villa Garzoni en een vlindertuin. Oftewel: de kinderen krijgen Pinocchio, jij krijgt Toscane. Iedereen wint.
Een wandeling wordt aanzienlijk interessanter wanneer er aan het einde een bed op een berg staat. In de Dolomieten kun je met oudere kinderen een korte huttentocht maken en dat is precies het soort vakantieherinnering dat jaren later nog opduikt. Rugzak op, wandelen, eten in een berghut en wakker worden tussen de bergen.
In Val di Fassa is er bijvoorbeeld een meerdaagse Family Trek King, gericht op gezinnen met kinderen vanaf acht jaar, waarbij je van berghut naar berghut trekt. Eh ja, je moet zelf ook omhoog. Maar eenmaal boven heb je spectaculaire Dolomieten om naar te kijken terwijl je kind trots verkondigt dat hij of zij “een hele berg” heeft beklommen. Dat die bergwandeling morgen gewoon weer verdergaat, vertel je na het eten wel.
Na Rome, Venetië, vulkanen, pizza’s, Pinocchio en bergtoppen is er nog één Italiaanse ervaring die kinderen uitzonderlijk goed beheersen: naar het strand gaan en daar voorlopig niet meer vertrekken.
Italië heeft genoeg stranden waar fijn zand en relatief ondiep water het leven met kinderen nét wat makkelijker maken. Denk bijvoorbeeld aan San Vito Lo Capo op Sicilië, Pescoluse en Rodi Garganico in Puglia of Roseto degli Abruzzi aan de Adriatische kust.
Zij bouwen een zandkasteel. Jij bestelt iets kouds en doet een optimistische poging om drie bladzijden van je boek te lezen voordat iemand roept dat hij moet plassen. Ook dat is la dolce vita.
Misschien is dat wel het leukste aan Italië met kinderen: je hoeft niet voortdurend op zoek naar plekken die speciaal voor hen zijn gemaakt. Een stad zonder auto’s ís al bijzonder. Net als een Romeins amfitheater, een rokende vulkaan, slapen in een berghut of ontdekken dat pizza eten gewoon bij de bestemming hoort. Terwijl jij naar Italië kijkt vanwege de kunst, het landschap, de historie en het eten, ziet je kind een heel ander land. Eentje met gladiatoren, vulkanen, boten, bergen en belachelijk veel ijs. Eigenlijk hebben zij het beter bekeken.
Meer fan van Frankrijk? In de Auvergne wandel je over vulkanen, daal je af ín een vulkaan en plons je daarna in een meer midden in het vulkanische landschap. Je leest het hier.
Presentatrice Renate Verbaan-Gerschtanowitz (46) brak in 2004 door, nadat ze tijdens de TMF Awards door de kijkers werd verkozen tot nieuwe vj van de populaire muziekzender. Samen met presentator Winston Gerschtanowitz vormt ze al meer dan twintig jaar een stel en hebben ze twee zoons.
Begin jaren 2000 maakt Nederland kennis met Tooske Ragas (51) als presentatrice van Idols. Niet veel later vindt ze de liefde bij zanger Bastiaan Ragas, wordt ze bonusmoeder en krijgt ze drie dochters. Maar naast alle hoogtepunten maakt ze ook ingrijpende momenten mee.
Toen Kimberly (5) thuiskwam met een uitnodiging voor een kinderfeestje, was ze door het dolle heen. Samantha (35) vond het vooral leuk voor haar dochter en dacht dat ze haar met een gerust hart kon laten gaan. Tot Kimberly enthousiast vertelde wat er die dag op de planning stond. Ineens wist Samantha niet meer zo […]
Jody Bernal (45) werd in de zeroes beroemd met zijn zomerhit Que si que no. Hij groeide uit tot hét popidool van Nederland en stond bovenaan de hitlijsten. Inmiddels is Jody een succesvol dj en vader van twee dochters: Olivia en Poppy June. Wij spraken hem.
Rafael van der Vaart kreeg tijdens een podcastinterview onverwacht een wel heel bekende stem te horen. Zijn ex-vrouw Sylvie Meis had een persoonlijke vraag voor hem ingestuurd over hun zoon Damián. Zijn antwoord laat zien waar zijn prioriteiten tegenwoordig liggen.
De twaalfjarige zoon van Marije (42) wilde graag zijn eigen geld verdienen met een krantenwijk. Omdat hij daar nog te jong voor was, kwam zijn salaris binnen op de rekening van zijn zus Merel (15). Dat ging maandenlang goed, dachten ze.
