Tussen speelplaatsen, klaslokalen en soms zelfs thuis kunnen kinderen het gevoel krijgen dat ze er niet bij horen. Dat lijkt misschien iets tijdelijks, maar de impact kan jarenlang doorwerken. De manier waarop je als kind werd behandeld, vormt vaak hoe je naar jezelf en naar anderen kijkt als volwassene.
Lees verder onder de advertentie
Dit zijn elf patronen die daaruit kunnen ontstaan.
11 hardnekkige patronen
1. Ze vermijden afwijzing Als je vroeger buitengesloten werd, kan dat je zelfbeeld flink beschadigen. Je leert jezelf zien als “niet leuk genoeg”, waardoor je je als volwassene sneller afsluit. Je houdt afstand om pijn te voorkomen, maar daardoor mis je juist de verbinding.
2. Ze voelen zich structureel niet goed genoeg Als je constant werd vergeleken met anderen, zoals broers, zussen of klasgenoten, kan dat leiden tot een diepgeworteld minderwaardigheidsgevoel. Je innerlijke criticus staat altijd aan en niets voelt ooit écht voldoende.
3. Ze vermijden risico’s Veel kritiek in je jeugd kan ervoor zorgen dat je bang wordt om fouten te maken. Als volwassene kies je dan eerder voor veiligheid dan groei, waardoor je kansen laat liggen, in werk én relaties.
4. Ze hunkeren naar bevestiging Als liefde vroeger afhankelijk voelde van prestaties of gedrag, ga je die bevestiging later extern zoeken. Je past je aan, cijfer jezelf weg en probeert anderen tevreden te houden, vaak ten koste van jezelf.
5. Ze zijn overpresteerders Sommige kinderen kregen juist te veel druk om perfect te zijn. Als volwassene kan dat zich uiten in overpresteren: je koppelt je eigenwaarde aan wat je bereikt en blijft jezelf pushen, met uitputting als gevolg.
6. Ze hebben moeite met emoties uiten Als je gevoelens vroeger werden weggewuifd, heb je misschien nooit geleerd hoe je ze moet verwerken. Daardoor kan het lastig zijn om je open te stellen of überhaupt te begrijpen wat je voelt.
7. Ze vinden het moeilijk om anderen te vertrouwen Buitensluiting tast je gevoel van veiligheid aan. Als je hebt geleerd dat mensen je kunnen afwijzen, wordt het lastig om je echt te hechten of iemand dichtbij te laten.
8. Ze durven niet voor zichzelf op te komen Conflict vermijden voelt veilig, maar zorgt er vaak voor dat je over je eigen grenzen heen laat gaan. Je blijft stil, ook als iets niet goed voelt, op werk of in relaties.
9. Ze kunnen moeilijk complimenten aannemen Als fouten vroeger werden uitvergroot en successen genegeerd, kan positieve feedback ongemakkelijk voelen. Je wuift het weg of gelooft het simpelweg niet.
10. Ze zijn perfectionistisch Perfectionisme ontstaat vaak uit de overtuiging dat je alleen goed genoeg bent als je alles foutloos doet. Maar omdat perfectie onhaalbaar is, blijf je gevangen in een frustrerende cyclus.
11. Ze gedragen zich soms superieur Sommige mensen ontwikkelen juist een tegenovergestelde reactie: ze doen alsof ze beter zijn dan anderen. Dit is vaak een beschermingsmechanisme om onderliggende onzekerheid en oude pijn te maskeren.
Ben je ook benieuwd welke opvoedkeuze misschien gemeen voelt, maar zorgt voor een veerkrachtig kind? Je leest het hier.
Sommige moeders plannen weken vooruit, anderen worden op een doodgewone dinsdag ineens eventmanager. Want als een kind besluit dat er een feestje komt, dan komt er een feestje, punt.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Yura (34) haar dilemma. Samen met haar partner zit ze middenin de tropenjaren. Mede daardoor speelt hun telefoon een grote rol in hun avondritueel.
Sommige weekenden bestaan uit voetbal langs de lijn en stapels was wegwerken. En soms verandert je woonkamer ineens in een minishowbizzfeestje. Voor de familie Wildeman uit Een huis vol was het er zo een waar ze nog jaren over napraten.
Een paar deuren verderop woont de dochter van Caroline Tensen, Lotte, die drie weken geleden moeder werd van zoon James. En Caroline zat er op de eerste rang bij tijdens de bevalling.