Rotterdamse Poetsqueen Charo Walop, zwanger van haar tweede kindje | Beeld: Moeders voor Moeders
Urine van zwangere vrouwen blijkt belangrijker dan je denkt. Het bevat het hormoon hCG, dat wordt gebruikt in medicijnen voor vruchtbaarheidsbehandelingen. Ook Charo Walop, bekend als de Rotterdamse Poetsqueen doneerde haar urine en vertelt er meer over.
Voor veel stellen is zwanger worden niet vanzelfsprekend. Wereldwijd krijgt ongeveer één op de zes koppels te maken met vruchtbaarheidsproblemen. Wanneer het niet vanzelf lukt, komen behandelingen zoals IUI, IVF of ICSI in beeld. Daarvoor zijn medicijnen nodig die onder andere worden gemaakt met behulp van het zwangerschapshormoon hCG.
Moeders voor Moeders verzamelt al bijna 95 jaar urine van vrouwen in de eerste fase van hun zwangerschap. In die urine zit veel hCG, een hormoon dat nodig is voor het maken van medicijnen die de eisprong stimuleren. “Medicijnen met hCG stimuleren de eisprong en worden onder andere bij IVF en ICSI gegeven vóór de eicelpunctie”, vertelt Sandra Hoes, productmanager bij Moeders voor Moeders. “Het is een cruciaal moment in de behandeling. Daarom is het belangrijk dat er voldoende hCG beschikbaar is.”
De Rotterdamse Poetsqueen Charo Walop kreeg zelf te maken met vruchtbaarheidsproblemen. Door PCOS en cystes aan haar eierstokken werd zwanger worden lastig. Ook haar partner had een verminderde zaadcelproductie. Het stel kwam terecht in een ICSI-traject, waarbij in het laboratorium een zaadcel direct in een eicel wordt geplaatst. “Het was meteen de eerste keer raak”, vertelt Charo. Inmiddels is ze moeder van een dochter en opnieuw in verwachting. Het traject viel haar zwaarder dan verwacht. “Ik dacht dat het snel en makkelijk zou gaan, maar door de hormonen voelde ik me echt anders. Moe, prikkelbaar en niet mezelf.”
Charo besloot, net als haar moeder eerder deed, urine te doneren aan Moeders voor Moeders. Aanmelden gebeurt via de website. Daarna volgt een intakegesprek waarin wordt uitgelegd wat Moeders voor Moeders precies is en hoe het doneren van urine werkt. Ook worden er vragen gesteld, bijvoorbeeld of de buren weten dat je zwanger bent of dat ze discreet moeten zijn als ze de flessen komen brengen en halen.
Tekst gaat verder onder de afbeelding
Deelnemers krijgen een welkomstpakket met een magazine, een heerlijk zachte wikkeldeken voor de baby, twee kratjes met acht flessen en een opvangkan voor de urine. De kratten met volle flessen kun je één keer per week in of om het huis zetten, zodat ze opgehaald kunnen worden en omgewisseld voor nieuwe. In de zestiende week van de zwangerschap lever je je laatste kratjes in en stopt je deelname automatisch.
Letterlijk elke druppel telt. “We horen wel eens dat vrouwen denken dat urine doneren aan Moeders voor Moeders een gedoe is. Maar deelname is juist heel laagdrempelig”, aldus Sandra. “We maken het zo eenvoudig mogelijk. En plassen moet je toch.” Er zijn ook synthetische middelen op de markt. “Maar niet alle vrouwen reageren daar goed op. Voor sommigen werkt het niet, anderen hebben last van bijwerkingen. Daarom is het belangrijk dat er ook een natuurlijke variant beschikbaar blijft. Bovendien geven steeds meer mensen de voorkeur aan natuurlijke medicijnen en vinden artsen het belangrijk om verschillende opties te hebben, zodat zij per vrouw kunnen kiezen wat het beste werkt.”
Door urine te doneren kan je andere vrouwen helpen om hun kinderwens in vervulling te laten gaan’
Sandra benadrukt dat het hCG dat uit de urine gewonnen wordt, alleen wordt gebruikt voor vruchtbaarheidsmedicijnen voor mensen. Alle ingezamelde urine gaat naar de fabriek in Boxtel, waar het hCG wordt gefilterd en verwerkt tot grondstof. Daarna gaat het naar andere farmaceutische bedrijven die er vruchtbaarheidsmedicijnen van maken voor menselijk gebruik. Dit proces duurt gemiddeld zes tot negen maanden. “Online gaan wilde verhalen rond dat het ook wordt gebruikt voor andere doeleinden, zoals afslankmiddelen, cosmetica en veterinaire medicijnen, maar dat is niet waar.”
Van week zes tot en met week zestien van de zwangerschap kun je urine doneren. In deze periode bevat je urine namelijk het meeste hCG-hormoon. “Je weet waarvoor je het doet”, zegt Charo. “Ik ben ook zwanger geworden dankzij vruchtbaarheidsmedicijnen. Door urine te doneren kun je andere mensen helpen om hun kinderwens in vervulling te laten gaan. Het is een kleine moeite. Je plast toch en of je dat nou in de wc doet of in een kannetje, maakt niet uit.’
Ben je zwanger en nog niet voorbij de twaalf weken? Dan kun je je urine doneren aan Moeders voor Moeders en zo wensouders met vruchtbaarheidsproblemen helpen. Check de website voor meer informatie.
Een groot huis, mooie vakanties en een succesvolle carrière als influencer: het lijkt Monique Westenberg (48) financieel voor de wind te gaan. Toch is de werkelijkheid anders. Sinds haar breuk met André Hazes jr. moet de moeder van Dré (10) een stuk bewuster met haar geld omgaan.
Vader worden is één ding, maar ontdekken wat voor vader je wilt zijn, is soms een heel proces. André Hazes kijkt in De kapper van de sterren van LINDA. openhartig terug op de eerste jaren met zijn zoon Dré.
Als het schooljaar erop zit, vraagt Chantal (39) haar zoon Milan (9) om zelf een leuk afscheidscadeautje voor zijn juf te bedenken. Hij regelt alles zonder hulp en is apetrots. Tot Chantal bij het ophalen iets op het bureau van juf Sanne ziet staan wat haar wel héél bekend voorkomt.
Een nieuwe liefde vinden is nog niet zo eenvoudig, zeker als je precies weet wat je zoekt. Monique Westenberg zoekt een nieuwe liefde en krijgt daarbij hulp uit onverwachte hoek: haar vriendin gaat op Instagram op zoek naar een geschikte man voor haar.
Sommige uitspraken van je kind vergeet je niet snel. Zeker niet als ze laten zien hoe goed ze jou eigenlijk in de gaten houden. Monica Geuze (31) werd onlangs verrast door een bijzonder lief voorstel van haar dochter Lizzy (8).
Video
In elk gezin wordt weleens gekibbeld. Over rondslingerende sokken, de vaatwasser of wie er nou eigenlijk aan de beurt is om de boodschappen te doen. Niks aan de hand, zou je denken. Maar voor kinderen kan zo’n onschuldige discussie een stuk groter voelen. Want wat als papa en mama straks niet meer samen willen zijn?
