Beeld: Canva
We willen het liefst dat onze kinderen fluitend door het leven gaan, maar zo werkt het dus niet. Sterker nog, een beetje vallen (en weer opstaan) is precies wat ze nodig hebben.
Je wilt je kind niet zien worstelen of teleurgesteld zien zijn. Toch hoort het er onvermijdelijk bij. En misschien nog belangrijker: het is helemaal niet zo slecht als we denken.
We gaan er vaak vanuit dat we als ouders altijd moeten weten wat ‘het beste’ is. Maar wat dat precies inhoudt? Dat verschilt per generatie, en per kind. Dus mogen we onszelf echt wat meer ademruimte geven. Niemand doet het foutloos en dat hóéft ook niet. Sterker nog: kinderen die nooit falen, leren ook nooit hoe ze ermee om moeten gaan. En dat kan later juist voor problemen zorgen.
Natuurlijk wil je je kind behoeden voor pijn en teleurstelling. Maar als je alles voor ze gladstrijkt, kan dat averechts werken. Ze kunnen gaan denken dat ze perfect zijn (niemand is dat), of juist dat jij geen vertrouwen hebt in wat ze zelf kunnen. En dat laatste? Dat maakt hen bang. Bang om fouten te maken, bang om iets nieuws te proberen.
Denk even terug aan die eerste stapjes. Hoe vaak ging dat mis voordat het goed ging? En toch vonden we dat toen heel normaal. Dat geldt eigenlijk voor alles: praten, fietsen, vriendjes maken, schoolwerk… Kinderen leren door te doen, te struikelen en opnieuw te proberen.
Zoals klinisch maatschappelijk werker Jinnie Cristerna het zegt: “Falen is een cruciaal onderdeel van groei en ontwikkeling. Het leert kinderen dat fouten maken oké is, zolang ze ervan leren.” En daar zit ’m de crux: leren.
Kinderen die af en toe falen, bouwen iets op wat je niet kunt aanleren door alles perfect te laten verlopen: veerkracht.
Ze leren dat moeite doen normaal is, dat niet alles in één keer lukt en dat ze zelf oplossingen kunnen vinden En misschien nog wel het belangrijkste: dat een tegenslag niet het einde van de wereld is.
Kinderen die altijd geholpen (of zelfs ‘gered’) worden, kunnen later vastlopen zodra ze het zelf moeten doen. Denk aan huiswerk, plannen, verantwoordelijkheid nemen… zonder ouderlijk vangnet wordt dat ineens een stuk lastiger. Juist door ze nu te laten oefenen, met vallen en opstaan, geef je ze een voorsprong voor later.
Je hoeft je kind natuurlijk niet keihard in het diepe te gooien. Het zit ’m in kleine dingen:
Oftewel: wees hun veilige haven.
Wil je ook weten wat de 4 lessen zijn voor het opvoeden van gelukkige kinderen? Je leest het hier.
Bron: Jinnie Cristerna
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Een bevalling is een ervaring die alles van je vraagt: je lijf, je hoofd en soms ook je gevoel voor realiteit. En toch doen miljoenen vrouwen het, vaak bewuster en sterker dan ze ooit van zichzelf hadden gedacht.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Sophie (42), samen met […]
Van zelf veters strikken tot netjes eten met mes en vork: volgens Supernanny Jo Frost zijn het juist die alledaagse vaardigheden waar steeds meer kinderen moeite mee hebben.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.
