ADHD wordt bij kinderen vaak niet direct herkend. Terwijl velen denken aan druk en chaotisch gedrag, gaan veel andere kenmerken ongemerkt voorbij. Daardoor worden kinderen met ADHD regelmatig verkeerd begrepen of krijgen ze niet de hulp die ze nodig hebben.
Lees verder onder de advertentie
Volgens ADHD-expert Tarryn Poulton zijn het vooral de emotionele en sensorische uitdagingen waar kinderen dagelijks mee worstelen. Deze subtiele signalen zijn voor veel ouders en leraren lastig te herkennen, waardoor kinderen soms onterecht als lastig of koppig worden bestempeld.
Wat is Rejection Sensitivity Dysphoria (RSD)?
Een van de minder bekende maar ingrijpende aspecten van ADHD is Rejection Sensitivity Dysphoria, kortweg RSD. Dit is een pijnreactie in de hersenen waardoor zelfs kleine kritiek of het gevoel afgewezen te worden als verwoestend wordt ervaren. Tarryn legt uit dat dit niet zomaar ‘gevoelig zijn’ is, maar een neurologische pijn die het kind diep raakt en soms kan leiden tot terugtrekking of intense emoties.
Lees verder onder de advertentie
Schakelen
Veel ouders ervaren dat hun kind moeite heeft met overgangen, zelfs van het ene leuke moment naar het volgende. Volgens Tarryn Poulton is dit geen teken van koppigheid, maar een gevolg van hoe het ADHD-brein werkt. Het schakelen voelt voor kinderen met ADHD als een abrupte onderbreking. Die verandering is moeilijk te verwerken. Dit kan ervoor zorgen dat kinderen ontregeld raken, prikkelbaar worden of juist terughoudend in nieuwe situaties.
Lees verder onder de advertentie
Ineenstorting
Na uitstapjes of drukke dagen kan het lijken alsof een kind ineenstort of zich anders gaat gedragen in gewone omgevingen. Dit kan komen door sensorische overbelasting. Tarryn legt uit dat prikkels zoals fel licht, lawaai, drukte en geuren zich langzaam opstapelen in het zenuwstelsel van het kind, totdat het lichaam het niet meer kan verwerken en overspoeld raakt.
Als ouder is het gemakkelijk om te denken: “Waarom kan mijn kind dit niet gewoon aan?” of “Waarom maakt hij of zij overal zo’n groot probleem van?” Het antwoord is simpel: het zenuwstelsel van het kind werkt overuren. Ze hebben geen extra discipline of straf nodig, maar begrip en tools om met hun emoties om te gaan.
Lees verder onder de advertentie
Tarryn Poulton onderstreept dat het belangrijk is om kinderen te helpen hun gevoelens te herkennen en te reguleren. Dit vraagt om geduld, aanpassingen en vooral het doorbreken van het stigma rondom emotionele uitingen bij ADHD.
Dit artikel is geschreven door de redactie van Kek Mama en is bedoeld voor informatieve doeleinden. Wij zijn geen artsen. Bij twijfels of gezondheidsproblemen raden we aan om altijd een arts of medisch specialist te raadplegen.
Steeds meer kinderen en jongeren krijgen de diagnose ADHD, maar deskundigen trekken aan de bel. Volgens hoogleraar orthopedagogiek Laura Batstra (Rijksuniversiteit Groningen) wordt er te snel en te vaak een label geplakt op normaal gedrag. Je leest het hier.
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Een broek, spijkerrok of gewone jurk? Lou (7) bedankt ervoor. Marloes’ dochter weigert gewone kleding aan te trekken. Als het aan haar ligt, vertrekt ze iedere ochtend in een prinsessenjurk naar school.
Een stiekem gefilmde TikTok van moeder Sam (@samninawolf) raakte miljoenen moeders recht in het hart. In de video zie je hoe haar zoon Wolf zijn autistische zus Nina liefdevol helpt en kalmeert – zonder te weten dat iemand kijkt. Dit is nou echte broederliefde.