Beeld: Canva
Jij was vroeger degene die uit zichzelf haar huiswerk maakte. Die haar kleine broertje hielp met aankleden. Die doorhad dat mama een rotdag had en zich daarom maar even gedeisd hield. Iedereen noemde je “zo volwassen voor je leeftijd”. Een compliment, toch? Nou… misschien niet helemaal.
Want als jij als kind altijd de verantwoordelijke was, is de kans groot dat je die rol stiekem nooit meer hebt losgelaten. Ook niet nu je zelf moeder bent. En dat is soms best vermoeiend. Herken jij jezelf in deze acht gewoontes?
Lekker op de bank ploffen terwijl er nog een wasmand staat? Of de vaatwasser nog uitgeruimd moet worden? Onmogelijk. Zolang er nog iets op je to-dolijst staat, voelt ontspannen bijna… illegaal. Eerst moet alles af. Pas daarna “verdien” je rust. Alleen jammer dat die to-dolijst als moeder eigenlijk nooit af is.
Treinvertraging? Jij vertrok een trein eerder. Regen voorspeld? De regenlaarzen liggen al in de auto. Oppas zegt af? Jij hebt al een reserveplan én een reserve-reserveplan.
Niet omdat je zo negatief bent, maar omdat je hersenen continu vooruitdenken. Je bent altijd bezig met: wat als…? Best vermoeiend, maar eerlijk is eerlijk: in een echte crisissituatie wil iedereen jou erbij hebben.
Vraag je je partner om de traktatie te regelen? Nee joh, dan moet je uitleggen wat je bedoelt, controleren of het goed gaat en uiteindelijk doe je het waarschijnlijk alsnog zelf. Dus vooruit… je regelt het wel even. Zelf. Zoals eigenlijk altijd.
Een vriendin vertelt dat ze stress heeft. Vijf minuten later heb jij drie oplossingen bedacht, een handige website doorgestuurd en aangeboden om op haar kinderen te passen. Zorgen voor anderen gaat je vanzelf af. Soms zó vanzelf dat je vergeet dat niet elk probleem jouw verantwoordelijkheid is. En vergeet je ook niet voor jezelf te zorgen?
Heeft iedereen iets te drinken? Is iedereen voorzien van eten? Heeft iedereen een jas? Pas daarna realiseer jij je dat je zelf al sinds acht uur ’s ochtends niets hebt gegeten dan een overgebleven hap yoghurt van je kind.
Je radar staat standaard op anderen afgestemd. Hoe het eigenlijk met jóu gaat? Daar sta je vaak pas bij stil als iemand ernaar vraagt.
“Sorry dat ik app, maar…” “Sorry hoor, maar…” “Sorry dat ik het vraag…” Zelfs als je ergens helemaal geen excuses voor hoeft te maken, bied je ze alvast aan. Alsof je je eerst moet verontschuldigen voordat je überhaupt iets mag vragen.
Ben jij ook zo iemand die een kwartier te vroeg op het kinderfeestje staat? Te laat komen voelt voor jou niet als een klein ongemak, maar alsof je iemand teleurstelt. Dus bouw je standaard een enorme tijdsmarge in.
En ja, daardoor zit je regelmatig tien minuten in de auto te wachten omdat je eigenlijk veel te vroeg bent.
Je weet wanneer de tandartsafspraak van je schoonmoeder is. Wanneer de zwemles begint. Welke klasgenootje allergisch is voor noten. En welke juf geen koriander lust.
Niemand heeft je gevraagd om deze informatie te onthouden, maar toch zit het allemaal ergens opgeslagen in jouw hoofd. Handig? Zeker. Rustgevend? Niet bepaald.
Veel mensen die vroeger het verantwoordelijke kind waren, leerden al jong om vooruit te denken, conflicten te voorkomen en voor anderen te zorgen. Mooie eigenschappen natuurlijk. Maar als volwassene – en zeker als moeder – kunnen diezelfde kwaliteiten ook doorslaan.
Je neemt te veel hooi op je vork, vindt hulp vragen lastig en vergeet jezelf nogal eens. Dus herken je jezelf in deze lijst? Probeer jezelf dan af en toe deze simpele vraag te stellen: “Moet ik dit écht allemaal alleen doen?” De kans is groot dat het antwoord nee is. Ga even zitten. Je doet het goed.
Iedere ouder wil het beste voor zijn kind. Logisch dus dat we ons verdiepen in opvoedboeken, podcasts luisteren en elkaar op Instagram voorzien van goedbedoelde adviezen. Maar die zoektocht naar ‘goed ouderschap’ kan behoorlijk uitputtend zijn. Je leest hier hoe je het jezelf niet al te moeilijk maakt.
Bron: Bolde
Een gezonde baby, een trotse ouder en een mooie afsluiting van de bevalling: dat is vaak het beeld dat we hebben van het werk van een verloskundige. Maar in aflevering 2 van De verloskundigen, met de veelzeggende titel Zorg die verder gaat, wordt duidelijk dat hun werk juist ná de geboorte nog lang niet voorbij […]
Alsof we nog niet genoeg to-do’s op ons lijstje hadden staan. Boodschappen? Check. Kinderen naar school? Check. Was opvouwen? Ooit. En nu blijkt uit nieuw onderzoek dat ook een actief seksleven mogelijk een positief effect heeft op je gezondheid.
Alsof het gemis van Jade Kops nog niet groot genoeg was, krijgt haar familie opnieuw een zware klap te verwerken. Via Instagram maakt haar zus Amber bekend dat ook hun opa is overleden. Nog geen paar maanden nadat ze afscheid moesten nemen van Jade, volgt opnieuw een ingrijpend verlies.
Heb je genoten van Een huis vol, Over Mijn Lijk of De Kraamkliniek? Dan is de nieuwe documentaireserie De verloskundigen je volgende serie om te bingen.
Als mijn vriend en ik aan mensen vertellen dat we het waarschijnlijk bij één kind willen houden, krijgen we soms gekke reacties.
Louisa is verloskundige in de Randstad en moeder van Khai (3). In haar werk komt ze dagelijks de ontroerende en krachtige kanten tegen van het zwanger zijn, de bevalling en alles wat daarna komt. In haar columns deelt ze openhartige verhalen en inzichten.
