mama verliefd in tropisch resort
Beeld: Unsplash

Een waargebeurd liefdesverhaal: Heidi (38) was getrouwd en zwanger van de tweede toen ze in een Grieks resort Jaap tegen het lijf liep. “Wat een patser, dacht ik. Maar hij is wel aardig.”

““Kom, geef mij je koffer maar.” Op het snikhete Griekse vliegveld waar we zojuist waren geland, zeulde ik met mijn driejarige dochter en een loodzware vakantiekoffer naar de bus die ons naar het resort zou brengen. Mijn man liep tien meter voor ons, hij rookte en checkte zijn iPhone. Zonder mijn antwoord af te wachten, pakte de onbekende medereiziger het handvat van mijn koffer. Hij wees naar mijn twintigwekenbuikje: “Jij sjouwt al genoeg, denk je ook niet?”
 

More content below the advertising

'Wat een patser, maar hij is aardig'

Hij droeg een wanstaltig overhemd in pasteltinten. Naast hem hobbelden twee kleuterjongetjes. In hun kielzog een vrouw in schreeuwende merkkleding. Wat een patser, dacht ik, maar hij is aardig. “Het gaat best hoor”, glimlachte ik. “Maar het zou wel fijn zijn.” Ik gaf hem mijn bagage.

“Wie was dat?”, vroeg mijn man wantrouwig toen we eenmaal in de bus zaten.
“Geen idee”, zei ik. “Ik hoop alleen dat niet het hele resort is gevuld met ordinaire mensen.”
Wat ik daarmee bedoelde wist ik zelf ook niet precies, maar die man in zijn wanstaltige, pastelkleurige shirt bevestigde het beeld dat ik had van zo’n oord: veel te bruine mensen die zich lawaaierig vergrepen aan de all you can eat and drink.
 

Resort

Eigenlijk wilde ik helemaal niet naar zo’n resort, maar mijn man is dol op luxe. Het leek hem een droomvakantie. Ik was al maanden misselijk en moe van mijn zwangerschap, dus toen hij me plaatjes toonde van de Kids Club en een zwembad met riante zonnebedden, stemde ik schoorvoetend toe. Met mijn zwangere buik en een avontuurlijke peuter kon ik moeilijk een ruige reis door een oerwoud maken.

Het duurde precies vijf minuten voordat de jongste telg van de pastelman mijn dochter had gevonden in de bus. De rest van de anderhalf uur durende rit bracht ik door met twee keuvelende kinderen van drie en vier. Toen in ons resort een golfkarretje voorreed om ons naar ons verblijf te brengen, stapte ook de pastelman in met zijn gezin. “Daar heb je het al”, siste ik tegen mijn man. “Ik ga hier niet lopen socialisen hoor, ik kom voor mijn rust.”

Helaas, toen we die avond aan het diner schoven, zaten ze binnen een mum van tijd bij ons aan tafel. “Ik kwam je man net tegen bij de frietjes”, kwetterde de vrouw. “Hij stelde voor samen te eten. Gezellig toch?” Ik knikte beleefd, veinsde een grijns, en wierp een veelzeggende blik naar mijn echtgenoot. In mijn buik voelde ik zachtjes twee voetjes trappelen.
 

Een boek aan de rand van het pierenbadje

De volgende ochtend vonden mijn dochter en de zonen van de pastelman, die Jaap bleek te heten, elkaar bij het zwembad, nog voordat ik mijn handdoek kon neerleggen. Mijn man was na het ontbijt teruggegaan naar ons huisje; ik zou op onze dochter letten. Ik verheugde me op een boek aan de rand van het pierenbadje, maar voordat ik een letter kon lezen legde Jaap ongevraagd een handdoek op het bedje naast me. “Ben je ook de sjaak?” lachte hij, en wees op onze spetterende kinderen in het water. “Zo komen we natuurlijk nooit aan een boek toe.” Met een dramatisch gebaar gooide hij zijn roman – die bovenaan mijn lijstje van must­reads stond – aan de kant en sprong op. “Ik haal drankjes: zin in spa met munt? De rum zal ik voor jou maar achterwege laten.”

Alles in zijn gedrag wees op een gladde versierder, maar gek genoeg voelde het al snel niet meer zo. De vanzelfsprekendheid waarmee hij me benaderde, voelde vertrouwd en betrokken. Warm. In de twaalf uur dat ik hem kende, voelde ik me meer gezien door hem dan door mijn eigen man in tien jaar.
 

Onafscheidelijk

De rest van de tien dagen in ons ommuurde zomerparadijs waren onze gezinnen onafscheidelijk. De kinderen weken niet van elkaars zijde, Jaap en ik raakten niet uitgepraat. We hadden dezelfde humor, hielden van dezelfde boeken en muziek, hetzelfde eten en dezelfde sporten. Mijn man trok op zijn beurt naar de vrouw van Jaap, ze was net zo dol op luxe en luieren als hij. Terwijl zij de ene na de andere cocktail verslonden op een loungebed bij de bar, speelden Jaap en ik met de kinderen in het zwembad. We hadden de vakantie van ons leven.

Het was alsof we elkaar al honderd jaar kenden, zo vanzelfsprekend als we naar elkaar toetrokken. De ene na de andere zonovergoten vakantiedag volgde. We gingen met zijn allen zeilen, huurden een auto om het eiland te verkennen, dronken tot laat in de avond cocktails op het strand terwijl de kinderen onder badhanddoeken rozig in slaap vielen. Ik had me in geen tijden zo vrij en ontspannen gevoeld.

 

'Het lijkt bijna een soort verliefdheid'

De dag dat onze bus terug naar het vliegveld vertrok, kon ik mijn tranen niet bedwingen. Jaap en zijn gezin hadden vier dagen meer geboekt, en zwaaiden ons uit bij de poort van het resort. “Idioot dat ik zo moet huilen”, lachte ik tegen mijn man. “Die stomme zwangerschapshormonen.” Het huilen stopte niet. Die dag van vertrek niet, en de daarop volgende dagen ook niet. Ik wilde terug naar Jaap en zijn vrouw. Ik miste het optrekken met z’n vieren, onze kinderen die met elkaar speelden. Mijn man had hetzelfde.

“Gek hè,” zei hij, “het lijkt bijna een soort verliefdheid. Zoals je dat wel vaker hebt als je een nieuwe vriendschap opdoet en je afvraagt hoe je het in godsnaam ooit zonder die persoon in je leven hebt gedaan.” Het gevoel was wederzijds, en toen iedereen weer thuis was, spraken we zo snel mogelijk af voor een etentje. Die avond verliep even heerlijk als onze vakantie. We woonden maar dertig kilometer bij elkaar vandaan en brachten binnen de kortste keren bijna de helft van de weekends met elkaar door: zodra we bij elkaar vertrokken, verheugde ik me alweer op de volgende afspraak.
 

Het verliefde meisje bestond niet meer

Onze tweede dochter werd geboren en onze levens kabbelden voort. Wij planden de zomer daarop een verre reis, Jaap en zijn vrouw hadden afgesproken op vakantie te gaan met oude vrienden. Mijn huwelijk vertoonde wel wat barstjes. Ik had alle tijd om daarover na te denken nu ik mijn ouderschapsverlof aan het zwangerschapsverlof had vastgeplakt. Langzaam daagde het besef dat het meisje dat ooit verliefd werd op de man met wie ze nu kinderen had, al tijden niet meer bestond.

Als onzekere student snakte ik naar iemand die voor me zorgde; hij wilde een vriendin die zich naar hem vormde. Een perfecte match in die tijd, maar nu was ik een volwassen vrouw met kinderen en een carrière. Mijn man had op zijn beurt moeite met een vrouw die hem in praktisch opzicht niet meer nodig had, en begreep niks van mijn drang naar zelfontplooiing. Ik wilde praten, hij deinsde terug. Hij bleek geheimen te hebben en we gingen in relatietherapie. Daar realiseerde ik me tijdens elke sessie duidelijker dat ons huwelijk geen kans van slagen had; zelfs de psycholoog beaamde het.

Jaaps huwelijk liep ondertussen ook niet op rolletjes. De ruzies tussen hem en zijn vrouw escaleerden zo dat hun zoontjes compleet overstuur raakten. Naïef planden we toch een vakantie met z’n allen. Onze verre reis was me zwaar gevallen met een kleine baby, hun vakantie met die vrienden was ook geen groot succes geweest.
 

Lees ook
'Hij wilde partnerruil op onze vakantie' >

 

Scheiding

We boekten een vakantievilla in Kroatië. En daar ging het helemaal mis. We waren er nog geen twee uur toen Jaaps vrouw met piepende banden wegscheurde. De rest van de avond kwam ze niet meer terug. De spanning was om te snijden. In bijzijn van de kinderen konden we de sfeer nog luchtig houden. Zij speelden in het zwembad, wij lazen boeken en borrelden. Mijn man liep het gros van de tijd chagrijnig rond – dat deed-­ie al sinds onze jongste was geboren. Ik kon geen contact met hem krijgen. Als hij ’s avonds naar bed ging, bleef ik met Jaap bomen over liefde, relaties en werk. Zijn vrouw verdween elke avond als de kinderen in bed lagen naar een nabijgelegen stadje.

Die vakantie zette Jaap een punt achter zijn huwelijk. En vielen bij mij de schellen van de ogen: ik was verliefd op Jaap. Toch wilde ik mijn huwelijk redden. Een verliefdheid kan iedereen overkomen, het zou vast weer overgaan, dacht ik. In de laatste sessies relatietherapie die mijn man en ik volgden na die vakantie, bleek echter hoe groot de kloof tussen ons was. Uiteindelijk gingen we als vrienden uit elkaar, voor zover dat kan bij een scheiding. Hij bleef in ons huis wonen, ik vond een appartement in de buurt en bouwde een nieuw bestaan op met mijn kinderen.

De vriendschap met de vrouw van Jaap verwaterde, mijn ex en zij hielden wel contact. Jaap en ik spraken elkaar hooguit eens in de twee maanden. Hoezeer ik ook achter mijn scheiding stond, dat mijn huwelijk niet was gelukt maakte me intens verdrietig voor de kinderen. De etentjes met Jaap brachten me in verwarring: ik stikte van verliefdheid, terwijl ik ook nog met mijn scheiding worstelde. Jaap liet niets blijken van enig gevoel voor mij. Ik besloot dat ik hem moest vergeten. Dat was misschien nog wel moeilijker dan mijn scheiding.
 

Ruimte voor een nieuwe liefde

Ik was een jaar bij mijn man weg toen Jaap belde. We spraken af in een weekend dat we allebei de kinderen niet hadden. Het werd een picknick, in onze rugzak een fles wijn en lekkere hapjes. Eindelijk durfde Jaap zijn gevoelens uit te spreken. Hij was al verliefd op me sinds die allereerste ontmoeting op het Griekse vliegveld, vertelde hij. Dat was drie jaar geleden, inmiddels boden onze levens ruimte voor een nieuwe liefde. Hij wilde weten of hij een kans bij me maakte. Ik kon niet geloven wat ik hoorde. Toen we begonnen te zoenen, veranderde mijn wereld. Die nacht ben ik bij hem blijven slapen.

We zijn nu drie jaar samen en intens gelukkig. Dat de kinderen al dikke vrienden waren heeft het makkelijk gemaakt. Zijn ex is na de zoveelste relatiepoging weer single. Mijn man bleek tijdens ons huwelijk al een verhouding te hebben met de vrouw bij wie hij nu woont. Beide exen hebben geen moment moeilijk gedaan over Jaap en mij. Voorlopig blijf ik in mijn appartement wonen. Ik wil het mijn dochters niet aandoen van school te wisselen. Het is goed zo. Onze tijd komt nog wel.”
 

Dit verhaal staat in het Kek Mama Zomerboek 2018.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

fotoserie-meisje-vader-stiefvader

Soms zijn er fotoseries waar je naar kunt blijven kijken - dit is er zo één. Want hoe 'gewoon' de foto's misschien ook lijken, er schuilt een mooi verhaal achter.

De Amerikaanse Dylan Lenox deelt het op Facebook.

More content below the advertising

 

'Bonusvader'

'Dit is onze dochter Willow', schrijft hij. 'Die man aan de linkerkant, dat ben ik (papa, papa Dylan of bonusvader). In het midden staat onze prinses Willow en die man rechts is David (papa, papa David of biologische vader). Nee, we zijn geen stel van hetzelfde geslacht, maar we delen wel een dochter. David is de ex-man van Sarah en ik ben haar verloofde. We hebben onszelf tot een uniek gezin gevormd. Niet alleen heb ik een dochter gekregen, ik heb er ook een broer en beste vriend bij. Bedankt Sarah!'

 

Lees ook
Amanda schrijft een indrukwekkende post voor haar stiefkinderen >

 

'Deel van ons leven'

David wil met zijn post duidelijk maken dat het geen zin heeft om ruzie te maken. Dat het veel beter is om aan je kind te laten zien dat jullie nu één grote familie zijn. 'David is geen buitenstaander. Hij is en zal altijd een deel van ons leven zijn.'

Binnen een paar dagen zijn de foto's al meer dan 200.000 keer geliket.

 
 
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
kosten-ivf

Bij het ene stel is het in één keer raak, terwijl een zwangerschap bij anderen helaas soms jaren kan duren. Gelukkig zijn er steeds meer opties, waaronder de vruchtbaarheidsbehandeling IVF (In Vitro Fertilisatie). Maar wat zijn de kosten hiervan? En wordt het vergoed door zorgverzekeraars?

Wij zetten al deze informatie voor je op een rij. 

More content below the advertising

 

Wat is IVF?

In Vitro Fertilisatie is een vruchtbaarheidsbehandeling waarbij de bevruchting buiten het lichaam tot stand komt: ‘in vitro’ betekent ‘in glas’ en ‘fertilisatie’ betekent ‘bevruchting’. De vrouwelijke eicel en een aantal mannelijke zaadcellen (ongeveer 100.000 per eicel) worden in een glazen schaaltje in het laboratorium samengebracht. Vervolgens wordt geprobeerd een bevruchting plaats te laten vinden. Lukt dit? Dan wordt er één embryo in de baarmoeder teruggeplaatst. Hieruit kan een normale zwangerschap volgen.

Alleen als er een medische reden voor is, kom je in aanmerking voor een IVF-behandeling. Bijvoorbeeld als je niet goed werkende eileiders hebt, (ernstige) endometriose, een niet te herstellen sterilisatie, onverklaarbare onvruchtbaarheid of verminderde kwaliteit van het zaad van de man.

 

Lees ook
Fotoserie: stel neemt IVF-embryo overal mee naartoe >

 

Kosten en vergoeding

Per poging kost het IVF-traject rond de 3000 euro, maar dit verschilt per kliniek. Een IVF/ICSI-behandeling in combinatie met PGD (preïmplantatie genetische diagnostiek), de methode waarmee embryo’s worden onderzocht op ernstige genetische aandoeningen, kost per poging tussen de 6000 en 7000 euro.

De eerste drie behandelingen worden (tot je 43e) door vrijwel alle ziektekostenverzekeraars vergoed en komen altijd op naam van de vrouw, ook wanneer de man de oorzaak is. Wel geldt het eigen risico en het eventuele vrijwillige eigen risico. Het is mogelijk om extra IVF-behandelingen aanvullend te laten verzekeren. Wil je weten welke zorgverzekeraars ook de vierde en vijfde behandeling vergoeden? Dat vind je hier

 

Aftrekpost belasting

Goed om te weten: wanneer je medische kosten maakt die niet door je zorgverzekeraar vergoed worden, kun je deze aftrekken bij de Belastingdienst. Je geeft deze kosten dan aan op de belastingaangifte als bijzondere ziektekosten. Er geldt wel een maximuminkomen en drempelbedrag. Vrouwen van boven de 43 jaar die een IVF-behandeling aangaan, zijn uitgesloten van deze aftrekpost.

Bron: Freya en Zorgpremies.nl

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >