Jaloerse man

Nu hun zoons een eigen mening krijgen, wil de man van Jeanette niets meer met ze te maken hebben. "Hij woont boven, wij beneden." 

Jeanette (43), moeder van Peter (13) en Max (11): “Mijn jongste speelde de hoofdrol in de schoolmusical van groep acht. En alsof dat nog niet opwindend genoeg was, moest hij op het podium een meisje zoenen dat hij stiekem heel erg leuk vond. Maanden tevoren kon hij al niet slapen van de opwinding.

More content below the advertising

Op de avond van de voorstelling stonden zijn grote broer en ik keurig op tijd klaar, mijn man was nergens te bekennen. We troffen hem ook niet in de zaal. Ik appte nerveus: ‘Waar ben je, het begint zo.’ Hij antwoordde: ‘Ik kom niet. Je hebt mijn rol gereduceerd tot donor. Max is jouw kind, niet het mijne.’ De haren in mijn nek gingen overeind staan. Hij had me even goed vol in het gezicht kunnen slaan. Op dat moment wist ik dat mijn kinderen hun vader definitief kwijt waren.
 

Lege plek

De avond ging in een waas voorbij. Ik was zo bang dat Max vanaf het toneel de lege plek naast me zou zien en uit zijn rol zou vallen. Niets daarvan, hij speelde de sterren van de hemel. Het publiek vrat hem op. En hoe enthousiaster de zaal was, hoe meer het in het oog sprong dat Jeroen afwezig was. In de pauze vroegen tientallen ouders naar hem. Ik probeerde met alle geweld niet te huilen en zei dat hij ziek was. En dat is hij ook, daar ben ik van overtuigd. Jeroen is geen slecht mens, hoe wreed hij soms ook doet.

Ik denk dat hij Asperger heeft, een erfelijke aandoening die inhoudt dat je je amper in anderen kunt verplaatsen, opgaat in je eigen obsessies en je terugtrekt in je eigen wereld omdat je de grote wereld niet begrijpt. Zijn vader heeft het ook, concludeer ik uit de verhalen van mijn schoonmoeder. Aspergers kunnen hun handicap camoufleren doordat ze heel gewoon overkomen en vaak heel slim zijn, waardoor ze sociaal gedrag kunnen kopiëren.
 

Sterretjes en hartjes

Bij mij begon er pas iets te dagen toen we kinderen kregen en hij jaloers op ze werd. Als ik het eerder geweten had, was ik evengoed verliefd op hem geworden, ben ik bang. Zijn ogen waren te blauw, zijn krullen te donker. Ik zag hem veertien jaar geleden voor het eerst in een café. Hij stond zo aanstekelijk te schateren met een vriend dat ik ook moest lachen. Hij keek me geamuseerd aan. Ik zag sterretjes en hartjes terwijl ik een vriend had die thuis op me wachtte. Die vriend stormde om drie uur ’s nachts de kroeg binnen waar ik al uren met Jeroen zat te praten.
 

Gehersenspoeld

Voor de beleefdheid ging ik met hem mee, om het de volgende ochtend uit te maken. Daarna gaf ik me over aan Jeroen. Ik lag op mijn rug met mijn pootjes in de lucht, zo verliefd was ik. Al snel liet ik hem letterlijk mijn leven leiden. Hij bepaalde wie we zagen, welke feestjes we bezochten. ‘Je lijkt wel gehersenspoeld,’ zei mijn boezemvriendin. Daarop vond Jeroen dat ik mijn vriendin moest laten vallen. Dat deed ik braaf.

Waarom ben ik zo gek geweest? Misschien omdat het vertrouwd voelde. Mijn vader was ook tiranniek, mijn moeder een lieverd die het met hem uithield omdat ze altijd de lichtpuntjes zag. Ze was extreem plooibaar, net als ik. Zet me op een vuilnisbelt en ik zie na verloop van tijd de madeliefjes groeien. Dat klinkt goed maar het is ook een handicap, want ik kom nooit van die vuilnisbelt af. Je wordt er niet leuker van als je altijd maar aardig bent. Mijn oudste zoon vindt me een sukkeltje. Een aardig sukkeltje.
 

Het gat vullen

Zo zag mijn rebelse broer me ook. Hij eiste alle aandacht van mijn ouders op, daarom hield ik me gedeisd terwijl ik ze misschien wel meer nodig had dan hij. Jeroen sprong in dat gat. Hij behandelde me als een godin. In goede tijden kreeg ik elke dag een cadeautje van hem. Voor een bijzondere thee die ik lekker vond, reed hij naar de andere kant van het land. Ik dacht dat het voortkwam uit liefde maar weet nu dat hij daartoe niet in staat is. Hij kopieerde gewoon de ideale minnaar uit een Hollywood-film.

Wat ik vreselijk vond: om niets kon zijn humeur omslaan. Dan negeerde hij me dagenlang. Meestal had ik geen idee wat ik verkeerd deed maar ik kroop over de grond om het goed te maken en was doodsbang dat hij me zou verlaten. Nu weet ik dat we zo overstuur waren omdat op dat soort momenten bleek dat we twee verschillende mensen waren.

Voor hem was het alsof zijn rechterhand opeens niet begreep wat hij wilde. Het was misschien een slecht idee dat wij kinderen kregen, maar ik ben blij dat ik er indertijd anders over dacht, anders was ik de leukste zonen van de wereld misgelopen. Het was overigens niet mijn idee. Jeroen begon erover. Hij wilde een eigen koninkrijk creëren, vol verlengstukjes van zichzelf. Wat hem betrof werden het er wel twintig.
 

Lees ook
Weg bij je man omdat hij depressief is >

 

Overweldigend

Jeroen wilde niet bij de geboorte van de kinderen zijn. Aspergers kunnen niet tegen overweldigende situaties, weet ik nu. Ik vond het niet erg, integendeel. Nu kon ik me ontspannen en focussen op de bevalling. Dat was onmogelijk als hij in de buurt was.

Peter werd geboren en ik keek verkrampt toe hoe Jeroen op hem reageerde. Pas toen ik zag dat hij lief tegen hem deed, kon ik weer ademen. De eerste nacht met zijn drieën werd ik vroeg wakker. Ik keek naar mijn zoon en voelde het moedergevoel in me zakken. Bijna tastbaar via mijn hoofd recht mijn lichaam in tot in mijn tenen. Het was nog overweldigender dan mijn verliefdheid op Jeroen.

Toen de kinderen klein waren, was hij een leuke vader. De jongens adoreerden hem evenveel als ik. Hij was de grootste, onze koning. Zo noemden we hem ook: koning. Toen hij me vroeg mijn baan op te geven omdat hij het prettiger vond als ik fulltime moeder werd, gehoorzaamde ik meteen. Zo werd ik ook financieel afhankelijk van hem.
 

Kentering

De kentering kwam toen onze oudste twee jaar geleden naar de middelbare school ging. Tot dan toe was hij een typisch vaderskind geweest. Op de basisschool had hij alles gedaan wat Jeroen wilde. Als Jeroen over geschiedenis vertelde, luisterde Peter ademloos. Ze gingen samen naar Waterloo en het strand waar de geallieerden op D-day landden. Ook gingen ze de stad in voor kleren. Gekke kleren, een beetje punk-achtig, tegen de stroom in. Jeroen vindt mensen die groepsgedrag vertonen sukkels. Omdat hem dat zelf niet lukt, denk ik.

De klap was dan ook groot toen zijn oudste zoon in de brugklas de mening van zijn leeftijdgenoten belangrijk begon te vinden. Toen hij de punkkleren niet meer aantrok en net zo wilde zijn als de rest. Dat kwetste Jeroen. En als hij gekrenkt is, is zijn reactie: je bestaat niet meer voor mij. Het mondde op een dag uit in een afschuwelijke scène, waarin Jeroen tegen Peter zei dat hij een doorsnee kind was, een meeloper, een sukkeltje.
 

Voor het eerst

Ik wachtte tot Jeroen weer naar zijn werk was voor ik mijn huilende kind troostte. Ik wist dat de hel zou zijn losgebroken als ik in Jeroens aanwezigheid partij had gekozen voor onze zoon. Pas toen we alleen waren, legde ik Peter uit dat hij Jeroens gedrag niet op zichzelf moest betrekken. Dat het normaal was dat hij bij de groep wilde horen en niet normaal dat Jeroen daar boos om werd. Dat Jeroen het liefste wilde dat Peter zijn kleine jongetje bleef, maar dat Peter een uniek mens was die zijn eigen pad moest volgen.

Natuurlijk kwam Jeroen erachter dat ik hem achter zijn rug was afgevallen. Toen hij me confronteerde, koos ik in zijn gezicht partij voor de kinderen. Voor het eerst. Ik zei hem dat ik ongelooflijk veel van hem heb gehouden, en dat ik dat tot op zekere hoogte nog steeds deed, maar dat ik een andere visie had op de opvoeding en niet geloofde in de zijne. Ik zei dat ik klaar was met sorry zeggen. Heel rustig, niet boos of gekwetst. Je wordt ook niet boos op iemand die in een rolstoel zit omdat hij niet meeloopt.
 

Verrader

Sindsdien ziet Jeroen me als een verrader die de kinderen tegen hem heeft opgezet. Hij trekt zich terug in zijn eigen wereld en leeft op de bovenste verdieping van ons huis. We komen elkaar zelden tegen. Als het gebeurt is het akelig, je voelt de boosheid van hem af stralen. Ik doe niets meer om hem terug te krijgen. Ik heb hem toch verloren. Ik sta er versteld van hoe goed ik daarmee om kan gaan. Mijn angst van destijds was onterecht. Ik ben volwassen geworden. Ik buig mee maar als de wind ligt, kom ik overeind. Sterker dan ooit.

Jeroen raakt me alleen nog wat de kinderen betreft. Hij negeert onze oudste zoon totaal. Peter rookt joints, doet niets op school en vraagt waarom ik niet bij zijn vader wegga. Ik wik en weeg. Ik heb geen inkomen en weet zeker dat Jeroen niets meer betaalt zodra we niet meer in hetzelfde huis wonen. Ik kan niet overzien wat er gebeurt als we gaan scheiden. Tot de avond van het schooltoneel, een paar maanden geleden, had Jeroen nog wel contact met Max.
 

Onaantastbaar

Onze jongste zoon is nooit zo in Jeroens ban geweest. Hij gaat veel meer zijn eigen gang, is onaantastbaar, hem flik je niks. Daar had Jeroen respect voor. Het syndroom van Asperger is erfelijk; ik kijk met argusogen naar mijn zonen of ik geen trekken van hun vader bespeur.

De avond van het schooltoneel vertelde Max iets dat me als muziek in de oren klonk. Hij zei opgewonden dat hij zo bang was dat het meisje dat hij moest zoenen hem niet aardig vond. Dat hij heel goed oplette hoe ze naar hem keek, om te zien hoe ze zich voelde. En dat hij langzaam maar zeker doorkreeg dat ze hem wel leuk vond. Ik begreep opeens waarom hij gewoon had doorgespeeld, ondanks de lege plek in de zaal. Hij was helemaal niet met zijn vader bezig geweest. Max is geen stukje van zijn vader. Ook niet van mij, trouwens. Dat begrijpt dat leuke jongste kind van me nu al.”
 

Dit artikel staat in Kek Mama magazine.


 


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

fotoserie-meisje-vader-stiefvader

Soms zijn er fotoseries waar je naar kunt blijven kijken - dit is er zo één. Want hoe 'gewoon' de foto's misschien ook lijken, er schuilt een mooi verhaal achter.

De Amerikaanse Dylan Lenox deelt het op Facebook.

More content below the advertising

 

'Bonusvader'

'Dit is onze dochter Willow', schrijft hij. 'Die man aan de linkerkant, dat ben ik (papa, papa Dylan of bonusvader). In het midden staat onze prinses Willow en die man rechts is David (papa, papa David of biologische vader). Nee, we zijn geen stel van hetzelfde geslacht, maar we delen wel een dochter. David is de ex-man van Sarah en ik ben haar verloofde. We hebben onszelf tot een uniek gezin gevormd. Niet alleen heb ik een dochter gekregen, ik heb er ook een broer en beste vriend bij. Bedankt Sarah!'

 

Lees ook
Amanda schrijft een indrukwekkende post voor haar stiefkinderen >

 

'Deel van ons leven'

David wil met zijn post duidelijk maken dat het geen zin heeft om ruzie te maken. Dat het veel beter is om aan je kind te laten zien dat jullie nu één grote familie zijn. 'David is geen buitenstaander. Hij is en zal altijd een deel van ons leven zijn.'

Binnen een paar dagen zijn de foto's al meer dan 200.000 keer geliket.

 
 
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
kosten-ivf

Bij het ene stel is het in één keer raak, terwijl een zwangerschap bij anderen helaas soms jaren kan duren. Gelukkig zijn er steeds meer opties, waaronder de vruchtbaarheidsbehandeling IVF (In Vitro Fertilisatie). Maar wat zijn de kosten hiervan? En wordt het vergoed door zorgverzekeraars?

Wij zetten al deze informatie voor je op een rij. 

More content below the advertising

 

Wat is IVF?

In Vitro Fertilisatie is een vruchtbaarheidsbehandeling waarbij de bevruchting buiten het lichaam tot stand komt: ‘in vitro’ betekent ‘in glas’ en ‘fertilisatie’ betekent ‘bevruchting’. De vrouwelijke eicel en een aantal mannelijke zaadcellen (ongeveer 100.000 per eicel) worden in een glazen schaaltje in het laboratorium samengebracht. Vervolgens wordt geprobeerd een bevruchting plaats te laten vinden. Lukt dit? Dan wordt er één embryo in de baarmoeder teruggeplaatst. Hieruit kan een normale zwangerschap volgen.

Alleen als er een medische reden voor is, kom je in aanmerking voor een IVF-behandeling. Bijvoorbeeld als je niet goed werkende eileiders hebt, (ernstige) endometriose, een niet te herstellen sterilisatie, onverklaarbare onvruchtbaarheid of verminderde kwaliteit van het zaad van de man.

 

Lees ook
Fotoserie: stel neemt IVF-embryo overal mee naartoe >

 

Kosten en vergoeding

Per poging kost het IVF-traject rond de 3000 euro, maar dit verschilt per kliniek. Een IVF/ICSI-behandeling in combinatie met PGD (preïmplantatie genetische diagnostiek), de methode waarmee embryo’s worden onderzocht op ernstige genetische aandoeningen, kost per poging tussen de 6000 en 7000 euro.

De eerste drie behandelingen worden (tot je 43e) door vrijwel alle ziektekostenverzekeraars vergoed en komen altijd op naam van de vrouw, ook wanneer de man de oorzaak is. Wel geldt het eigen risico en het eventuele vrijwillige eigen risico. Het is mogelijk om extra IVF-behandelingen aanvullend te laten verzekeren. Wil je weten welke zorgverzekeraars ook de vierde en vijfde behandeling vergoeden? Dat vind je hier

 

Aftrekpost belasting

Goed om te weten: wanneer je medische kosten maakt die niet door je zorgverzekeraar vergoed worden, kun je deze aftrekken bij de Belastingdienst. Je geeft deze kosten dan aan op de belastingaangifte als bijzondere ziektekosten. Er geldt wel een maximuminkomen en drempelbedrag. Vrouwen van boven de 43 jaar die een IVF-behandeling aangaan, zijn uitgesloten van deze aftrekpost.

Bron: Freya en Zorgpremies.nl

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >