Als lerares en moeder van drie, heeft Amber Leventry zo haar vuistregels over het praten met kinderen, schrijft ze op ScaryMommy. Die leveren een ijzersterke band op, zowel met haar eigen kinderen als met haar leerlingen.
Lees verder onder de advertentie
Hoe gek je soms ook wordt van het geklets; kinderen hebben een hoop zinnigs te zeggen. Als ze zich maar voor je openstellen, doordat je op het juiste niveau met ze praat, aldus Amber. Ze geeft daarom 7 tips.
Spreek nooit neerbuigend. ‘Een gek stemmetje opzetten of denigrerend doen tegen een kind is net zoiets als je tante die harder praat tegen een iemand die haar taal niet spreekt’, volgens Amber. Het is nogal beledigend voor een kind wanneer je uitgaat van gebrek aan intelligentie, vindt ze. ‘Natuurlijk mag je simpele taal gebruiken en dingen uitleggen, maar praat wel tegen hem als een gelijke.’ Zoals je tegen een vriendin zou doen. ‘Goed voor zijn vocabulaire én wereldbeeld.’
Ga fysiek op zijn niveau zitten. Wel zo handig voor het oogcontact en – minstens zo belangrijk – de connectie, vindt Amber. Letterlijk op je hurken, dus. ‘Hoe zou jij het vinden wanneer iemand altijd maar letterlijk op je neerkijkt terwijl hij met je praat?’
Vraag hoe het kind genoemd wil worden. Moeten kinderen altijd heel hard om lachen, volgens Amber. ‘Meestal zeggen ze gewoon: “Mijn naam, natuurlijk!” Maar soms geven ze een bijnaam. Of ze verzinnen er één.’ Vervolgens gebruikt ze ook echt alleen die naam. Overigens vermijdt ze gender-gebonden benamingen; ze houdt zich liever aan een algemeen ‘kinderen’, ‘leerlingen’ of ‘vrienden’.
Doe gek. ‘Want kinderen hebben humor en hun fantasie kent geen grenzen. Het zijn vrije denkers en het gros van hun verhalen houdt het midden tussen leugentjes en fantasie, maar dat mag je stimuleren’, vindt Amber.
Geef dus aandacht aan de willekeurige verhalen. Zoals die keer dat een leerling haar vertelde over hoe een eend struikelde terwijl hij een pak melk uit de koelkast wilde halen, Amber er uitgebreid op in ging, en ze het meest hilarische gesprek ooit voerden. Of haar dochter, die zei: “Als ik doodga, wil ik dat op mijn grafsteen staat: Hier ligt de beste schetenlater ter wereld.” Waarop Amber antwoordde: “Maar wat nou als iemand anders dat er ook al op heeft staan?” Vecht dat maar eens uit, daarna.
Leef je in en stel je kwetsbaar op. ‘Weet je nog hoe je zelf vroeger dacht dat niemand je begreep?’, vraagt Amber. ‘Je hoeft niet alle problemen van je kind op te lossen, of ze op jezelf te betrekken, maar door je van je kwetsbare kant te laten zien, kun je wel steun bieden.’ Help hem in kaart te brengen waarom hij zich precies zo bang of verdrietig voelt, en leg uit dat iedereen zich weleens zo voelt – ook jij.
Speel. De allerbeste manier om echt contact te krijgen met kinderen, volgens Amber. Vertelt jouw kind niet stiekem ook het meest wanneer jullie samen Lego bouwen?
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.
Na een periode van plannen, schuiven en geduld is het moment daar voor Vinenzo Wildeman: hij staat op het punt om zijn ouderlijk huis te verlaten. Een mijlpaal waar het gezin al een tijd naartoe leefde en die nu eindelijk concreet wordt.