Beeld: Laura Brijde
Influencer Laura Brijde (30) verruilde Nederland voor het zonnige Spanje, waar ze samen met haar man Tony en hun twee zoontjes Yuilan en Río woont. Inmiddels weet ze één ding zeker: haar kinderen ziet ze het liefst opgroeien onder de Spaanse zon.
Al jaren geeft Laura een inkijkje in haar leven. Ooit begon ze als hardloopblogger. Inmiddels neemt ze haar volgers mee in het moederschap, het emigreren en het gezinsleven aan de Costa del Sol. Onlangs beviel ze van haar tweede zoontje en weet ze als geen ander hoe het is om met kids te leven onder de Spaanse zon. Kek Mama sprak de blondine over de grootste verschillen tussen moeder zijn in Spanje en Nederland én over de keerzijde van emigreren.
Dat Laura ooit in Spanje zou belanden, was voor haarzelf geen verrassing. “Ik was als kind al verliefd op Spanje. Door vakanties met mijn ouders vond ik de taal en de cultuur geweldig. Toen ik voor mijn studie op uitwisseling ging, leek Madrid de logische keuze. Tot ik vlak voor de deadline iemand sprak die haar uitwisseling in Córdoba had gedaan. Ze vertelde hoe puur Spaans het daar nog was. Ik besloot mijn gevoel te volgen en koos uiteindelijk voor Córdoba.”
Die spontane beslissing veranderde haar leven voorgoed. In Córdoba ontmoette ze haar grote liefde Tony. “Soms denk ik nog weleens terug aan dat moment. Als ik toen voor Madrid had gekozen, had mijn leven er waarschijnlijk heel anders uitgezien.”
Laura en Tony hebben samen nog twee jaar in Nederland gewoond, maar tijdens haar eerste zwangerschap verhuisde het stel definitief naar Spanje. Pas toen het stel terugkeerde naar de zon, merkte ze pas hoeveel beter het Spaanse leven bij hen past. Dat zit volgens Laura vooral in de mentaliteit. “Spanjaarden plannen veel minder. Hier spreek je gerust dezelfde ochtend nog af met vrienden. Alles voelt spontaner en socialer. Dat past gewoon veel beter bij wie ik ben.”
Tekst gaat verder onder de Instagrampost
Toch dacht Laura lange tijd dat ze uiteindelijk weer naar Nederland zou terugkeren. “Ik dacht echt dat we terug zouden keren zodra onze kinderen richting de basisschool zouden gaan. Nederland staat bekend om het goede onderwijs, de vrijheid en het buitenspelen. Dat leek me ideaal.” Nu ze moeder is van twee zoontjes, kijkt ze daar anders naar. “Ik zie hoe kinderen hier opgroeien. Dat wil ik ze eigenlijk niet meer ontnemen. Het leven speelt zich veel meer buiten af en Spanjaarden zijn ontzettend gek op kinderen. Dat voel en zie je overal.”
Ook haar zwangerschappen beleefde Laura anders dan in Nederland. “Je wordt hier echt op handen gedragen. Mensen leven enorm met je mee. Als zwangere vrouw krijg je overal lieve opmerkingen en felicitaties en zodra de baby er is, stoppen wildvreemden op straat om even te kijken of een praatje te maken.”
Toen ze met haar oudste zoon voor het eerst terugging naar Nederland, merkte ze hoe groot dat verschil eigenlijk bleek. “Ik weet nog dat ik bijna teleurgesteld was. Niemand keek op of om. In Spanje is een baby echt van iedereen. Mensen willen weten hoe hij heet, hoe oud hij is en maken spontaan een praatje. Dat is zó anders dan in Nederland. Bovendien is Spanje veel kindvriendelijker. Als een peuter door een restaurant rent of wat lawaai maakt, kijkt niemand daar gek van op. Dat geeft zoveel rust als ouder. Hetzelfde geldt voor borstvoeding. Daar wordt totaal niet moeilijk over gedaan. Een Spaanse vriendin vroeg laatst midden op een padelclub gewoon of ze even mocht meekijken met het aanleggen. Dat zou in Nederland toch een stuk ongemakkelijker voelen. Hier is het gewoon heel normaal.”
Niet alleen een zwangerschap, ook bevallen verloopt anders in Spanje. “Hier is alles veel medischer ingesteld. Een thuisbevalling zie je bijna niet en een ruggenprik is heel normaal. Ik wilde eigenlijk heel graag natuurlijk bevallen, maar toen de weeën eenmaal begonnen, was ik ontzettend blij dat die mogelijkheid er was. Daarna heb je geen kraamzorg, zoals in Nederland. In plaats daarvan blijf je ongeveer anderhalve dag in het ziekenhuis. In die tijd leren verpleegkundigen je alles wat je moet weten. Ze komen steeds even langs om te helpen en vragen te beantwoorden.”
Daarnaast is ook het ouderschapsverlof van manlief anders geregeld. “Mijn man heeft negentien weken ouderschapsverlof. Dat is echt een gamechanger geweest. Hij kan volop genieten van de baby, maar ook veel tijd doorbrengen met onze oudste. Daardoor ervaar ik deze kraamperiode zoveel rustiger.” Volgens Laura zouden veel Nederlandse gezinnen daar ook baat bij hebben. “Ik zie vriendinnen in Nederland die na een paar weken alweer alleen thuis zitten met een pasgeboren baby én een peuter. Dat lijkt me ontzettend pittig.”
Hoewel Laura inmiddels volledig ingeburgerd is, merkt ze dat sommige Nederlandse gewoontes diep blijven zitten. “Ik denk dat ik voor Nederlandse begrippen behoorlijk Spaans ben, maar voor Spaanse begrippen juist heel Nederlands. Dat merk ik vooral als het gaat om slaap. Hier beginnen kinderfeestjes gerust om half acht ’s avonds. Wij stonden keurig op tijd voor de deur, maar om half elf zat ik al zenuwachtig op de klok te kijken. Mijn zoontje moest natuurlijk slapen. De volgende dag hoorde ik dat de rest van de familie tot drie uur ’s nachts was gebleven. Ik moet er wel om lachen, want dan merk je toch dat sommige gewoontes in je blijven zitten.”
Kinderfeestjes beginnen hier gerust om half acht ’s avonds
Toch is emigreren niet alleen maar rozengeur en maneschijn. Vooral de eerste periode viel Laura soms zwaar. “De eenzaamheid vond ik misschien wel het moeilijkst. Het kost tijd om een nieuwe vriendenkring op te bouwen en dat onderschatten veel mensen. Zelfs de tweede keer dat ik verhuisde, wist ik dat al, maar vond ik het nog steeds lastig.” Daarnaast noemt ze de Spaanse bureaucratie als grootste frustratie. “Alles gaat via loketten. Je wordt continu van de ene naar de andere instantie gestuurd. Mijn tip is echt: besteed dat uit als het kan. Zeker als je net moeder bent.”
Ondanks de uitdagingen zou Laura dezelfde keuze zo opnieuw maken. Haar belangrijkste advies aan andere ouders die dromen van emigreren? “Gewoon doen. Je kunt altijd terug. Natuurlijk kom je uitdagingen tegen, maar ik heb de afgelopen jaren geleerd dat het uiteindelijk altijd goed komt.”
Ook voormalige Oranjeleeuwin Lieke Martens leeft met haar gezin aan de Costa Del Sol. Eind vorig jaar deelde Martens met Kek Mama welke Nederlandse traditie zij – ook in Spanje – niet overslaat. Lees hier meer.
Iedere ouder kent het: je waarschuwt je kind voor iets waarvan je zéker weet dat het mis kan gaan. Je kind zegt dat het heus wel weet wat het doet, jij probeert het los te laten en denkt: prima, dan leer je het zelf wel. Tot het moment waarop je precies ziet gebeuren waarvoor je […]
Annick Velthuis, bekend van Over Mijn Lijk, gaat door een moeilijke periode. Kort nadat zij en Roy bekendmaakten uit elkaar te zijn, laat ze weten voorlopig een stap terug te doen. Niet alleen de breuk, maar ook de reacties van buitenaf hebben hun tol geëist. ‘Ik ben even klaar met vechten, met sterk zijn en […]
Vrije liefde, minder regels, lekker rondzwieren met bloemen in je haar: zo herinneren we ons de hippietijd. Maar was die generatie echt vrijer dan wij nu? En wat hielden we eraan over? Journaliste Kim Hopmans keek naar verhalen uit die tijd én naar haar eigen overvolle agenda.
Blijkbaar zijn Luke’s koffie, de eindeloze moeder-dochtergesprekken en Stars Hollow niet het enige wat we aan Gilmore Girls hebben overgehouden. Deze babynaam is namelijk steeds populairder geworden.
Gezinsuitbreiding bij Bo Wilkes. De Echte Gooische Moeder heeft er naar eigen zeggen een ‘baby boy’ bij en stelt het nieuwste lid van haar gezin vol trots voor op Instagram.
Wie was je ook alweer voordat je kinderen kreeg? Dat ontdek je alleen als je echt even uit de ouderrol kan stappen. Renate en haar man sloten een pact, en pakken om beurten het vliegtuig naar de vrijheid, naar hun oude ik.
