Beeld: Getty Images
Je in allerlei acrobatische posities wurmen om je zoete tweeling tegelijk te kunnen borstvoeden? Voor Irma werkte het niet.
Irma (33):
“‘Eén tip,’ schreef de ervaren tweelingmoeder op het babyforum waar ik kletste tijdens mijn zwangerschap van Puck en Koos (1,5), ‘probeer ze tegelijk te voeden, anders ben je met niets anders meer bezig.’ Check, díe zou ik niet vergeten. Maar eenmaal bevallen bleek twee baby’s tegelijk borstvoeden schier onmogelijk. Met open ogen tuinde ik in de valkuil.
Lees ook – ‘Heb jij je tweeling borstvoeding gegeven?’ Ik vind dat een brutale vraag, eerlijk gezegd >
De eerste weken hadden man en ik een ijzeren discipline: ik voedde baby één waarna hij haar verschoonde, terwijl ik baby twee aankoppelde – jankend vanwege de tepelkloven. Maar man moest toch een keer weer aan het werk, en zo sloeg de chaos toe.
“Er was er altijd wel eentje moe, ondergepoept of overprikkeld”
Er was er altijd wel eentje moe, ondergepoept of overprikkeld. Ik ging structureel door het leven met één borst uit mijn shirt, die ik in acrobatische posities handsfree boven kind één hing, terwijl ik hongerige baby twee probeerde te troosten. Na twee maanden stapte ik over op de fles; ik was hier stomweg niet atletisch genoeg voor.” Ontvang elke maand Kek Mama met korting en gratis verzonden op jouw deurmat! Abonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
