Tessa
Ik heb mijn tweeling geen borstvoeding gegeven. Ik heb het niet eens geprobeerd. En dat is mijn zaak, toch? Niet die van een ander?
Toch zijn mensen nieuwsgierig als het gaat om dit soort moederdingen. We willen alles weten van een ander en erger nog: we voelen geen enkele gêne om dit ook te vragen. “Heb jij je tweeling borstvoeding gegeven?”, wordt mij vaak gevraagd. En ook: “Was het gepland?”. “Zijn ze via ivf geboren of ‘normaal’?” “Wilde je wel een keizersnede?”. “Zou je nog een keizersnede willen bij je derde kind?”. “Ben je niet bang dat je dan wéér een tweeling krijgt?”. Eigenlijk vind ik dit best brutaal. Als ik zeg dat ik géén borstvoeding heb gegeven, krijg ik vaak een “oh” of een “ah, oké” te horen. Of het is stil. Er wordt verder niet gevraagd naar hoe wij de flesvoeding hebben ervaren, hoe mooi of intiem we dat vonden. Dat verbaast me. Ik verontschuldig me meestal ook gelijk: ‘Ja, ik lag nog weken in het ziekenhuis na mijn bevalling met nabloedingen dus ik was fysiek niet in staat om…’ Alsof ik me moet verantwoorden voor het feit dat ik mijn baby’s geen tiet heb gegeven? Alsof ik zit te wachten op al die meningen van mensen die ik amper ken? In het moederschap heeft iedereen een mening. Als psycholoog kan ik goed verklaren waarom mensen zoveel vinden. We willen onszelf beter voelen, onze eigenwaarde vergroten. Dat doen we door ons leven naast dat van een ander te bekijken, door te vergelijken. In het moederschap gebeurt dit opvallend vaak, juist omdat we hier geen handleiding voor hebben. Er is geen ‘beste’ moeder, er is niemand die alles zeker weet. Iedereen doet in zekere zin maar wat. En juist omdat we allemaal maar wat aanklooien, voelen we ons allemaal onzeker over het moederschap. En wie onzeker is, gaat bij anderen kijken of zij het misschien niet nóg slechter doen. Want als die ander het slechter doet, voelen wij ons beter over ons eigen leven. We kunnen betere moeders worden door van elkaar te leren, in plaats van elkaar te bekritiseren. Of het nu gaat om borst- of flesvoeding, om fulltime of parttime werken of om wat je je kind te eten geeft, waar je ze in aankleedt en überhaupt wat je zelf beslist als moeder. We doen het allemaal op onze eigen manier. Gelukkig maar. Ik zal mijn jongens eens vragen of ze die moedermelk vreselijk hebben gemist. Tessa Heinhuis (32) is hoofdredacteur van Mama Magazine. Ze woont in Bussum met haar man Billy en hun zoons Bodi en Daaf (3).
View this post on Instagram
Elsemieke (31) is samen met T (33), moeder van twee zoontjes (4 en 2) en redacteur bij Kek Mama. Chaotisch, chronisch moe en heeft een brein met 46 tabbladen tegelijkertijd open. Probeert rust in de chaos te vinden, maar met drie mannen in huis is die rust ver te zoeken.
Soms loopt het leven anders dan gehoopt. Dat geldt ook voor actrice Robin Martens die een punt heeft gezet achter haar relatie.
In een ouder-kindrelatie kunnen de rollen soms omgedraaid zijn, waardoor er sprake is van parentificatie. Wat is dit precies?
Soms komen kinderen met vragen waar je als ouder even op moet schakelen, en precies dat gebeurt bij Roxeanne Hazes thuis.
In Capelle aan den IJssel is grote ontsteltenis ontstaan na twee opeenvolgende suïcides van middelbare scholieren, waarbij de nasleep breed is vastgelegd en gedeeld door omstanders, zo meldt De Telegraaf.
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.