Tessa
Ik heb mijn tweeling geen borstvoeding gegeven. Ik heb het niet eens geprobeerd. En dat is mijn zaak, toch? Niet die van een ander?
Toch zijn mensen nieuwsgierig als het gaat om dit soort moederdingen. We willen alles weten van een ander en erger nog: we voelen geen enkele gêne om dit ook te vragen. “Heb jij je tweeling borstvoeding gegeven?”, wordt mij vaak gevraagd. En ook: “Was het gepland?”. “Zijn ze via ivf geboren of ‘normaal’?” “Wilde je wel een keizersnede?”. “Zou je nog een keizersnede willen bij je derde kind?”. “Ben je niet bang dat je dan wéér een tweeling krijgt?”. Eigenlijk vind ik dit best brutaal. Als ik zeg dat ik géén borstvoeding heb gegeven, krijg ik vaak een “oh” of een “ah, oké” te horen. Of het is stil. Er wordt verder niet gevraagd naar hoe wij de flesvoeding hebben ervaren, hoe mooi of intiem we dat vonden. Dat verbaast me. Ik verontschuldig me meestal ook gelijk: ‘Ja, ik lag nog weken in het ziekenhuis na mijn bevalling met nabloedingen dus ik was fysiek niet in staat om…’ Alsof ik me moet verantwoorden voor het feit dat ik mijn baby’s geen tiet heb gegeven? Alsof ik zit te wachten op al die meningen van mensen die ik amper ken? In het moederschap heeft iedereen een mening. Als psycholoog kan ik goed verklaren waarom mensen zoveel vinden. We willen onszelf beter voelen, onze eigenwaarde vergroten. Dat doen we door ons leven naast dat van een ander te bekijken, door te vergelijken. In het moederschap gebeurt dit opvallend vaak, juist omdat we hier geen handleiding voor hebben. Er is geen ‘beste’ moeder, er is niemand die alles zeker weet. Iedereen doet in zekere zin maar wat. En juist omdat we allemaal maar wat aanklooien, voelen we ons allemaal onzeker over het moederschap. En wie onzeker is, gaat bij anderen kijken of zij het misschien niet nóg slechter doen. Want als die ander het slechter doet, voelen wij ons beter over ons eigen leven. We kunnen betere moeders worden door van elkaar te leren, in plaats van elkaar te bekritiseren. Of het nu gaat om borst- of flesvoeding, om fulltime of parttime werken of om wat je je kind te eten geeft, waar je ze in aankleedt en überhaupt wat je zelf beslist als moeder. We doen het allemaal op onze eigen manier. Gelukkig maar. Ik zal mijn jongens eens vragen of ze die moedermelk vreselijk hebben gemist. Tessa Heinhuis (32) is hoofdredacteur van Mama Magazine. Ze woont in Bussum met haar man Billy en hun zoons Bodi en Daaf (3).
View this post on Instagram
Iedere ouder doet het wel eens: toegeven. Nog een snoepje, dat ene speelgoedje toch kopen, geen zin in gedoe dus laat maar. Heel normaal. Maar wat als dat geen uitzondering is, maar de standaard?
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (12). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Er zijn van die momenten waarop je als moeder serieus aan jezelf begint te twijfelen. Ilse weet dat als geen ander: haar dochter kwam iedere dag in een andere outfit thuis.
In de tweede aflevering van ADHAZES, de podcast van André en Roxeanne Hazes, blikt Roxeanne terug op hoe ze haar zwangerschap van Fender beleefde na een eerdere miskraam.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (11), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Lil Kleine praat voor het eerst openhartig over zijn zesjarige zoon Lío en het verwaterde contact tussen hen. De rapper heeft zijn zoon al 2,5 jaar niet gezien. Toch is er volgens Lil Kleine een andere reden waarom zijn zoontje hem niet meer herkent.