Als we konden voorspellen hoe een kind reageert op twee uur vliegen zouden we vast en zeker andere keuzes maken. Maar tot die tijd komt een blunder nog wel eens voor.
Lees verder onder de advertentie
Lotte (38):
“We wilden niet te ver vliegen met een peuter, dus we kozen voor Noord-Spanje – dat moest geen probleem zijn, dachten we.
“Bij het opstijgen sloegen bij baby Pim alle stoppen door”
Maar bij het opstijgen sloegen bij baby Pim alle stoppen door. Hij begon te gillen en stopte niet meer.
‘Die heeft last van zijn oren’, zei een oudere vrouw op de rij voor ons. Ze had gelijk. De hele vlucht heeft Pim gehuild, we kregen dodelijke blikken van andere passagiers. De volgende ochtend had Pim twee looporen. Ik had zo’n spijt dat we niet gewoon een huisje in Nederland geboekt hadden.”
Lees verder onder de advertentie
Het koffiedrama
Minke (37):
“Sep (5) kan geen seconde stilzitten. Dus wat ik precies dacht toen ik die volle kop koffie op mijn klaptafeltje in het vliegtuig onbeschermd liet staan, weet ik ook niet. Wel weet ik dat ik net iets te hartgrondig (en voor alle passagiers hoorbaar) vloekte toen hij de beker om maaide en ik droop van de koffie. Uiteraard droeg ik een witte bloes en een lichtblauwe jeans. En de vlucht duurde nog ‘slechts’ zeven uur.”
Dit artikel staat in de Kek Mama Zomerspecial 2022.Met een abonnement op Kek Mama geniet je van mooie voordelen:*Goedkoper dan in de winkel*Lees elke maand als eerst Kek Mama*Gratis verzondenAbonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]