Soms kan het niet anders dan dat opa en oma voor hun kleinkind zorgen. “Hoe zwaar het ook is, ik zou het zo weer doen.”
Adrie van Prooijen (65) is getrouwd met Leo (66) en oma van Britt (12).
“Mijn man en ik zagen het al helemaal voor ons: zodra we met pensioen gingen, zouden we met een caravan door Europa trekken. Maar toen werd onze dochter Carola zeven jaar geleden ernstig ziek. Een jaar later overleed ze. Ze was pas 32. Omdat de vader van Britt niet voor haar kon zorgen, wilde Carola graag dat haar dochter bij ons kwam wonen. Mijn man en ik twijfelden geen seconde, natuurlijk vonden we dat goed.
Britt was zes jaar oud. Ze had niet alleen haar moeder verloren, maar moest ook naar een nieuwe school. Ze had veel huilbuien, maar over het verlies van haar moeder praten kon ze niet. Tegelijkertijd rouwden mijn man en ik natuurlijk ook om onze dochter. Toch zetten we ons verdriet opzij: als ik huilde deed ik dat zo veel mogelijk als mijn kleindochter sliep.
Alles veranderde. Ineens zaten we weer midden in het schoolse leven. Ik vulde weer broodtrommels, moest naar ouderavonden, gaf me op als voorleesoma en hielp Britt met haar sommen. We waren weer gebonden aan schoolvakanties en gingen naar campings met zwembad en animatieteam. Britt vond het fantastisch, maar ik werd in het begin horendol van al die drukke kinderen.
Gek genoeg maak ik me meer zorgen om Britt dan om mijn eigen kinderen vroeger. Neem alleen het internet al: om de haverklap lees ik berichten over meisjes die een verkeerde foto op Snapchat of Facebook zetten. Daar lig ik echt wakker van, die problemen had ik niet toen onze kinderen nog klein waren.
Wat jammer is: mijn man en ik zijn niet meer de oma en opa die we vroeger waren. Toen kreeg Britt rustig een extra ijsje en mocht ze lekker laat naar bed als ze bij ons logeerde. Nu moeten we haar opvoeden en af en toe streng zijn. En ja, dan is het weleens heibel en gaat ze stampvoetend naar boven. Op die momenten vraag ik me af hoe mijn dochter het gedaan zou hebben en mis ik dat echte verwennen wat andere grootouders doen. Aan de andere kant: vorige week zei Britts mentor dat ze zo’n lief en sociaal kind is. Ik was apetrots. Dan hebben we het toch best goed gedaan.”
Nog meer portretten vind je in Kek Mama 05-2017.
Met een sleutelbos in de hand en een hoofd vol plannen begint voor de familie Blom een nieuw hoofdstuk. In Een huis vol zien we hoe het gezin zich opmaakt voor een verhuizing die allesbehalve rustig verloopt.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week het dilemma van de 31-jarige Florien. Door haar eigen onzekerheid en ongemak heeft Tycho (4) geen vriendjes in de straat en dat steekt.
Alsof het leven in de loods van De Bondgenoten nog niet spannend genoeg is, hangt er nu een extra dikke cliffhanger in de lucht.
Huiselijk geweld komt in allerlei vormen. Audrey Zetta kreeg er ook mee te maken, toen haar ex-man duidelijk maakte dat ze bij een zwangerschap voor abortus moest kiezen.
Laurie (38) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (7) en Otis (3). Sinds vorig jaar woont ze met haar gezin in Kaapstad. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen van het emigreren met twee jonge kinderen, het leven in Zuid-Afrika en de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Je gooit ’m gedachteloos in je winkelmandje, snijdt ’m in reepjes voor bij de pasta of prikt ’m rauw van de borrelplank. Maar juist een groente die bij veel gezinnen standaard op tafel staat, blijkt nu onverwacht hoog te scoren als het gaat om bestrijdingsmiddelenresten.
