Ineens niet meer het jongste kind: ‘Mama, wanneer gaat die baby nu weer weg?’

19.03.2022 06:36
baby retour door jaloers
Heb je het net helemaal voor elkaar als kleine prins of prinses, arriveert er op een dag een klein mormel waar je totaal niet op zat te wachten.

Broederliefde

Cindy (36), moeder van Mert (10), Selin (8), Erva (6) en Imran (1).

“Mijn Turkse schoonfamilie was over the moon met Imran, de tweede kleinzoon/neef in de familie. Mijn mans broers hebben allemaal dochters en nu baarde ik na bijna tien jaar eindelijk weer een gewenste jongen. Dat werd gevierd, en hoe. Veel cadeaus, zoetigheid, geld én bezoek. Mert vond – na twee maanden bijna non-stop kraamvisite voor zijn babybroertje – al die aanbidding iets te veel van het goede. Hij was stapel op de kleine, maar blijkbaar was hij, als jarenlang bejubelde stamhouder, jaloers op de aandacht voor deze concurrent. Op het besnijdenisfeest van Imran, met de hele kamer vol familie, boog Mert zich boven het wiegje van Imran en zong uit volle borst: ‘Hocus Pocus Pilatus Pas, ik wou dat jij dood was!’”

 

Grote mond, klein hartje

Linda (40), moeder van Chimaero (16), Valkyrja (14), Nyachdi (12), Qirinye (11) en Deagão (6 maanden).

“Toen ik mijn vier puberkinderen ongeveer een jaar geleden vertelde dat ze er een broertje of zusje bijkregen, sprongen er drie en gat in de lucht en reageerden blij en enthousiast. Chimaero, de oudste van toen 15, niet. Hij keek bedenkelijk en zei: ‘Nou, dat vind ik eigenlijk niet zo heel erg nodig.’ Hij viel ons niet aan, maar maakte wel duidelijk dat hij er niet op zat te wachten. Waarschijnlijk omdat zijn zusjes en broertje toevallig die dag stierlijk vervelend waren. Dan word je niet blij van het nieuws dat er nog eentje bij komt. Ik moest er zelf vooral om lachen. Ik ken mijn kind al wat langer dan vandaag. Drie keer raden wie er, als hij de deur al is uitgelopen om naar school te gaan, speciaal terug naar binnen rent om de kleine een extra boks te geven?”

 

Maud's choice

Maud (32), moeder van Mees (4), Daisy (1) en Mila (4 maanden).

“Afgelopen september beviel ik van Mila. Mees kwam de volgende ochtend mee naar het ziekenhuis; hij kon niet wachten om zijn jongste zusje te zien en zat daar heel trots en lief mee op schoot. Tot het moment dat hij weer meeging met opa en hoorde dat ik nog een nacht in het ziekenhuis moest blijven. Hij rende terug naar mijn kamer. Doodserieus zei hij: ‘Nee mam, we kunnen er maar één houden.’ Ik moest kiezen: of deze baby of zus Daisy. Ik denk omdat hij het eerder bij de geboorte van Daisy al erg moeilijk vond dat hij twee nachten bij opa en oma logeerde. Wellicht dat hij dacht dat als wij er nu maar één hielden, ik wel naar huis mocht. Dus mam, kom op, welk zusje wordt het?”

 

O, maar deze houden we niet

Lianne (33), moeder van Evi (8) en Lexi (8), draagmoeder van Tom (3).

“Vier jaar geleden was ik hoogzwanger van Tom. Dit was een zogeheten draagmoederzwangerschap; ik droeg de baby van vrienden. Samen met de wensvaders huurden we nog even een huisje op een vakantiepark. Op een ochtend namen Evi en ik een kijkje bij de paarden. Evi mocht op een paardje rijden en de begeleidster begon een gesprekje met haar over mijn bolle buik: ‘Wat leuk, krijg je een broertje of zusje?’ ‘Nee,’ antwoordde Evi, ‘ik heb al een zusje en die is thuis.’ Dame: ‘Maar ik bedoel de baby in mama’s buik.’ Zegt Evi langs haar neus weg: ‘O, maar deze houden we helemaal niet.’ Alsof het om een nestje puppy’s ging waarvan we de hondjes allemaal weggaven.

De paardenmevrouw verschoot van kleur. Stamelend: ‘Huh, jullie houden de baby niet?’ Toen heb ik het verhaal maar uitgelegd. Ze reageerde zoals iedereen dat doet met ‘dat zou ik nooit kunnen’ en vond het allemaal heel bijzonder en speciaal. Voor Evi was en is het volstrekt normaal. Ze is vanaf het begin betrokken geweest bij ons draagavontuur. Ze wist dat de baby alleen in mijn buik logeerde en daarna naar zijn vaders zou gaan. Destijds noemde ze het ook ‘de baby van Sjors en Aart’ en refereerde nooit als broertje of zusje aan hem. Dit is meteen na de geboorte veranderd. Al in het ziekenhuis noemde ze Tom haar broertje. Maar ze begrijpt precies hoe het zit.

Nadat we de kraamweek met zijn allen hadden doorgebracht, kwam het moment dat Tom en zijn papa’s naar huis gingen. Dat leverde geen drama’s op. Kinderen zijn wat dat betreft flexibel en denken puur in liefde. Op het moment dat ze wegreden zei Evi: ‘Je hebt het goed gedaan mama, nu gaat Tom naar zijn echte thuis.’”

 

Mijn idee was het niet

Claire (40), moeder van Colin (6) en Sara (2).

“Mijn zoon van destijds bijna vier vond de komst van zijn zusje maar zozo. Na afloop van de kraamtijd (toen het ook afgelopen was met de cadeautjes die het bezoek voor hem meebracht) vroeg hij me: ‘Wanneer gaat ze nu weer weg?’ En een maand later zei hij heel droog, tijdens het eten: ‘Ik had toch liever een hond gehad.’”

 

Lees ook

‘Mijn kleuter blijft jaloers op zijn broertje, is dat normaal?’ >

 

Lekker joetoepen

Angela (42), moeder van Bas (15) en Boaz (2).

“Tierend stond Bas voor me, toen ik zwanger bleek van een onenightstand en ik hem vertelde dat hij een broertje kreeg. HIJ WILDE GEEN INDRINGER IN HUIS. Hij vond het alleen met zijn tweetjes wel zo fijn. Afijn, nu Boaz er is zijn ze de beste vrienden en is hij liever dan lief. ‘Slaap jij ’s zondags maar lekker uit hoor mam,’ zei hij laatst, ‘dan checken Boaz en ik samen chill filmpjes op YouTube’. Prima, dacht ik. Superschattig, zo’n lange slungel met een peuter in zijn armen. Totdat ik zag wat ze precies keken. Helaas geen Nijntje. Eerder doodenge horrorfilms/Fortnite/Mocrorap met veel Engelse scheldwoorden. Ik heb er inmiddels nachtmerries van. Boaz gelukkig niet. Hij vindt ‘joetoepen’ geweldig en heeft volgens Bas geen enkel idee wat hij precies ziet. Ik hoop maar dat dat echt zo is.”

 

Holy moly, wat een avontuur!

Sascha (37), moeder van Ravi (11) en Niva (5).

“Tijdens de allereerste wandeling met zusje Niva in de kinderwagen vroeg onze zoon van destijds vijf: ‘Gaan jullie haar dan nu in het wild vrijlaten?!’ Ravi was destijds al groot Freek Vonk-fan. Hij wist niet beter of babydieren gingen na korte tijd weer terug de vrije natuur in. Ik denk dat het meer het taalgebruik van Freek Vonk was dan dat hij echt bedoelde dat we haar in de bosjes zouden leggen. Althans, dat hoop ik. Hij was en is verder dol op haar. Ik moest erom lachen en heb uitgelegd dat dat met baby’s niet zo gaat en dat ze na de wandeling absoluut weer mee naar huis zou gaan.”

 

Volgende keer beter

Sandra (44), moeder van Alex (9) en Gerjanne (7).

“Op de terugweg van een bezoekje aan vrienden, waar we net zijn babyzusje van destijds zeven maanden hadden geshowd, vroeg Alex ineens of we nog een baby zouden krijgen. Verbaasd reageerde ik met: ‘Nee, we hebben er toch net een?’ Zegt hij: ‘Dat weet ik, maar ik wil nu een leuke.’ Eerder hadden de vrienden namelijk tegen hem gezegd hoe gaaf het was dat hij nu een zusje had om mee te spelen. Blijkbaar had hij daar over nagedacht.

"Maar nu wil ik een leuke baby."

Een paar uur later kwam het hoge woord eruit. Hij had niets aan Gerjanne, ze was zo klein, ze kón nog helemaal niet spelen. Dus graag een leukere baby. Ik moest er enorm om lachen. Zeker nu ze ouder zijn, allebei hoogbegaafd ook nog, zijn ze de beste maatjes. Ze delen grapjes, uitvindingen en bezigheden. Het is dus allemaal goed gekomen.”

 

Laat dat duidelijk zijn

Esther (42), moeder van Leonie (17) en Loïs (2).

“Leonie vond het echt geweldig dat het ons na zoveel jaar ploeteren toch nog gelukt was op de valreep zwanger te worden. Maar ze waarschuwde wel: ‘Als je maar niet denkt dat ik achter de kinderwagen ga lopen op straat. Anders denkt iedereen dat ik een domme tienermoeder ben.’”

 

Hak er maar af

Lizette (39), moeder van Mats (3) en Sem (1).

“Mats was druk bezig te ontdekken wat verschillen tussen jongens en meisjes zijn. Toen ik een keer op de wc zat, vroeg hij bijvoorbeeld naar mijn piemel en heb ik hem uitgelegd dat alleen jongens piemels hebben. Op een avond dat ik beide jongens in bad had gestopt, bekeek hij zijn broertje eens goed en vroeg mij of we iets met die piemel konden doen en misschien een meisje konden maken van Sem. Hij had toch liever een zusje. Hij merkte dat Sem steeds vaker speelgoed afpakte en vond het niet leuk zijn autootjes te moeten delen. Een meisje dat van zijn ‘jongensspeelgoed’ af zou blijven, zou hem bijzonder goed uitkomen.”

 

Baby's in de aanbieding

Ayse (39), moeder van Moïse (1).

“Ik werd pas laat moeder, maar als ik had gewild had ik al tientallen baby’s kunnen hebben. Tenminste, als ik was ingegaan op het gulle gebaar van alle broertjes en zusjes in de gezinnen waar ik kraamde. Iedere keer als mijn dag als kraamverzorgende erop zat en ik naar huis ging, kwam er wel een kind zijn of haar pasgeboren broertje of zusje gratis aanbieden. ‘Neem maar mee hoor!’”

 

Moet kunnen

Evelien (35), moeder van Emma (6) en Julia (3).

“Als kleuterjuf hoor je soms de gekste dingen. Zoals dat jongetje in de klas dat mij trots vertelde dat hij een broertje had gekregen. Op mijn ‘en hoe heet hij?’ vertelde hij heel trots: ‘Laura.’ Zijn ouders hadden voor de lieve vrede maar gezegd dat hij een broertje had, omdat hij dat zo dolgraag wilde…”

 

Dat gaat zomaar niet

Dana (36), moeder van Megan (17), Janna (6) en Elise (5).

“Zwanger van Elise heb ik vier weken in het ziekenhuis gelegen omdat ik te vroeg weeën kreeg. Janna was pas één en snapte niet dat mama weg was. Toen Elise met 36 weken geboren werd, mochten we ook nog niet gelijk naar huis. Ik denk dat Janna mij heel erg miste. Ze kwam elke dag met papa langs in het ziekenhuis en dan zorgde ik ervoor dat ik haar alle aandacht gaf.

"Mama mocht wel mee naar huis, de baby niet."

Omdat ze het erg leuk vond om in het wiegje te kijken, leek het alsof ze helemaal blij was met haar babyzusje. Dat was ook zo – in het ziekenhuis. Het was echter niet de bedoeling dat ze met ons meeging. Toen ik Elise in de draagdoek deed, begon Janna keihard te schreeuwen. Ze strekte haar armpjes naar mij uit en huilde heel hard. Dat zij bij haar grote zus Megan in de draagdoek mocht, vaak een groot succes, mocht niet baten. Op alle foto’s van dat moment staat zij met een rood betraand gezicht. Mama mocht wel mee naar huis, de baby niet. Gelukkig begon ze na een paar dagen Elise kusjes te geven en ze zijn sindsdien echt zusjes – ze kunnen niet met en niet zonder elkaar.”

 

Zo verdomd alleen

Janette (41), moeder van Lars (17), Roos (16), Sofie (5) en nu zwanger van de vierde.

“Als jongste kind in een samengesteld gezin met twee pubers is Sofie best vaak alleen. Broer stappen, zus bij haar vriendje of ze zijn allebei bij hun vader. En dan is zij ineens enig kind. ‘Ik ben zo blij dat ik een zusje krijg. Dan ben ik tenminste nooit meer eenzaam’, zei ze na onze aankondiging, met haar onmiskenbare gevoel voor dramatiek.”

 

Dit artikel staat in Kek Mama 02-2022.

 

 

 

Meer Kek Mama? Volg ons op Facebook en Instagram.