Mijn man en ik hockeyen, tennissen en zijn dol op wandelen. Onze zevenjarige dochter is echter niet naar een sportclub te slaan en zit liever achter haar iPad. Hoe krijg ik haar zover dat ze ook gaat sporten?
Lees verder onder de advertentie
Els en Do: Sporten is de nieuwe religie. Als uw dochter tachtig jaar geleden was geboren, had ze geen enkel probleem gehad. Do’s stokoude buurvrouw mevrouw Huppers kijkt stomverbaasd naar joggers en wielrenners. De enige beweging die zij in haar volwassen leven heeft gehad is ramenlappen en stofzuigen. Evengoed is ze kerngezond op weg naar de honderd jaar.
Lees verder onder de advertentie
Hekel aan sport
Ook Els begrijpt uw kind. Zij werd eveneens geboren in een uiterst sportief gezin, terwijl ze zelf een hekel had aan sport. Haar ouders en zusjes en broers wandelden doodleuk vijf uur met ferme pas door de bossen, elke zondag opnieuw, het was verschrikkelijk. Kleine Elsje slofte er woedend achteraan. Eenmaal volwassen besloot zij de rest van haar leven liggend op de bank een boek te lezen. Of de Story. Ze voelt zich daar uitstekend bij.
Terug naar uw dochter. Uiteraard bevelen wij beweging aan, zeker voor kinderen in de groei. Zowel mevrouw Huppers als Els speelden als kind elke dag op straat. Zo konden hun botjes en spiertjes zich toch goed ontwikkelen. Sporten in clubverband is niet zaligmakend. En je kunt kinderen niet dwingen het leuk te vinden. Als uw dochter niet wil, wil ze niet. Wij nemen voetstoots aan dat u haar al een jaartje verplicht naar een sportclub hebt laten gaan. En dat het haar niet over de streep heeft getrokken. Waarschijnlijk zat ze mokkend in de dugout of stond ze rillend op het veld. Dat is alleen maar zonde van het geld.
Lees verder onder de advertentie
Wat u wel kunt doen is haar gebruik van de iPad aan banden leggen, haar elke dag buiten laten spelen en naar school laten fietsen. Neem haar ook mee als jullie gaan wandelen. Maar alsjeblieft niet vijf uur lang – u weet nu hoe het met tante Els is afgelopen.
De opvoedtantes Els en Do beantwoorden opvoedvragen met een knipoog en stellen zichzelf voor: “Wij zijn geboren voordat de pil was uitgevonden, kwamen ter wereld zonder dat onze ouders daarom hadden gevraagd en werden te hooi en te gras opgevoed. Zelf kregen wij heel bewust kinderen en daarom voelen we tot op de dag van vandaag (ze zijn inmiddels 35, 23 en 21) de plicht hen permanent gelukkig te maken. We kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg.”
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Bernike (29) is getrouwd met Ruben (31) en moeder van een dochter (1). In haar columns schrijft ze scherp, geestig en met zelfspot over de realiteit van het jonge ouderschap – waarbij ze oog heeft voor het absurde in het alledaagse.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
De term ‘narcist’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Op sociale media krijgt vrijwel iedereen die egoïstisch, arrogant of manipulatief overkomt al snel dat label opgeplakt.