Sara van Gorp is moeder van zoons Ko (9) en Toon (4) en hoofdredacteur van Kek Mama.
Het is een warme campingzomer. De gehuurde caravan is volgens het boekje afgestyled met vintage spiegels en vogelbehang (ik beken: daar viel ik voor). Maar de kinderkamer is adembenemend klein. Ook zonder enige aanleg voor claustrofobie snap ik wel dat mijn junioren daar de kont niet willen keren. Zelfs Toon, die áltijd in zijn eigen bed slaapt, wil per se in ‘het grote bed’. Dat grote bed is in de caravan amper één meter dertig, maar alla, kom er maar bij jongens, het is toch vakantie. Gedrieën liggen we in de warme nachten gezellig in dat krappe bed. Het echte campinggevoel, denk ik nog.
Lees ook
Co-sleeping: ‘Het was wel erg zielig, dat minimannetje in dat grote ledikant op zolder’ >
Eenmaal thuis bedenken de heren dat ze dat grote bed zo gek nog niet vinden. En ach, de vakantie duurt nog en thuis is het bed een stuk groter, dus waarom ook niet? Intussen zijn we een halfjaar verder en het is nog steeds elke nacht vakantie. Of nou ja, de nachten dat ze bij me zijn. ’s Avonds kruip ik dan als een worstje tussen Ko en Toon in. Stiekem geniet ik als ze zich elk met hun hoofd op m’n arm nestelen. Het voelt een beetje als extra inhalen nu ik ze de helft van de tijd niet zie.
Als ze achttien zijn, slapen ze echt wel in hun eigen bed. Een gedachte die uitstekend werkt bij diverse opvoedkundig twijfelachtige situaties. Dat ik Ko vaak nog help bij het aankleden. (Grinnikend: ‘Mama, jij kunt dat zo goed.’) Dat ik twintig kilo Toon nog geregeld draag, met z’n armpjes om m’n nek. (‘Mama, jij bent zo lekker warm.’) Ach, kleuterheffen is ook een sport. En als ze achttien zijn… Juist.
In Kek Mama 13-2018 lees je hoe andere moeders (en vaders) de opvoedteugels laten vieren, in hun geval voor even, als wederhelft van huis is. Het nummer koop je hier.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Veel ouders doen het met de beste bedoelingen: zorgen dat hun kind goede cijfers haalt en later alle kansen heeft. Logisch, maar volgens onderzoek onder honderden hoogpresterende leerlingen heeft die opvoedstijl ook een keerzijde.
Neeltje voelde altijd al ‘iets’. Haar relatie met Jacco was anders, dan met vorige mannen. Beter, op veel vlakken. Maar op andere vlakken ook minder. En toen ze twee keer vlak na elkaar de vraag kreeg of Jacco homo is, ging ze zelf aan alles twijfelen.
Je hebt het avondeten overleefd, de broodtrommels voor morgen staan klaar en eindelijk is het tijd om de kinderen naar bed te brengen.
