Sara van Gorp is moeder van zoons Ko (9) en Toon (4) en hoofdredacteur van Kek Mama.
Het is een warme campingzomer. De gehuurde caravan is volgens het boekje afgestyled met vintage spiegels en vogelbehang (ik beken: daar viel ik voor). Maar de kinderkamer is adembenemend klein. Ook zonder enige aanleg voor claustrofobie snap ik wel dat mijn junioren daar de kont niet willen keren. Zelfs Toon, die áltijd in zijn eigen bed slaapt, wil per se in ‘het grote bed’. Dat grote bed is in de caravan amper één meter dertig, maar alla, kom er maar bij jongens, het is toch vakantie. Gedrieën liggen we in de warme nachten gezellig in dat krappe bed. Het echte campinggevoel, denk ik nog.
Lees ook
Co-sleeping: ‘Het was wel erg zielig, dat minimannetje in dat grote ledikant op zolder’ >
Eenmaal thuis bedenken de heren dat ze dat grote bed zo gek nog niet vinden. En ach, de vakantie duurt nog en thuis is het bed een stuk groter, dus waarom ook niet? Intussen zijn we een halfjaar verder en het is nog steeds elke nacht vakantie. Of nou ja, de nachten dat ze bij me zijn. ’s Avonds kruip ik dan als een worstje tussen Ko en Toon in. Stiekem geniet ik als ze zich elk met hun hoofd op m’n arm nestelen. Het voelt een beetje als extra inhalen nu ik ze de helft van de tijd niet zie.
Als ze achttien zijn, slapen ze echt wel in hun eigen bed. Een gedachte die uitstekend werkt bij diverse opvoedkundig twijfelachtige situaties. Dat ik Ko vaak nog help bij het aankleden. (Grinnikend: ‘Mama, jij kunt dat zo goed.’) Dat ik twintig kilo Toon nog geregeld draag, met z’n armpjes om m’n nek. (‘Mama, jij bent zo lekker warm.’) Ach, kleuterheffen is ook een sport. En als ze achttien zijn… Juist.
In Kek Mama 13-2018 lees je hoe andere moeders (en vaders) de opvoedteugels laten vieren, in hun geval voor even, als wederhelft van huis is. Het nummer koop je hier.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Na een pittige periode met ziekenhuisopnames, mentale dips en een kinderwens die even op pauze staat, probeert Amy Rose, bekend van Winter Vok Liefde, vooral weer te vertrouwen op haar eigen lichaam en gevoel. En dat doet ze stap voor stap.
Een mobiele telefoon, die heeft een kind toch niet nodig, vindt de een. Buitenspelen zal ie, en boeken lezen. Juist wel, vindt de ander. Een mobiel is namelijk hartstikke educatief, en nog veilig ook.
Leven zónder auto, videogames en de hipste items, maar met tweedehands parels, biologische boodschappen en kamperen in de natuur. Moeder Kari (37) leeft samen met haar dochters Isaya (10) en Alela (7) volgens de seizoenen, voor een groen en vrij leven.
Ellen (37) is getrouwd met Arend (39) en moeder van Sanne (9) en Keesje (7). Haar man heeft zich een paar jaar geleden laten verleiden om in de crypto’s te stappen, maar dat heeft nog niet het gewenste resultaat opgeleverd.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
