Als elfjarige ben je geen kind, maar ook geen échte tiener. Je zit er precies tussenin. En dat maakt het volgens Christine Organ een nogal ingewikkelde leeftijd.
Die ongemakkelijke fase begint – voor een aantal elfjarigen – op de middelbare school. En daar is Christine héél duidelijk over: ‘De middelbare school is gewoon verschrikkelijk. Hormonen gieren door je lijf, er ontstaan nieuwe vriendschappen, je wordt voor het eerst verliefd, je lichaam verandert. En iedereen is bang en ongemakkelijk.’
Christine kan zich die verwarrende leeftijd nog goed herinneren. ‘Ik voelde me zó volwassen, zelfstandig en klaar voor de wereld. Maar tegelijkertijd was ik doodsbang om ouder te worden. Ik moest huilen bij de gedachte dat ik ooit ongesteld zou worden en ik weigerde om bh’s te dragen. Als je elf bent, zit je in een soort permanente staat van opwinding en angst.’
Lees ook
‘Het moederschap makkelijker in de loop der jaren? Onzin’ >
De periode tussen je tiende en twaalfde is ingewikkeld voor kinderen, maar ook voor hun ouders. Het advies van Christine: ‘Adem diep in en uit en onthoud dat ook deze fase voorbijgaat. Ja, al die stemmingswisselingen zijn vervelend, maar vergeet niet dat het voor je kind nóg vervelender is. Ze hebben geen idee wie ze zijn en wat er allemaal met ze gebeurt. Het is een vreemde, vermoeiende en wilde periode.’
Bron: Scary Mommy
Meer Kek Mama? Neem nu een abonnement en profiteer van leuke aanbiedingen!
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
