Beeld: Getty
Beeld: Getty

Een leerkracht vertelt aan Kek Mama wat ze meemaakt. Deze keer: juf Tanja (28) wil Dylan van school sturen.

Vrijdagmiddag. Zojuist ben ik uit mijn dak gegaan bij de directeur. Ik heb haar gezegd dat ik een leerling niet meer in mijn klas wil hebben. Ik zie het als een nederlaag en voel me schuldig tegenover Dylan. Hij heeft zichzelf niet gemaakt. Maar het is op.

 

Speciaal onderwijs: zevenduizend euro per jaar

De directeur begreep me. Het is duidelijk dat Dylan naar het speciaal onderwijs moet, maar dan moet de school zo’n zevenduizend euro per jaar betalen. Als Dylans afwijking vóór groep vier was vastgesteld, had dat de school niets gekost. Blijkbaar hebben de kleuterjuffen zitten suffen. Dat waren overigens niet onze eigen kleuterjuffen, maar die van Dylans vorige school. Die school heeft ons niet verteld dat Dylan met een diepgaand probleem kampt. De vorige directie gaf ons mee dat hij bij hen nogal vaak op de gang had gestaan en dat zijn ouders hem daarom een nieuwe start wilden laten maken. “Alsjeblieft, probeer het nog een tijdje”, zei de directeur. “We hebben gewoon geen budget.”

 

Kinderen hadden nachtmerries

In het begin van het jaar was Dylan nog beleefd. Hij werkte geconcentreerd en tekende futuristische gebouwen. Met die werkhouding stak hij zijn klasgenoten aan. Dat kwam goed uit, want zijn medeleerlingen hadden een trauma. Hun vertrouwde, lieve juf Brenda had anderhalf jaar geleden borstkanker gekregen. De klas had vaak naar haar geschreven in het ziekenhuis. In de lente stond Brenda op het punt weer te gaan werken. De klas had de welkom­terugliedjes al ingestudeerd. Toen was Brenda plotseling gestorven aan een complicatie. Het had veel impact gehad op haar leerlingen. Kinderen hadden nachtmerries, hun schoolresultaten holden achteruit.

 

Dylan trapte ruzie om niks

Na de zomervakantie probeerde ik het evenwicht te herstellen. Ik zette een foto van Brenda in de vensterbank, elke maandag staken we een kaarsje voor haar aan. Na anderhalve maand had ik de sfeer er weer een beetje in. Toen begon Dylan, de koning van de klas, zich te ontpoppen als een terrorist. Blijkbaar had hij zich weten in te houden om een goede indruk te maken. Nu waren de wittebroodsweken voorbij. Op het schoolplein trapte hij ruzie om niks. Hij sloeg kleinere kinderen, pakte een jongen zijn mobieltje af en gooide het op de grond. In de klas praatte hij gewoon hardop, als iedereen zat te werken. Toen ik hem een keer corrigeerde schold hij me uit voor kutwijf. 

 

Vlag uithangen als ik van hem af ben

De andere kinderen vonden Dylan cool, omdat hij zich nergens iets van aantrok. Ze deden hem na, de sfeer werd steeds broeieriger in de klas. Op een dag gooide Dylan een puntenslijper naar de foto van Brenda. Het glas brak. Zijn klasgenootjes zaten als aan de grond genageld. Toen werden ze boos. Dylans gezag brokkelde af, in de pauze loopt hij alleen. Helaas is hij sindsdien nog onhanteerbaarder, alsof hij op ramkoers ligt. Het is heel sneu, speciaal onderwijs zou hem zo ten goede komen. En mij ook, ik zal de vlag uithangen als ik van hem af ben en ben in staat met de pet rond te gaan om die zevenduizend euro per jaar te betalen. 

 

Dit verhaal staat in Kek Mama 04-2017

12 redenen huilen kinderen

Het verkeerde boekje voorlezen, mensen die niet terugzwaaien of het moment dat ze erachter komen dat de snacks op zijn. Er zijn veel redenen voor kinderen om een potje te gaan grienen, maar soms kun je er als ouder geen touw aan vast knopen. Zo ook niet bij deze foto's.

Papa en ik


 

Toekomstige acteur

Tja...


 

Dat gaan we dus écht niet delen


 

Privacy wordt niet gewaardeerd


 

Soms weet je het ook gewoon niet


 

'Maar, waarom niet?'


 

Het gemiddelde ochtendritueel


Lees ook
Fotoserie: 8x creatieve wraakacties van kinderen >

 

En dit ook


 

Beetje besluiteloos


 

Is ook best eng


 

Het leven is ook zwaar

Bron: BoredPanda.

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

positief opvoeden
Beeld: Pexels

Uit onderzoek blijkt dat kinderen die positief worden opgevoed, een grote kans hebben om zich te ontwikkelen tot zelfstandige volwassenen met veel zelfvertrouwen. Makkelijk gezegd, maar hoe pak je zoiets aan?

Wij hebben als handvat de vijf basisprincipes op een rij gezet.
 

1. Een veilige en stimulerende omgeving bieden

Een hele logische. Als je kind zich vrij kan bewegen en zich veilig voelt, zal het veel gaan ontdekken en uitproberen. En dit helpt om z'n vaardigheden te ontwikkelen. Wat hierbij heel belangrijk is? Een veilig huis. Berg medicijnen goed op, leg gevaarlijk spul buiten bereik van je kind en zet hekjes voor de trappen. Zo kun jij ook wat meer ontspannen en hoef je geen politieagent te spelen.
 

2. Laten leren door positieve ondersteuning

Je hoeft echt niet elke minuut van de dag met je kinderen te spelen, maar het is wel belangrijk dat je er voor ze bent wanneer ze naar je toe komen voor hulp of om te praten. Daarnaast vinden kinderen het prettig om te horen wat ze goed doen en om aangemoedigd te worden om nieuwe dingen te leren: een schouderklopje op z'n tijd is altijd fijn.
 

Lees ook
Jan legt het nog een keer uit: complimenten >

 

3. Een aansprekende discipline hanteren

Stel duidelijke regels op en leg op een heldere manier uit wat je kind fout doet wanneer hij of zij zich niet aan deze regels houdt. Belangrijk hierbij is: reageer snel en doortastend. Dit zorgt ervoor dat je kind weet wat-ie kan verwachten en zich zeker en veilig voelt. Extra tip: je hoeft niet altijd meteen op elk klein probleem in te gaan. Negeer het gedrag waarvan je denkt dat het eigenlijk aandacht vragen is. Geef het niet te veel aandacht, dan stopt het vanzelf.
 

4. Realistische verwachtingen hebben

Kinderen ontwikkelen zich allemaal op hun eigen manier, én in hun eigen tempo. Je koter moet er dan ook aan toe zijn om iets nieuws te leren. Als je te veel van je kind vraagt, is de kans groot dat hij ongewenst gedrag gaat vertonen. Blijf realistisch en onthoud dat niemand perfect is. Oh, en wees ook niet te streng voor jezelf.
 

5. Goed voor jezelf zorgen

Dit is een hele belangrijke: als je goed voor jezelf zorgt, wordt de opvoeding van je kind daar ook makkelijker en leuker van. Doe eens iets wat je leuk vindt, zonder dat je kinderen erbij zijn en je zult zien dat je rustiger en geduldiger bent wanneer je kind je nodig heeft.

Bron: Positiefopvoeden.nl

 

Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >