Aisha Scheuer moederdag
Beeld: Unsplash

Aisha Scheuer (bekend van DIWMOTZ) kreeg met haar ex-vrouw zoon Shai (7). Voor Kek Mama schrijft ze iedere maand een column over het ouderschap van een zoon met twee moeders.

Als je twee moeders hebt is het met Moederdag dubbel feest.

In geval van Shai is het dubbel balen, want hij houdt van zijn moeders maar niet van knutselen. En er moet toch elk jaar weer een pastaketting in elkaar worden geregen of een asbak gekleid en geschilderd worden.
 

Vaderdag

Er wordt weleens gevraagd hoe dat gaat bij ons. Of hij dan voor de ene moeder iets maakt op Moederdag en voor de andere op Vaderdag. Vreemde vraag wel, aangezien er geen vader in het spel is. Nee, hij maakt ook niets voor de donor op Vaderdag. Hij kiest of hij iets wil maken voor één van zijn opa’s. In Shai’s geval maakt hij gewoon niets. Want er is geen vader en hij heeft aan knutselen een broertje dood.
 

Deadline

Dit jaar werd hij twee dagen voor de deadline huilend wakker. Hij had grote paniek want hij was bang dat hij het niet af zou krijgen. “Ik ben iets heel ergs vergeten,” zei hij, “ik ben vergeten dat ik twee moeders heb.” Het kwam erop neer dat hij één van de twee moederdagcadeaus niet had afgekregen omdat hij zogenaamd geen rekening had gehouden met de hoeveelheid moeders. Begripvol als ik soms kan zijn, troostte ik hem met de gedachte dat we dat de volgende dag direct even poolshoogte zouden nemen bij de juf. Ik snapte het wel, een deadline is altijd lastig en als je twee moeders hebt ligt de lat natuurlijk erg hoog.

Nu bleek dat zijn paniek vrij ongegrond was. Volgens de juf had Shai genoeg tijd om zijn cadeaus af te maken maar hij had er geen zin in. Het buitenspelen was belangrijker dan de berg werk die in de klas verzet moest worden, en ach, waarschijnlijk lijkt deze jongen op mij en denkt hij dat van uitstel geen afstel komt. (Dat hij op mij lijkt is mooi meegenomen, aangezien ik hem niet heb gedragen.)


Lees ook
Column Aisha: 'Na een paar maanden noemde mijn zoon mij ‘papa’' >

 

Wijze les

Uiteindelijk kwam alles goed, hij kwam thuis met twee moederdagpakketjes en een wijze les. Het is immers maar één keer in het jaar Moederdag en dan ben je er voor beide moeders weer 365 dagen vanaf.

Het is grappig op te merken dat hij op zijn leeftijd al tegen dingen aanloopt waar hij in zijn volwassen leven ook vaak genoeg over zal struikelen. Ik zie nu al voor me dat ik op mijn oude dag een bosje bloemen krijg van het tankstation die door de uitlaatgassen binnen 3 dagen verpieterd zijn of waar de 35% korting sticker haastig van is weggekrabt. Desalniettemin kan ik niet wachten op dat soort momenten. Zodat ik kan zien hoe erg hij zijn best doet om te laten blijken dat hij van me houdt.

 



Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

De juf

Een leerkracht vertelt aan Kek Mama wat ze meemaakt. Deze keer: juf Julia en de ruziënde ouders van Job.

Woensdagavond, zeven uur. Tegenover me zitten de ouders van zesjarige Job. Hij is universitair docent, zij advocaat. Hun stoelen staan zo ver mogelijk uit elkaar. Ze zijn net gescheiden. Ik friemel nerveus aan mijn kettinkje. Ze zijn bijna twintig jaar ouder dan ik; ik kom vers van de leraren opleiding. Het is niet de enige reden dat ik tegen dit gesprek opzie. Een paar dagen eerder hebben ze een scene getrapt op het volle schoolplein. Job stond er lijkbleek bij. Daarom heb ik ze gevraagd te komen praten.
 

Oorlog in mijn klaslokaal

Als ik naar hun strakke gezichten staar, denk ik: wat kan ik ze in godsnaam vertellen wat ze zelf niet bedacht hebben? Dan zie ik het verdrietige gezichtje van Job voor me. Ik moet voor hem opkomen. “Die ruzie op het schoolplein had niet mogen plaatsvinden”, zegt de vader. De moeder knikt. Ik haal opgelucht adem. Misschien wordt het makkelijker dan ik dacht. Dan vraagt de vader of hij het gebeuren mag toelichten. Per ongeluk zeg ik ja. Binnen de kortste keren is het oorlog in mijn klaslokaal. Vader verwijt moeder hem tegen de afspraken in het huis uit te hebben gezet omdat zij besloten heeft het te kopen. Moeder zegt dat hij haar ’s nachts belt en stalkt. Hij klaagt dat ze de kinderen tegen hem opzet. De verwijten vliegen als kogels heen en weer. 

De twee lijken niet meer door te hebben dat ik ook in het lokaal ben. Ik begin te begrijpen hoe Job zich moet voelen. Job. Hij was de makkelijkste kleuter van de wereld toen ik hem les gaf in groep 1. Nu slaat hij klasgenootjes, scheldt ze uit en luistert niet naar me. Hij blijft een kwartier weg als hij naar de wc moet, zodat ik hem overal moet gaan zoeken. Soms is hij overdreven positief, in een taal die te wijs is voor zijn leeftijd. Dan zegt hij: “Eet smakelijk, lieve juf.” Of: “Jij bent echt de liefste juf.”
 

Lees ook
Deze ouders hebben altijd gillende ruzie op vakantie >

 

"U maakt hem kapot"

In gedachten hoor ik hem tegen zijn ruziënde ouders om de beurt zeggen: “Jij bent de allerliefste.” Te midden van het ouderlijke gescheld voel ik boosheid opkomen. Ik zou het liefst op de tafel slaan en roepen: “U maakt hem kapot!” Maar ik mag geen partij kiezen. “Mevrouw, meneer, mag ik uw aandacht?” vraag ik. Ik moet gillen om boven ze uit te komen. Ze kijken me verdwaasd aan. “Het spijt me. Ik word een beetje door u aan gestoken geloof ik.”

Er gebeurt een klein wonder: ze kijken geamuseerd. “Hoe denkt u dat deze situatie voor Job is?” vraag ik. Ik vertel waarom ik me grote zorgen maak over Job. Ik ben niet meer geïntimideerd, de rollen zijn omgedraaid, ik praat en praat. Als ik op hou kijken de twee geschrokken en bedremmeld. En dan komt er voorzichtig een normaal gesprek op gang. Het lijkt wel of ze wakker zijn geschud.

Desgevraagd zeggen ze beiden dat ze mijn observaties herkennen. En dat ze dolgraag de oude Job terug willen. En dat ze vanuit de grond van hun hart willen proberen hun verstoorde verhoudingen opzij te zetten waar het Job betreft. Ik stel voor dat we daartoe een aan onze school verbonden therapeut in de arm nemen. Ze nemen het met beide handen aan. Bij het weggaan helpt de vader de moeder in haar jas. Ik kijk ze voldaan na. Het zijn écht keurige mensen, denk ik.

 

Dit artikel staat in Kek Mama Magazine en is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

kinderdagverblijven_worden_volgend_jaar_fors_duurder

De kosten voor de kinderopvang gaan flink omhoog: ouders dreigen volgend jaar honderden euro’s meer kwijt te zijn.

Dat blijkt uit cijfers van de brancheorganisatie Kinderopvang.

 

Kwaliteit verbeteren

Om de kwaliteit in de kinderopvang te verbeteren, gaan vanaf 1 januari strengere eisen in voor de opvang van baby's: pedagogisch medewerkers mogen niet langer voor vier nuljarigen tegelijk zorgen, maar maximaal drie. Deze kosten worden doorberekend aan ouders en vooral kleine locaties voelen de veranderingen in de portemonnee.

 

Verhoging toeslagen

Via een verhoging van de kinderopvangtoeslag krijgen ouders wel een deel van die rekening terug, maar toch verwacht de brancheorganisatie dat de prijzen harder zullen stijgen dan de verhoging van de toeslagen. Als de berekeningen van de kinderdagverblijven bewaarheid worden, gaat een gezin met een laag inkomen, dat twee kinderen drie dagen naar de opvang stuurt, er minimaal 800 euro per jaar op achteruit. Voor eenzelfde gezin met een modaal inkomen stijgen de kosten met ruim 900 euro per jaar.

 

Niet pessimistisch

Het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SWZ) ziet aan eigen berekeningen dat de verhoging van de toeslagen die extra kosten wél dekt en gaat niet uit van zo'n hoge prijsstijging. Ook ouderorganisatie Boink wil nog niet pessimistisch zijn. "We denken dat het effect op de laagste inkomens het grootst is. Dat is ongunstig, want die zijn al ondervertegenwoordigd in de kinderopvang. Maar we weten pas wat ouders gaan betalen als in het eerste kwartaal van 2019 de rekening krijgen."

Bron: AD.nl

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >