Aisha Scheuer vaderrol
Beeld: 123RF

Aisha Scheuer (bekend van DIWMOTZ) heeft een relatie met Marleen en kreeg met haar ex-vrouw zoon Shai (7). Voor Kek Mama schrijft ze iedere maand een column over het ouderschap van een zoon met twee moeders.

Toen ik mijn moeder vertelde dat ik op vrouwen viel, was haar grootste angst dat ze geen kleinkinderen zou krijgen. Nou mam, dat zullen we nog weleens zien.

In een lesbische relatie kun je namelijk prima een kind baren. Het kind heeft twee moeders, en dat is eigenlijk wel een gezellige boel voor onze Shai. Hij kent het verhaal van zijn donor en weet hoe het allemaal tot stand kwam.

Toen hij 4 jaar oud was vertelde hij mama Fren dat hij had gehoord van een man en een vrouw die verkering hadden en gingen trouwen. Hij stond perplex van alle mogelijkheden in deze moderne tijd. Wist hij veel.
 

Een vrouw met mannenhersenen

Natuurlijk ga je in overleg als je het over kinderen hebt. Want; wie gaat er baren? Als je allebei een baarmoeder hebt kun je immers alle kanten op. Bij ons was het al gauw besproken; Fren ging baren. Waarom? Heel simpel. Ik denk niet dat ik het aankan om een kind te dragen en ook nog eens te bevallen. Maar dat kan elke vrouw toch? Ja, maar ik ben niet elke vrouw. Ik ben een vrouw met mannenhersenen. Ik doe aan manflu, ik verzuip in het huishouden en ik stap rustig over de spullen heen die je op de traptrede hebt klaargelegd om mee naar boven te nemen. Klepperende eierstokken? Nooit last van. Die drang om te baren is mij compleet onbekend en ik zit niet dromerig te staren naar random baby’s in het openbaar vervoer. Ik houd van kinderen, met mate.

Toen Shai werd geboren was de rolverdeling als volgt: Fren ging minder werken, ik bleef mijn gebruikelijke uren draaien. Mensen vragen nog weleens aan lesbische stelletjes wie het mannetje is in de relatie. Meestal antwoord ik dan: ’Niemand, want we hebben allebei tieten.” En toch bleek dat er wel degelijk een rolverdeling was in ons huishouden.
 

Lees ook
Column Aisha: 'Tegenwoordig moet je zorgen dat je traktatie er piekfijn uitziet' >

 

'Papa'

Toen Shai begon te praten noemde hij ons beiden ‘mama’. Na een paar maanden begon hij mij ‘papa’ te noemen. Dat was niet hoe we het hadden afgesproken, en het intrigeerde me ergens. Waar kwam dit vandaan? Hij had geen papa, wij noemden onszelf mama en ineens maakte hij een duidelijk onderscheid.

Ik werkte in de kinderopvang en het viel me op de groep op dat dreumesen een man-figuur aanduiden als een papa en vrouw-figuren als mama. Een eye-opener want dat zou verklaren dat Shai mij zo noemde. Hij dacht waarschijnlijk dat ik een man was. Niet zo gek, want dat dachten de meeste kinderen op mijn werk ook. Ik begon me om die reden af te vragen waarom kinderen, zo puur als ze zijn, mij aanzien voor een man.
 

Vaderrol

Al gauw werd duidelijk dat het mijn manier van benaderen is. Ik troost niet door op te tillen maar aai je over je bol. Ik laat de dingen over aan het kind en ben vooral wat strenger en duidelijker. Dit wetende stond ik ineens heel anders in mijn moederschap. Ik besefte dat ik een soort vaderrol inneem. Ik besef dat ook dit een kwaliteit is die ik kan benutten. Wat ik me herinner van mijn vader is zijn duidelijkheid. Tot hier en niet verder. Een luisterend oor met een (soms iets te) hard oordeel. En dat, gepaard met de onvoorwaardelijke liefde is wat ik mijn zoon wil meegeven.


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

blaren kinderen
Beeld: Pixabay

En dan ineens zit er zo’n gemene blaar op de hiel of teen van je kind. Zo pak je dit euvel aan.

Zo ontstaan blaren bij kinderen

Iedereen heeft weleens last van een blaar op z’n voet. Blaren ontstaan als er te veel druk of wrijving op de voet komt (meestal op de hiel of onder de voet). Vaak is een slechtzittende schoen de boosdoener: bijvoorbeeld een nieuwe schoen die nog moet worden ingelopen en in het begin nog knelt. Maar ook te grote schoenen kunnen voor problemen zorgen: doordat de voet steeds schuift in de schoen, ontstaat er wrijving en dus een risico op blaren.

 

Hoe voorkom je blaren?

Blaren voorkom je door te zorgen voor goed passende schoenen. Zoals gezegd: niet te klein en niet te groot. Koop schoenen dus niet ‘op de groei’. Laat je kind nieuwe schoenen rustig inlopen. Eerst een paar uur, dan pas de hele dag.

 

Lees ook
Dit moet je weten over een zonnesteek bij kinderen >

 

Doorprikken of niet?

In principe hoeven blaren niet behandeld te worden. Laat de blaar dus gewoon zitten als je kind er geen last van heeft. Maak ‘m wel goed schoon met water en zeep, spoel dat af en maak alles goed droog met een tissue. Plak er een grote pleister op die de hele blaar bedekt. Er zijn ook speciale blaarpleisters te koop. Deze verzachten de pijn en hebben een vocht absorberende werking.

Heeft je kind wel last van de blaar? Dan kun de blaar doorprikken. Dat doe je zo:

  • Was je handen grondig
     
  • Maak de blaar en de huid eromheen schoon met een huidreinigingsmiddel (bijvoorbeeld jodium)
     
  • Pak een steriele naald en prik de blaar op twee plekken open: in de boven- en onderkant. Duw met een schoon watje of gaasje het vocht uit de blaar. Laat in verband met infectiegevaar de rest van de huid zitten.
     
  • Desinfecteer opnieuw de huid.
     
  • Dek de plek af met een pleister om te voorkomen dat er vuil of bacteriën bij komen.

 

Blaren op vakantie

Door de warmte, het dragen van knellende waterschoentjes en meer/langer lopen dan normaal, kunnen zeker op vakantie ook blaren ontstaan. Handel zoals bovenstaand, en raadpleeg een arts als je het in verband met infectiegevaar niet vertrouwt.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

jaloerse peuter
Beeld: Unsplash

Ja, ook peuters kunnen last hebben van het groene monster. Dit zijn de oorzaken van hun jaloezie en zo ga je daarmee om.

Waarom jaloers?

Niets menselijks is onze peuters vreemd. Dus logischerwijs kunnen ze soms flink jaloers worden. Het is een normale menselijke emotie, net als blijdschap of verdriet. Bovendien zijn peuters nog erg op zichzelf gericht. Empathie ontwikkelt zich meestal pas later, peuters kunnen zich nog moeilijk in een ander verplaatsen en gunnen een ander nog niet echt iets. En dus pakken sommige peuters rustig een nieuwe Barbie af van een vriendinnetje, simpelweg omdat ze die mooi vinden en ook willen hebben. Maar jaloezie bij peuters richt zich vooral op de aandacht van ouders. Of eigenlijk: als die aandacht naar een ander kind gaat, bijvoorbeeld als er een nieuw broertje of zusje wordt geboren. Dan kan er een ware concurrentiestrijd losbarsten.

 

Lees ook
KIND: Zo beleeft een peuter verstoppertje >

 

Zo herken je het

Een peuter die geplaagd wordt door jaloezie om jouw aandacht of liefde zal dat soms letterlijk zeggen: ‘Mijn mama! Afblijven!’ Of ze duwen hun concurrenten weg. Maar er zijn ook kinderen die dit minder duidelijk uiten. Sommige peuters gaan zich ineens lastiger gedragen: ze maken iets stuk, huilen om niets of gooien ineens hun theeserviesje door de kamer. Allemaal tekenen aan de wand die erop kunnen wijzen dat er sprake is van het groene monster.

 

Omgaan met jaloezie

Vermoed je jaloezie bij jouw peuter? Ga het gesprek aan en neem deze gevoelens serieus. Want ook jij bent soms een tikkie jaloers op je buurvrouw die voor de vierde keer dit jaar op vakantie gaat, of op die collega die een week na haar bevalling weer maat 36 had. Benoem het gedrag van je peuter: ‘Ik zie dat je het niet leuk vindt dat een ander met jouw speelgoed speelt/ik jouw zusje de fles geef.’ Dan voelt jouw kind zich al gezien en gehoord. Probeer als het enigszins kan je aandacht goed te verdelen en iets leuks in het vooruitzicht te stellen: ‘Straks maak ik een puzzel met jou.’ En realiseer je dat jaloezie een nuttige emotie is. Zo leert jouw peuter rekening te houden met een ander en dingen te delen. Wijze levenslessen, kortom.

 

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >