Clara schrikt zich rot als ze haar dochter (5) met een schaar betrapt: ‘Wat heb jij nou gedaan?!’

zwanger leugentjes om bestwil Beeld: Kek Mama

Kinderen en scharen, het kan een gevaarlijke combinatie zijn. Dat weet ook Clara, wanneer ze haar dochter ineens met een schaar vlak bij haar oog ziet staan.

Lees verder onder de advertentie

Clara, gescheiden, moeder van Boris (8) en Fleur (5): “Ik liep nietsvermoedend naar boven liep en een seconde later bijna een hartverzakking kreeg. Daar stond ze. Vijf jaar oud, voor de spiegel. Met in haar ene hand een schaar en haar andere hand gevaarlijk dicht bij haar oog.

‘Wat dóé jij?!’ Ze draaide zich geschrokken om. Ik zag de schaar. Ik zag haar oog. En daarna zag ik iets waarvan mijn hersenen een paar seconden nodig hadden om het te verwerken. ‘Wat heb jij nou gedaan?!’

Mijn dochter had geen wimpers meer. Nou ja, geen… Aan één oog zaten nog een paar zielige korte stompjes. Aan het andere oog was ze blijkbaar nog niet helemaal klaar geweest met haar schoonheidsbehandeling. Ik slaakte een harde gil en sloeg de schaar uit haar hand. Toen keek ze mij aan alsof ík degene was die zich vreemd gedroeg.

Lees verder onder de advertentie

Heel voorzichtig geknipt

Terwijl ik controleerde of ze niet in haar oog had geknipt – gelukkig niet – voelde ik de paniek langzaam plaatsmaken voor verbijstering. Ik vroeg waarom ze haar wimpers had afgeknipt. Ze haalde haar schouders op. ‘Omdat ze lang waren.’ Precies ja. Prachtige lange wimpers, had ze, tot voor kort. Toen ik zei dat dat hoorde, leek ze in de war. ‘Maar haren moet je toch knippen? Daarom gaan we toch naar de kapper?’ Daar kon ik weinig tegenin brengen. ‘Nou dan.’

Lees verder onder de advertentie

Blijkbaar was de zaak daarmee afgedaan. Vervolgens legde ze uit dat we pas nog bij de kapper waren geweest. Die had keurig de haren op haar hoofd geknipt, maar haar wimpers had ze overgeslagen. Dus had mijn dochter geconcludeerd dat de kapper die waarschijnlijk was vergeten. En omdat ze inmiddels vijf is en dingen graag zélf doet, had ze besloten dit klusje thuis alsnog uit te voeren. Voor de spiegel. Met een schaar. Vlak naast haar oog.

‘Ik lijk heel anders’

Toen ze zichzelf opnieuw in de spiegel bekeek, verdween haar zelfverzekerde blik langzaam. ‘Mama?’ ‘Ja?’ ‘Ik lijk heel anders.’ Dat klopte. Ik wist tot dat moment niet hoeveel verschil wimpers echt maken voor een gezicht. Zonder haar lange donkere wimpers zag mijn dochter er ineens bleek en kaal rond haar ogen uit. Alsof ze ziek was.

Lees verder onder de advertentie

Zelf leek ze ineens ook niet meer zo heel blij met haar eigen actie. Ze bekeek zichzelf van alle kanten. ‘Groeien ze weer aan?’ Gelukkig kon ik daar ja op antwoorden. Dat stelde haar gerust. Mij iets minder, want mijn hoofd zat nog steeds bij wat er had kunnen gebeuren als ze een halve millimeter verkeerd had geknipt.

De kapper doet alleen je gewone haar

We hebben die middag een uitvoerig gesprek gevoerd over scharen. Dat ze nooit met een schaar bij haar ogen mag komen. Dat ze überhaupt niet zomaar haren van haar eigen lichaam moet knippen zonder het eerst te vragen.

‘Ook mijn wenkbrauwen niet?’ ‘Nee.’ ‘Neushaartjes?’ ‘Ook niet.’ ‘Haartjes op mijn armen?’ ‘Nergens.’ Daar moest ze even over nadenken. Sindsdien liggen de scharen bij ons thuis een stuk hoger opgeborgen. En voordat we naar de kapper gaan, bespreken we voor de zekerheid wat daar precies geknipt gaat worden. Alleen het haar óp je hoofd. Want blijkbaar is zelfs dát informatie waarvan je als ouder ten onrechte aanneemt dat iedereen ermee geboren wordt.”

Lees verder onder de advertentie

Haar dochter zeurde al tijden om dit kapsel, maar voor Luca stond vast: dat ging absoluut niet gebeuren. Dus probeerde haar dochter het bij haar vader… Luca kan haar dochter niet meer aankijken, zo erg haat ze haar nieuwe kapsel. Je leest het hier.

Voeg ons toe als voorkeursbron
Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail