Van speeltuinen en voorleesboeken tot kindvriendelijke restaurants: elke week deelt een moeder van de Kek Mama-redactie haar favoriete tips. Dit keer: de favoriete speelgoedauto’s van Mack, de driejarige zoon van online redacteur Malu.
Lees verder onder de advertentie
Bestuurbare auto
Geef Mack een speelgoedauto en hij is uren zoet – helemaal als-ie ‘m zelf kan besturen met een afstandsbediening. Deze is geschikt voor kinderen vanaf 2 jaar dus heel gemakkelijk in beweging te krijgen door middel van twee knopjes. Fijn: de batterijen zijn inbegrepen.
Waar we ook naartoe gaan, er moet altijd een auto mee. Deze miniwagentjes zijn niet alleen handig qua grootte (je stopt ze immers zo in je tas), je hebt altijd meer dan genoeg keuze als er eentje onder de bank rolt.
Van de traktor tot de brandweer: Mack heeft zowat alle Vtech Toet Toet-auto’s in z’n collectie. En ja, dan kan een bijbehorende baan natuurlijk niet ontbreken. Deze kazerne maakt leuke geluidjes, is makkelijk te gebruiken en gemaakt van stevig (en duurzaam) materiaal. Trouwens: het voertuig Bas Brandweer krijg je er gratis bij.
Mijn ouders kochten tijdens de lockdown een kiepwagen voor Mack. Een schot in de roos, want hij speelt er nog steeds elke dag mee. Door het materiaal kan-ie fijn mee onder de douche en ook naar het strand hebben we ‘m al vaker meegenomen.
Oké, in feite is Mack hier nog te jong voor (op de doos staat vanaf 6 jaar), maar met een beetje hulp heb je de boel zo in elkaar en hoeft je kind alleen nog maar het autootje door het roterende startpunt te duwen. Mack fladdert van enthousiasme zodra de auto over de baan scheurt en hij kan er dan ook de hele dag naar kijken. Én het gaat lekker lang mee, want over een paar jaar vindt-ie de racebaan ongetwijfeld nog steeds leuk.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.