Sanne is bekend van haar sketchvideo’s op haar Instagramkanaal @laviesanne. Ze is moeder van James (7) en Isé (4) en in verwachting van de derde.
Lees verder onder de advertentie
‘Mama, waarom weet oom Niels dat niet?’ vraagt James op zachte toon aan me. We zijn op de verjaardag van mijn moeder en spelen een spelletje. Mijn oudste merkt op dat de simpele rekensom zijn oom zichtbaar veel moeite kost.
Oom Niels
Mijn broer is geboren met een ontwikkelingsachterstand. De precieze oorzaak is altijd onduidelijk gebleven. Het zou een virus tijdens de zwangerschap geweest kunnen zijn, maar ook zuurstoftekort bij de geboorte. Het enige wat min of meer vaststaat is dat mijn broer het verstand heeft van een kind van ongeveer zes jaar. Zijn echte leeftijd is 32. Aan zijn uiterlijk is vrijwel niets te zien.
Enerzijds een voordeel, anderzijds een nadeel omdat buitenstaanders niet meteen doorhebben dat hij ‘anders’ is. Vaak wordt dat duidelijk als hij begint te praten; hij spreekt trager en hapert soms. Daarnaast heeft hij regelmatig absences, een bepaald type epileptische aanval. Als klein meisje wist ik niet beter dan dat ik altijd een beetje extra op hem moest letten, en ook de term ‘verstandelijke beperking’ was mij als vierjarige niet vreemd. Maar voor James, die zijn oom niet heel vaak ziet, is dat een ander verhaal. Ik wist natuurlijk dat er een moment ging komen dat het de kinderen zou opvallen en ze ernaar zouden vragen.
Als we weer thuis zijn besluit ik James te vertellen wat er met zijn oom aan de hand is. Ik vertel dat een zwangerschap heel soms niet goed gaat. Dat het kan dat het kindje bijvoorbeeld niet goed groeit of dat er bij de geboorte iets misgaat. En dat dat er soms toe leidt dat een kindje anders wordt dan andere kinderen. Ik voeg eraan toe dat Niels op sommige vlakken nog een beetje een kind is. Hij zal nooit kunnen autorijden of op zichzelf wonen.
‘Maar weet je wat het leuke is? Niels is net zo gek op lego als jij en vindt het geweldig om met jou te bouwen. Papa en mama hebben daar niet altijd zin in. En hij houdt ook veel van Harry Potter!’ Ik zie een lach op zijn gezicht. ‘Dan ga ik volgende keer aan hem vragen of hij het Ninjago vliegtuig met mij in elkaar wil zetten!’
Ha, eigenlijk is het maar wat speciaal om een oom als Niels te hebben.
Deze column staat in Kek Mama 04-2022.Meer lezen? Neem nu een abonnement op de #1 glossy voor moeders >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.