Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (12) en Phaedra (9). Elke vrijdag schrijft ze rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven en het moederschap.
“Sorry!” schreeuwde ik naar mijn vriendin “Het spijt me!” Ze lag op de grond met een halfnaakte man boven op zich. Zij was zijn prooi. Zijn overwinning, en wij vriendinnen zaten erbij en keken ernaar. Er was niets wat wij konden doen. Het gegil om ons heen overstemde alle communicatie die we nog met haar zouden kunnen hebben. Ik vond het vreselijk hoe ze daar lag. Het leek of de winterse kou bezit had genomen van elke vezel in mijn lichaam. Ik zag dat hij wat in haar oor fluisterde. Wat zei hij in godsnaam? Wat zeg je in het heetst van de strijd?
“Met mijn ogen wilde ik schreeuwen: blijf van haar af!”
Nog voordat ik daar een antwoord op kon bedenken, vloog ze door de lucht. Ze belandde wijdbeens op zijn schoot en hij keek met een overwinningsblik de zaal in. Even dacht ik oogcontact met hem te hebben. En met mijn ogen wilde ik schreeuwen “Blijf van mijn vriendin af!”, maar zijn geoliede blote bovenlichaam en sexy santa-broekje prijkten alweer masculien boven haar.
Lees ook – Patricia: ‘Free my boobs! Of toch niet?’ >
Op dat moment besefte ik dat ik aan het filmen was. Ik was het tafereel gewoon aan het filmen! En tegelijkertijd bleef ik maar sorry roepen naar haar. Waar waren we in beland? Ik voelde me schuldig. Het was nota bene mijn idee geweest. En ik dacht dat we toch echt geëvolueerd waren ten opzichte van de mannen. Dat emancipatie ertoe had geleid dat wij vrouwen tegenwoordig óók een stripper ‘kregen’ op ons vrijgezellenfeestje. Eindelijk. Gelijkheid. Maar mijn feministische hart had het moeilijk. Het stond in de fik en niet in vuur en vlam, zoals de rest van de harten van de vrouwen in de zaal. Het gegil om mij heen was oorverdovend en de emoties liepen hoog op. Maar ik wist me geen raad met die van mij. Waren we gekomen om de man als object te aanschouwen, draaide het alsnog om en verloren wij vrouwen alsnog. De een na de andere bride to be werd vrijwillig (!) het podium op gesleurd met als gevolg dat zij het object of affection werden in plaats van de man. Vond ik dit nou leuk?
Toen mijn vriendin later lachend weer bij ons kwam zitten, zei ik wederom sorry tegen haar. Ze moest lachen en zei: “Ik heb een hele leuke dag met jullie, maak je geen zorgen.” Toen ik haar vroeg wat hij nou in haar oor fluisterde zei ze: “Of ik het wel leuk vond.” Je begrijpt: pak van mijn hart om dat te horen. Dit artikel staat in het Kek Mama Winterboek 2022, verkrijgbaar in de winkel vanaf 29 november. Ontvang elke maand Kek Mama met korting en gratis verzonden op jouw deurmat! Abonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
We vroegen jullie op Instagram wat jullie van het tropenrooster vinden. En of jullie een mening hebben!
Na een periode van plannen, schuiven en geduld is het moment daar voor Vinenzo Wildeman: hij staat op het punt om zijn ouderlijk huis te verlaten. Een mijlpaal waar het gezin al een tijd naartoe leefde en die nu eindelijk concreet wordt.
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Als moeder ben je jarenlang druk met opvoeden. Luiers verschonen, boterhammen smeren, ruzies sussen, grenzen stellen en ondertussen hopen dat je iets goed doet en je later een hechte band hebt met je kind.