Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (12) en Phaedra (9). Elke vrijdag schrijft ze rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven en het moederschap.
Lees verder onder de advertentie
“Sorry!” schreeuwde ik naar mijn vriendin “Het spijt me!” Ze lag op de grond met een halfnaakte man boven op zich. Zij was zijn prooi. Zijn overwinning, en wij vriendinnen zaten erbij en keken ernaar. Er was niets wat wij konden doen. Het gegil om ons heen overstemde alle communicatie die we nog met haar zouden kunnen hebben. Ik vond het vreselijk hoe ze daar lag. Het leek of de winterse kou bezit had genomen van elke vezel in mijn lichaam. Ik zag dat hij wat in haar oor fluisterde. Wat zei hij in godsnaam? Wat zeg je in het heetst van de strijd?
“Met mijn ogen wilde ik schreeuwen: blijf van haar af!”
Nog voordat ik daar een antwoord op kon bedenken, vloog ze door de lucht. Ze belandde wijdbeens op zijn schoot en hij keek met een overwinningsblik de zaal in. Even dacht ik oogcontact met hem te hebben. En met mijn ogen wilde ik schreeuwen “Blijf van mijn vriendin af!”, maar zijn geoliede blote bovenlichaam en sexy santa-broekje prijkten alweer masculien boven haar.
Op dat moment besefte ik dat ik aan het filmen was. Ik was het tafereel gewoon aan het filmen! En tegelijkertijd bleef ik maar sorry roepen naar haar. Waar waren we in beland? Ik voelde me schuldig. Het was nota bene mijn idee geweest. En ik dacht dat we toch echt geëvolueerd waren ten opzichte van de mannen. Dat emancipatie ertoe had geleid dat wij vrouwen tegenwoordig óók een stripper ‘kregen’ op ons vrijgezellenfeestje. Eindelijk. Gelijkheid.
Maar mijn feministische hart had het moeilijk. Het stond in de fik en niet in vuur en vlam, zoals de rest van de harten van de vrouwen in de zaal. Het gegil om mij heen was oorverdovend en de emoties liepen hoog op. Maar ik wist me geen raad met die van mij. Waren we gekomen om de man als object te aanschouwen, draaide het alsnog om en verloren wij vrouwen alsnog. De een na de andere bride to be werd vrijwillig (!) het podium op gesleurd met als gevolg dat zij het object of affection werden in plaats van de man. Vond ik dit nou leuk?
Toestemming
Toen mijn vriendin later lachend weer bij ons kwam zitten, zei ik wederom sorry tegen haar. Ze moest lachen en zei: “Ik heb een hele leuke dag met jullie, maak je geen zorgen.” Toen ik haar vroeg wat hij nou in haar oor fluisterde zei ze: “Of ik het wel leuk vond.” Je begrijpt: pak van mijn hart om dat te horen.
Dit artikel staat in het Kek Mama Winterboek 2022, verkrijgbaar in de winkel vanaf 29 november.Ontvang elke maand Kek Mama met korting en gratis verzonden op jouw deurmat! Abonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.