Patricia: ‘Ik ben nieuwsgierig en klik door naar zijn profiel. Ik wil meer van hem weten’

Patricia van Liemt Beeld: Marijn Reichert
Patricia van Liemt
Patricia van Liemt
Leestijd: 3 minuten

Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.

Lees verder onder de advertentie

Het is maandagochtend en mijn keuken ruikt naar verse koffie en gebakken eieren. Mijn kinderen schuiven achteloos aan het ontbijt en gaan net zo vanzelfsprekend weer hun eigen weg. De hiaten die in ons ochtendritueel vallen, vul ik op door mijn agenda te checken en wat te scrollen op Instagram.

Vrolijke blonde dertiger

Mijn aandacht wordt getrokken door een vrolijke blonde dertiger op een fiets. Hij filmt zichzelf in Bob Ross-achtige omgevingen. Ik ben nieuwsgierig en klik door naar zijn profiel. Ik wil meer van hem weten. Hij blijkt in zijn eentje van Noord-Alaska naar Zuid-Agentinië te fietsen! Voor ik het weet, zit ik in mijn hoofd niet meer aan de ontbijttafel, maar ergens in Midden Amerika. Ik vind het ongelofelijk stoer als je besluit om zo’n grote uitdaging in je eentje aan te gaan.

Lees verder onder de advertentie

Er verschijnt een pop-up in beeld. Je kunt hem tijdens zijn reis sponsoren. Ik merk dat ik ergens rond mijn eisprong zit en laat me verleiden om een maandelijkse automatische afschrijving van mijn creditcard van 100 kronen naar zijn bankrekening te laten doen. Daarmee kan hij 1 biertje kopen. Ach, is weer eens wat anders dan Varkens in Nood of Terre des Hommes.

Desperate times

Het beeld van hem op zijn fiets laat me niet los. Buiten het feit dat ik een echte Nederlander ben en fietsen mij eerder is aangeleerd dan lopen, heb ik het mezelf verplaatsen op een fiets altijd al als iets spiritueels ervaren. Toen mijn man en ik uit elkaar gingen, ben ik in desperate times vaker op de fiets gestapt. Om zo mijn emoties te laten flowen of zo. Vaak voelde het alsof ik met elke trap dichter bij een oplossing kwam, of in ieder geval een stukje heling ervaarde.

Lees verder onder de advertentie

Een idee…

De ontbijttafel is nog steeds verlaten en ik neem een hap van mijn gebakken ei. Ik tuur naar buiten en mijn oog valt op de oude fiets van mijn moeder. Deze staat altijd buiten, want onze schuur staat vol met sjiekere (elektrische) varianten die als luxepoezen wel een dak boven hun hoofd verdienen

Toen mijn moeder zeven jaar geleden overleed, wilde niemand de oude fiets hebben, maar na een klein testrondje in de straat bleek ze verrassend goed te berijden. Ondanks dat ze oud en behoorlijk verroest is en geen versnellingen heeft.

Ik kijk weer naar de Zweed op mijn telefoon en dan naar de fiets van mijn moeder.

En ineens krijg ik een idee…

Meer lezen van Patricia? Hier vind je haar andere columns.

Voeg ons toe als voorkeursbron
Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail