Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (14) en Phaedra (11). Iedere vrijdag schrijft ze rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
‘Mam, ik zou niet eens meer willen dat papa en jij weer bij elkaar komen,’ zei mijn oudste afgelopen week uit het niets. We zaten samen in de auto, met een prachtige zonsondergang voor ons. We zitten vaak en veel in de auto samen, en niet elk moment is gevuld met een gesprek. Maar soms heb je zo’n ritje waarin een quasinonchalante opmerking de deur opent naar een wat gelaagder gesprek.
Ik weet niet of jouw kinderen spraakwatervallen zijn, maar mijn kinderen reageren in ieder geval nooit enthousiast op mijn oprechte vragen als ze uit school komen. ‘Hoe was het vandaag?’ levert zelden meer op dan een ‘goed’ of een ‘gaat wel’. Ik was vroeger dan ook super jaloers op een vriendin van mij wiens dochter wél uitgebreid vertelde over van alles en nog wat. ‘Dan ga ik op de badrand zitten en vertelt ze me echt alles!’ zei ze dan tegen mij. Waarop ik direct mijn moederschap in twijfel trok. En niet zo’n klein beetje ook. Meer in de trant van het was beter geweest als de dokter me na de geboorte van mijn eerste direct had gesteriliseerd. Dat werk.
Mijn kinderen waren oesters. Wat zeg ik, oesters dichtgeplakt met superlijm. Maar kennelijk als we bewegen – niet statisch tegenover elkaar zitten, geen direct oogcontact – dan willen ze nog weleens wat zeggen. En in de auto, met de weg als neutrale achtergrond, gaan mijn kleine oesters soms ineens een beetje open. En dan moet ik echt mijn tong afbijten om niet meteen een vragenpeloton op ze af te voeren. Dan moet ik mezelf echt dwingen om te luisteren. I don’t want to ruin the moment.
Goed, na haar onverwachte opmerking moest ik even processen hoe ik me voelde. Mijn innerlijke kompas was van de rel. Was ik hier nu blij mee, of juist niet? Mijn tranen moest ik in ieder geval goed verborgen houden. De meeste mensen zullen denken: Maar Patries, natuurlijk moet je blij zijn dat het goed gaat met je kinderen na een scheiding. Maar het had ook iets dubbels. En het kostte me even voordat ik doorhad waarom.
Ik denk namelijk dat het onder andere komt, omdat ik de laatste tijd net iets te vaak heb gehoord dat kinderen eigenlijk het allerliefste willen dat hun ouders bij elkaar blijven. Ja, tenzij het thuis echt kut was. Waar een kind aan onderdoor gaat. Maar dat was bij ons helemaal niet het geval. Het was eigenlijk best goed. Tuurlijk hadden we de nodige discussies. Maar echt niet meer dan mijn getrouwde vrienden. Maar ja, we zijn wel elkaar echt kwijtgeraakt. We hadden werk te doen aan onszelf, apart. Dat moge duidelijk zijn.
Mijn innerlijke kompas was van slag. Was ik hier nu blij mee, of juist niet?
Toch kwamen haar haar woorden ongefilterd en rauw binnen. En maakte de scheiding zo definitief. Tja, ons nieuwe leven zit kennelijk best goed in elkaar. Ze zei niet dat het vroeger slecht was. Ze zei ook niet dat ze het toen niet fijn vond. Ze zei alleen dat ze niet meer terug zou willen. En misschien is dat wel het mooiste én het moeilijkste tegelijk: dat we precies zijn waar we moeten zijn.
De zon zakt langzaam achter de horizon, en ik besef: vooruit is de enige richting…
Eerder schreef Patricia dat gescheiden zijn soms superkut is. Lees die column hier.
Gezinsnieuws bij je ex kan best even schakelen zijn, maar bij Sylvie Meis klinkt vooral blijdschap. Nadat Rafael van der Vaart en Estavana Polman bekendmaakten dat ze opnieuw een kind verwachten, laat ook Sylvie van zich horen.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Angela, die door haar buren haar droomhuis heeft moeten verlaten.
Het moment waar elke moeder stiekem een beetje tegenop ziet (en tegelijkertijd naartoe werkt): je kind dat uitvliegt. Bij Sylvie Meis is dat moment inmiddels realiteit.
Een baby brengt liefde, maar ook een flinke dosis slaaptekort krijg je er soms gratis bij. Anna Nooshin en haar vriend Thijs ontdekten dat tijdens de eerste jaren met dochter Nala maar al te goed.
Waar sommige vrouwen lichte paniek voelen bij het woord ‘oma’, krijgt Sylvie er juist een twinkeling van in haar ogen.
Een tweede kind erbij: Emma Wortelboer heeft opnieuw alle reden om op een roze wolk te zitten. De presentatrice is bevallen van haar dochter en deelt op Instagram alvast een paar intieme foto’s uit het ziekenhuis.
