Carola de Koning (46) werkte als leerkracht en kindercoach en specialiseerde zich in stress bij kinderen. Nu is ze onderwijsdeskundige bij Wijzer over de Basisschool en ontwikkelt zij samen met haar team nieuwe leermiddelen. Ze is expert in toetsstress rondom toetsen van IEP, Leerling in beeld (Cito) en de Doorstroomtoets. In haar columns neemt ze ouders mee in herkenbare momenten en deelt af en toe een kleine tip voor thuis of op school.
Lees verder onder de advertentie
Toen ik solliciteerde op een tijdelijke functie in een combinatiegroep 5/7, had ik nog geen idee hoe de groep zou zijn. De combinatie was ontstaan omdat het praktisch uitkwam, niet per se omdat het pedagogisch ideaal was.
Na het sollicitatiegesprek liep ik samen met de directeur de klas binnen. En daar overviel het me: een golvend, levendig geroezemoes. Kinderen werkten. Overlegden. Praatten met elkaar. Geen chaos, maar… veel. Te veel voor mij.
Ik voelde het direct in mijn lijf. Als ik hier elke dag in moest staan, was ik aan het einde van de middag leeg. Niet leeg van het lesgeven, maar leeg van het geluid. En toch begon ik. Want de groep was leuk. Echt leuk. Lief naar elkaar, open naar mij. Alleen: met 28 kinderen en een combinatiegroep wist ik dat het zonder duidelijke kaders niet zou werken. Voor hen niet. En voor mij al helemaal niet.
Lees verder onder de advertentie
Ik hou van rust. Van overzicht. Van weten waar je aan toe bent. En ik weet ook: in het begin mag je best duidelijk zijn. Niet hard, niet streng-streng, maar helder. Zodat kinderen voelen: deze juf weet wat ze doet.
Dus op de eerste dag schoof ik een tafel naar voren. Ik ging erop zitten. Iets hoger, zodat ik iedereen kon zien. En zij mij. De kennismaking was warm. Daarna gingen de rekenboeken open. Ik gaf instructie, de kinderen gingen aan het werk… en binnen een paar minuten begonnen de eerste fluister-overleggen alweer.
Lees verder onder de advertentie
Ze keken naar mij. Zo van: mag dit? Ik glimlachte. En schudde zacht mijn hoofd. Geen woorden. Geen stemverheffing. Alleen een blik die zei: je kunt dit zelf. Dat deed ik bij ieder kind. Liefdevol, consequent, duidelijk. Het was even zoeken. Voor hen én voor mij. Maar na een paar weken gebeurde er iets bijzonders.
Ik kon weer achter mijn bureau zitten. Niet om afstand te nemen, maar omdat het niet meer nodig was om continu te corrigeren. De rust was er. De gezelligheid ook. We lachten, leerden, werkten samen. In een tempo dat klopte.
Confetti als bewijs
En toen, na een paar maanden, kwam het moment van afscheid. De vaste leerkracht kwam terug. Mijn tijd zat erop. Op mijn laatste dag werd ik bij de deur tegengehouden door twee leerlingen. “Je mag nog niet naar binnen.” Achter de deur hoorde ik geschuif, gegiechel, gefluister. Ik voelde me even net zo nieuwsgierig als zij zich vaak voelden. Toen mocht ik naar binnen.
Lees verder onder de advertentie
Confetti. Overal confetti. De tafels stonden aan de kant. De stoelen in een kring. Kinderen stonden erop, lachend, roepend, stralend. En midden in dat alles kreeg ik een grote bos zonnebloemen. “We hebben samen geld ingezameld,” zei een kind trots. “Zonder vaders en moeders.” Ik slikte. Want ja, je twijfelt altijd als leerkracht. Was ik niet te streng? Had het anders gekund? Maar dit moment zei genoeg.
Ik nam die dag afscheid met confetti in mijn haar en zonnebloemen in mijn armen. Maar wat ik echt meenam, was iets anders. De zekerheid dat zachtheid en duidelijkheid elkaar niet uitsluiten. Dat rust niet ontstaat door minder te doen, maar door precies genoeg te begrenzen. En dat een groep kinderen je soms beter laat zien dan woorden ooit kunnen: dit voelde veilig voor ons.
Dat is misschien wel het mooiste wat je als juf kunt achterlaten.
Lees verder onder de advertentie
Volg Wijzer over de Basisschool op Instagram voor tips en tricks.Meer columns van Juf Carola vind je hier.
Een groot huis, mooie vakanties en een succesvolle carrière als influencer: het lijkt Monique Westenberg (48) financieel voor de wind te gaan. Toch is de werkelijkheid anders. Sinds haar breuk met André Hazes jr. moet de moeder van Dré (10) een stuk bewuster met haar geld omgaan.
Vader worden is één ding, maar ontdekken wat voor vader je wilt zijn, is soms een heel proces. André Hazes kijkt in De kapper van de sterren van LINDA. openhartig terug op de eerste jaren met zijn zoon Dré.
Als het schooljaar erop zit, vraagt Chantal (39) haar zoon Milan (9) om zelf een leuk afscheidscadeautje voor zijn juf te bedenken. Hij regelt alles zonder hulp en is apetrots. Tot Chantal bij het ophalen iets op het bureau van juf Sanne ziet staan wat haar wel héél bekend voorkomt.
Een nieuwe liefde vinden is nog niet zo eenvoudig, zeker als je precies weet wat je zoekt. Monique Westenberg zoekt een nieuwe liefde en krijgt daarbij hulp uit onverwachte hoek: haar vriendin gaat op Instagram op zoek naar een geschikte man voor haar.
Sommige uitspraken van je kind vergeet je niet snel. Zeker niet als ze laten zien hoe goed ze jou eigenlijk in de gaten houden. Monica Geuze (31) werd onlangs verrast door een bijzonder lief voorstel van haar dochter Lizzy (8).
In elk gezin wordt weleens gekibbeld. Over rondslingerende sokken, de vaatwasser of wie er nou eigenlijk aan de beurt is om de boodschappen te doen. Niks aan de hand, zou je denken. Maar voor kinderen kan zo’n onschuldige discussie een stuk groter voelen. Want wat als papa en mama straks niet meer samen willen zijn?