Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (12) en Phaedra (9). Elke vrijdag schrijft ze rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven en het moederschap.
‘Ma-am!’, schreeuwt Maria als ze binnenkomt stormen na een lange dag school. Ik schrik, want ik hoor direct aan haar stem dat het menens is. ‘Het is zo oneerlijk! En het is nog wel Internationale Vrouwendag!’
Ik ben nieuwsgierig, bezorgd en supertrots tegelijk. Maar nog voordat ik een vraag kan formuleren die op één van mijn emoties betrekking heeft, begint ze zelf al te vertellen. ‘Ík had een pieptest’. Mijn moedergedachten pingpongen door mijn hoofd op zoek naar een vakje dat weet wat ook al weer een pieptest is. Heeft het te maken met seks? Een piepshow? Hebben ze eindelijk goede seksuele voorlichting gehad? Bij biologie uitgelegd dat de clitoris niet alleen een knopje op de vagina is, maar een heel orgaan? Maar dan vanbinnen en dat… ‘Mam!’, haar woorden onderbreken mijn gedachten. ‘Ik moest dus rennen’ ‘Wat?’ Waarvoor moest ze dan rennen, jodelen mijn gedachten verder. ‘Met gym!’ ‘O zo’n pieptest. Dat noemde wij vroeger volgens mij een Coopertest’ ‘Ma-am!’, je luistert niet.’ ‘Sorry schat, ga door met je verhaal…’ DE VOLGENDE CONTENT KAN ALS SCHOKKEND WORDEN ERVAREN Goed, mijn dochter was dus verschrikkelijk boos omdat de jongens uit haar klas een G van goed kregen bij drie rondjes rennen en de meisjes al bij twee. ‘Dat is toch superstom mam? Alsof jongens altijd sterker zijn dan wij. Pff er zitten minstens drie jongens in mijn klas die veel kleiner zijn dan ik!’ Volgens eigen zeggen heeft ze on the spot geprotesteerd bij haar gymleraren met als extra opmerking dat het ook nog eens Internationale Vrouwendag is (Bam! Supertrots) Haar leraren waren het wel met haar eens, maar moesten een landelijk protocol volgen omdat jongens een andere spieropbouw hebben…
“Het Patriarchaat is fucking alive!”
Dan breekt toch verdomme je klomp! Het Patriarchaat is fucking alive! ( kleine #fail hier, want ik had me voorgenomen een vrolijke feminist te zijn, maar om dit soort dingen word ik gewoon heel boos) Mijn conclusie is dat we met dit soort ongelijkheden onze kinderen van 12 (!) jaar anno 2023 eren dat jongens anders zijn en beter in sport. Wat denk je dat dit soort dubbele standaarden doen met het zelfbeeld van meisjes? Maar ook met die van jongens, want zij voelen de druk om beter te presteren. Adem in, adem uit. Is het al bijna weer 8 maart? Wil je de column van Patricia liever luisteren? Dat kan. Elke vrijdag tussen 14.00 en 16.00 leest ze ‘m voor op Wild FM.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
