Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (13) en Phaedra (11). Elke vrijdag schrijft ze rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven en het moederschap.
Lees verder onder de advertentie
Terwijl de laatste bloemblaadjes van mijn Moederdagrozen langzaam naar de vensterbank dwarrelen, zit ik met een vriendin te kletsen over de relaties die we hebben met onze ouders, en in het bijzonder met onze moeders. Mijn vriendin heeft het contact met haar moeder drie jaar geleden verbroken. Haar ouders zijn gescheiden en de relatie met haar moeder verliep altijd al moeizaam. Het gedonder begon in haar pubertijd. Haar ouders hadden geen liefdevol huwelijk, maar hebben het – totdat ze twintig jaar was – samen volgehouden. En wellicht met de beste bedoelingen, maar met een zeer rommelig effect op de gezinsdynamiek, als ik mijn vriendin mag geloven.
Terwijl haar ouders dus een façade van een huwelijk ophielden, speelde emotionele chantage een grote rol bij haar thuis, iets wat zij pas veel later in haar leven had leren herkennen. Als kind begrijp je dat simpelweg niet: je neemt aan dat je ouders het beste met je voor hebben, en denk je niet na over mogelijke onderliggende manipulaties. Sterker nog, zo ver gaat je denkvermogen niet.
Jaren therapie
Ze heeft jaren therapie nodig gehad om in te zien dat niet zij, maar haar ouders verantwoordelijk waren voor haar belastende jeugd. Ze vertelde dat het een pijnlijk proces is geweest om zichzelf vrij te pleiten van schuldgevoelens die haar onterecht zijn opgelegd. In onze maatschappij wordt het vaak eerst naar het kind gekeken. De schuld zal wel bij het kind liggen. Het kind is ontspoord of heeft ADHD. Maar wat mij betreft kijken we wat vaker kritischer naar ouders. Want je breekt echt niet zomaar met een ouder. Aan dat feit gaan veel mensen aan voorbij, die zien daar niet de diepte van in.
Lees verder onder de advertentie
Opluchting
Mijn eigen moeder is er niet meer, maar onze relatie was ook complex. Haar dood bracht ook een zekere opluchting, een gevoel van bevrijding. En dat durf ik nu na een aantal jaren hardop te zeggen. Maar met de jaren slijt ook het gevoel. Ik pleit niemand vrij, maar ik probeer sommige zaken wel in context te plaatsen. En dat doe ik vooral voor mijn eigen gemoedsrust.
Ik denk dat de bos verwelkte rozen onbewust de aanzet gaf voor ons gesprek. Het deed me realiseren dat we zeker niet de enigen zijn die worstelen met dit soort complexe gevoelens. Dus als deze woorden je bekend in de oren klinken, is deze column voor jou. Je staat er niet alleen voor.
Lees verder onder de advertentie
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Gezinsnieuws bij je ex kan best even schakelen zijn, maar bij Sylvie Meis klinkt vooral blijdschap. Nadat Rafael van der Vaart en Estavana Polman bekendmaakten dat ze opnieuw een kind verwachten, laat ook Sylvie van zich horen.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Angela, die door haar buren haar droomhuis heeft moeten verlaten.
Voor ouders is het zo’n moment waarop je hart een klein sprongetje maakt én je je afvraagt waar de tijd gebleven is. Ook bij de familie Cudogham uit Een huis vol is het zover: Twiggy laat de basisschool achter zich en begint aan een heel nieuw avontuur op de middelbare school.
Een halve Kinder Bueno in een broodtrommel: onschuldig tussendoortje of vragen om gedoe? In de schoolapp van Amy ontstond er een flinke discussie over wat kinderen wel en niet mee naar school zouden mogen krijgen.
Een vakantie op de camping met het hele gezin klinkt idyllisch, maar voor Maria (31) zag dat plaatje er in de praktijk heel anders uit. Haar peuter slaapt namelijk slecht op vreemde plekken, dus besloot ze het deze vakantie anders aan te pakken.